افسردگی به علت ازدست دادن فرزند چطور رفع گردد؟

باسلام وخسته نباشید همسرمن خیلی افسرده شده نمیدونم چکارکنم لطفا منوراهنمایی کنید ماچندسال بودبه خاطرپسردارشدن اقدام میکردیم وبعدچندسال بالاخره امسال موفق شدیم ومن دوقلو حامله شدم توسط آی وی اف ولی چون من حامل ژن دیستروفی بودم ازشانس بدمون دوتاشونو مجبور به سقط شدیم واین باعث افسردگی همسرم واختلاف بین ماشده که اگه تواین بیماری ژنتیکی رونداشتی الان به آرزوم رسیده بودم نمیدونم باهاش چکارکنم حتی به خونه خانواده منم نمیره که ازاونجااین بیماری اومده چطوربه زندگی عاد ی گردیم لطفا راهنماییم کنیدممنونم.
0
با سلام
چنین قضاوتی در بسیاری از موارد بعلت نقایص طرف مقابل می تواند اتفاق بیافتد و در ایت راستا شما مقصر نیستید و نباید احساس گناه داشته باشید.
شما شرایط همسرتان را بپذیرید در عین حال که به او حق ندهید و خودتانن را مقصر ندانید.
در کنارش باشید امیدواری دهید و دوباره زیر نظر متخصص و مشاوره و آزمایش‌های لازم اقدام به فرزن آوری کنید.
برای بهبود وضعیت به یک مشاور و یا روان شناس هم مراجعه کنید خوب خواهد بود.
0
با سلام
و وقت بخیر.
گاها در شرایط استرس و افسردگی انسان‌ها قضاوت دقیق و منصفانه ای ندارند؛ قبل از هر چیز شما باید این را درک کنید!
اینکه قضاوت همسرتان همراه با سوگیری است و مسئولیت شما در عدم تولد فرزندی بیمار؛ چیزی نزدیک به صفر است.
به این فکر کنید که علی رغم تحمل ناراحتی همسر؛ مانع تولد فرزندی با بیماری دردناکی شدید و این ارزشمند است.
البته باید سعی کنید موضوع را از دید همسر هم نگاه کنید؛ با او همدلی کنید و حرف‌هایش را بشنوید و در عین حال ایشان را ترغیب کنید تا به یک مشاور و یا روانپزشک مراجعه حضوری داشته باشید.
تاکید داشته باشید که باز هم شانس داشتن فرزند را با روش‌های گوناگون خواهید داشت.
0
سلام
به شما.
بنظر می رسد همسرتان نتوانسته با سوگ این اتفاق کنار بیاید و نیاز به مداخلات درمانی خاص خود را دارد که با مراجعه به روانپزشک قابل تجویز خواهد بود.
البته در کنار آن احتمالا نیاز به مراجعه به زوج درمانگر نیز برای اصلاح رابطه شما خواهد بود.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً همسرتان دچار افسردگی واکنشی به سوگ و حس گناه پس از از دست دادن جنین شده است.
در بیشتر موارد این واکنش شدید اما قابل‌درمان است و با حمایت مناسب و درمان طی زمان بهتر می‌شود.
راهکار‌های عملی:
- فعالانه گوش دهید و احساسات او را بدون سرزنش بپذیرید؛ کلمات ساده همدلی اثرگذار است.
- روال‌های پایه‌ای را حفظ کنید: خواب منظم، تغذیه کافی و پیاده‌روی کوتاه روزانه.
- پیشنهاد مراجعه به مشاور روان‌شناس یا روان‌درمانگر برای سوگ‌درمانی و در صورت نیاز ارجاع به روان‌پزشک برای ارزیابی دارویی.
- تماس و حضور تدریجی با خانواده مبدا و ایجاد فضای امن برای گفتگو بدون سرزنش.
علائم هشدار:
- بیان افکار یا برنامه‌های خودکشی یا آسیب به خود.
- ناتوانی شدید در انجام کار‌های روزمره یا عدم خوردن و خوابیدن طولانی‌مدت.
- افزایش پرخاشگری، کناره‌گیری کامل یا تهدید به آسیب به دیگران.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک