چرا کلا در یک دنیای خیالی زندگی میکنم؟

سلام وقت بخیر.بنده از کودکی هم ذهن رویایی و خیال پردازی داشتم اما از حدود ۱۲ سالگی تا الان که ۱۹ سالم هست مداوم توی یک دنیایی که توی ذهنم ساختم زندگی میکنم و لازم به ذکره که این عادت کاملامنو از دنیا عقب کشیده و حتی منزوی کرده
باید چیکار کنم؟؟از رندگی واقعی ام انقدر متنفرم و آنقدر کمبود توش هست که سعی هم میکنم نمیتونم به واقعیت برگردم.آیا این مشکل شایع هست؟
0
وقت بخیر، همانطور که خودتان نیز نوشتهاید ساختن یک دنیای خیالی برای ندیدن دنیایی واقعی است که آن را دوست ندارید.
این کار می‌تواند تا حدودی از شما محافظت کند اما اگر این روش شما را به طور کلی از زندگی واقعی دور کند درست است که رنج زندگی دنیای واقعی را کاهش می‌دهد اما هزینه‌هایی را نیز برای شما دارد مانند انزوا و دوری از زندگی واقعی که می‌تواند منجر به آسیب برای شما باشد.
بهترین راه این است که در یک محیط امن درمانی برای درمانگر از احساسات و افکاری که در ذهن دارید و موجب انزوا و رنج است، صحبت کنید تا با پشت سر نهادن آنها بتوانید به اهدافی که در زندگی برای خود دارید با تلاش و کوشش برسید.
اینکه شما از زندگی چه میخواهید و چگونه برای بدست آوردن آنها اقدام می‌کنید، مهم است.
0
سلام
وقت بخیر
دختر گلم زندگی در دنیای خیالی مثل یک پناهگاه برای شما بوده و هست که فشار سختی‌ها و کمبود‌های زندگی واقعی را کمتر حس کنی.
طبیعی آدم‌ها وقتی با رنج زیادی روبرو میشوند دنبال جایی امن برای آرامش بگردند.
شما هم این جای امن رو در دنیای ذهنت ساختی.
که تا حدودی کارساز بوده برای شما.
از طرفی زیادی در پناهگاه ماندن باعث می‌شه که فرد زندگی واقعی و کار‌های روزانه و هدف‌هایی رو که دارد رو نتواند پیگیری کند.
یا به پذیرش مناسب برسد.
آفرین به شما که متوجه این موضوع شدی.
*برای کمک به خودت با رواندرمانگر فردی صحبت کنید و تخصصی راهنمایی بگیرید.
0
سلام
عزیزم در اتاق درمان با دنیای واقعی مواجه میشین و مشکلاتی که در دنیای واقعی دارید رو حل می کنید شما هنوز نوجوان هستید و زندگی باکیفیت آموختنی است، دنیای خیالی نوعی واکنش دفاعی هست که در ابتدا مفید به نظر میرسه اما باعث اجتناب از دنیای واقعی و سرپوش گذاشتن بر مشکلات می‌شه، پس حتما به یک مشاور و تراپیست خوب مراجعه کنید
0
سلام
خیالپردازی زیاد در این سن میتونه نشونهی نیاز‌های برآوردهنشده یا فرار از واقعیت باشه.
بله، شایع هست و خیلی‌ها تجربهاش می‌کنن.
اگر جلوی زندگی روزمرهات رو گرفته، بهترین کار صحبت با روانشناس و پیدا کردن راه‌هایی برای پر کردن خلا‌های واقعی زندگیت هست.
از یک روانشناس هم کمک بگیرید بسیار به شما کمک خواهد کرد .
0
سلام.
باید به یک درمانگر وصل بشی تا بتونه بهت کمک کنه که مرز بین خیال پردازی و زندگی واقعی رو بازشناسی کنی و به تدریج مهارت‌هایی برای لذت بردن از زندگی واقعی پیدا کنی.
این مشکلیه که بهش «خیال پردازی افراطی» میگن و خیلی از نوجوان‌ها و جوون‌ها تجربه اش می کنن.
با روان درمانی می‌شه علت‌های عمیق ترش مثل کمبود‌های عاطفی، اضطراب یا افسردگی رو بررسی کرد و راه‌هایی برای کنار اومدن باهاش پیدا کرد.
0
عزیزم زندگی مداوم در دنیای خیالی معمولا راهیه که ذهن برای فرار از واقعیت و کمبود‌ها پیدا میکنه و شایع نیست اما بعضی افراد با استرس یا احساس تن‌هایی شدید دچارش میشن این باعث انزوا و عقبافتادن از زندگی واقعی می‌شه بهترین کار کمک گرفتن از روانشناس برای یاد گرفتن مهارت‌های مدیریت افکار، مواجهه با احساسات و تمرکز روی زندگی واقعی و ساختن رضایت از محیط و روابط واقعیه
0
با سلام
نیاز به ارزیابی و بررسی داشته علائم مسخ شخصیت وجود داشته که همراه با گوشه گیری و انزوا از کودکی بوده است صلاح دراین است اول به روان شناس مراجعه نمایید
0
سلام
خیر شایع نیست و سبب افسردگی شما شده
اولین مرحله رشد و تغییر از دیدن و حس درد واقعیت میاد
می تونید زندگینامه افراد متفاوت رو بخونید
ورزش کنید
از مشاور هم کمک بگیرید
0
سلام و عرض ادب.
معمولا دنیای ذهنی، امن تر، کنترل پذیرتر و دلخواه تر از واقعیت هست و ذهن ما به طور ناخودآگاه ترجیح میده در شرایط کمبود و استرس در حالت رویاپردازی بمونه.
تا زمانی که این رویاپردازی‌ها موجب عقب افتادن از زندگی واقعی نشه و گهگاهی وجود داشته باشه مشکلی نیست ولی درصورتی که باعث دور شدن از واقعیت بشه نیاز دارید که به روانشناس مراجعه کنید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
زندگی در دنیای خیالی یا 'خیال‌پردازی مفرط' می‌تواند نشانه‌ای از برخی موارد روانی بوده و گاهی اوقات به عنوان مکانیزم مقابله‌ای برای فرار از واقعیات ناخوشایند به کار می‌رود.
این حالت ممکن است با یک اختلال شناختی مانند اختلال دلبستگی خیالی (Maladaptive Daydreaming) ارتباط داشته باشد، که در آن فرد بیش از حد به خیال‌پردازی روی می‌آورد و این امر بر عملکرد روزمره او تأثیر می‌گذارد.
پیشنهاد می‌شود برای مواجهه با این مشکل، ابتدا با یک متخصص روانشناسی مشورت نمایید که به شما در شناختن ریشه‌های احساسی و ذهنی این رفتار و پیدا کردن راهکار‌هایی برای بهبودی و بازگشت به زندگی واقعی کمک کند.
همچنین، فعالیت‌هایی که افزایش آگاهی و حضور ذهن را تشویق می‌کنند مانند مراقبه یا یوگا ممکن است مفید باشند.