آیا مردها زنی رو که ازش نفرت دارن رو تحمل میکنن؟

سلام.
دوست عزیز با توجه استنباط گفتار و احساسات شما اینکه همسرتون بخاطر دخترتون تحمل می کنه و از شما متنفره و لی شما هنوز عاشقش هستی و تنها امید شما برای بودن در کنار همسرتون دخترتون است، چه اتفاقاتی رخ داده است که سبب جدایی شما و همسرتون شده است؟آیا شما بخاطر این اتفاق احساس گناه و معصیت دارید؟ در صورت پاسخ بله، عشق همسرتون نسبت به شما خاموش شده است.
دچار سوگ عاطفی شده است.
مسلما تحمل اینوضعیت دلایل متعددی دارد.
درصورتی که خشم و انزجار درونی همسر خاموش شود، نگرش آسیب دیده ترمیم شود.
احتمال برگشت به شما در صورت بخشیدن شما مطرح است یا بخشیدن شما همراه با قصد جدایی مطرح خواهد بود.
توصیه می شود ابتدا خودتون در جلسات روانشناختی شرکت کنید.
ضمن تحلیل و ارزیابی مشکلات بتوان بر راحل‌های موثری متمرکز شد.

سلام
دوست عزیز،
مسئله ای که مطرح کردید اگه شرح حال خودتونه می‌بایست حتما به زوج درمانگر مراجعه کنید و مسئله ای که خودتون میدونید باعث این طلاق عاطفی شده رو حل کنید ولی اگه مربوط به شخصی هست که احیانا به شما و عده ی ازدواج داده، لطفا منطقی باشید و با کمک یک روانشناس تصمیم درست رو بگیرید.
موفق باشید

سلام
نیاز به بررسی و شرح حال کامل توسط زوم درمانگر دارید

درود
عزیزم، هیچ نسخه ثابتی رو نمی‌شه تجویز کرد، افراد با یکدیگر متفاوت هستن، ممکنه یکی تحمل کنه دیگری خیر، به عوامل زیادی ربط پیدا میکنه همینطور به شخصیت هر دوی شما.
بهتره از روانشناس مشاوره تخصصی دریافت کنید

با سلام،
شرح حالی که دادید قطعا ناراحت کننده و سخته، اما موارد بسیار زیادی در پس روابط زوجی هست که بهتر بررسی بشه، گاها ناآگاهی طرفین از نقش خودشون باعث ایجاد الگو‌های مخرب و آزار دهنده می‌شه، زوج درمان گر و بررسی این موارد حتما راهگشا خواهد بود.

باسلام
گاهی تحمل سمی بین پدر و مادر، زندگی بچه رو هم آلوده میکنه.
کودکانی که هر روز شاهد سکوت، خشم پنهان، بیمهری، یا نفرت بین والدین هستن، ممکنه:
اضطراب بگیرن
احساس گناه کنن
در روابط آینده آسیب ببینن
خودشون رو مسئول نگهداشتن این زندگی بدون عشق بدونن
بنابراین، همیشه موندن = فداکاری مفید نیست.
گاهی جدایی محترمانه، همراه با پدر و مادری مشترک، سالمتره هم برای بچه، هم برای والدین.
همه مرد‌ها شبیه هم نیستن.
بعضی‌ها زود جا میزنن، بعضی‌ها تا تهاش میرن.
بعضی‌ها بخاطر بچه فداکاری می‌کنن ولی در سکوت له میشن.
بعضی‌ها ظاهر رو حفظ می‌کنن ولی خیانت احساسی یا جنسی می‌کنن.
بعضی‌ها نه طلاق میگیرن، نه زندگی می‌کنن.
فقط تحمل می‌کنن.
و بعضی‌ها هم با شجاعت، تصمیم سخت میگیرن: من از این رابطه بیرون میرم، ولی پدر خوب باقی میمونم.

با سلام
بسیار متاسف شدم از احساسات بدی که تجربه می‌کنید و عذاب میکشید.
در مرحله اول مراجعه به روانپزشک در مورد تعیین تکلیف زندگی با همسر می‌تواند قدم منطقی اول باشد

سلام
و نور.
بله امکانش هست انسان‌ها هیجانات و احساسات پنهان و متناقضی دارن.
بهتره هر دو به روانشناس زوج درمانگر مراجعه کنین و اگه همسرتون نیومدن خودتون به تن‌هایی حتما به روانشناس مراجعه کنین تا بتونید روی رابطه تاثیر بزارین

سلام،
این وضعیت نشان دهنده مشکل عمده در رابطه است و توصیه می‌شود به زوج درمانگر مراجعه کنید

سلام.
دوست عزیز؛ بله بعضی مرد‌ها واقعا حاضر میشن خودشون رو فدای بچه شون کنن و تو رابطه ای که ازش متنفرن بمونن اما موندن پر از نفرت، گاهی برای بچه آسیب زاتر از جداییه!
اگه احساس نفرت یا فشار اینقدر شدیده، حتما مشاوره بگیرین تا بتونین تصمیمی بگیرین که هم به نفع خودتونه، هم به نفع فرزندتون

سلام
دوست عزیز ماجرایی روکه مطرح کردید بسیار ناراحت کننده است مخصوصا برای فرزند خانواده که شاهد این بی علاقگی و یا نفرت مدام توسط والدین در خانه است کودک بزودی دیگر خانه را محلی امن و مطمین برای خود نمی‌بیند و بدنبال شرایطی می‌گردد تا کمترین زمان را در این خانه سرد و ناامن بگذراند و چه بسادردامن انواع انسان‌های نامطمین و ناباب بیفتد پس بهتر است هر چه زودتر فکری برای این وضعیت کنید و یابا رفتن پیش زوج در مانگر مشکلات را مرتفع کنید و یا جدایی را انتخاب کنید تا فرزندتان لااقل یک والد امن را تجربه و به او تکیه کند.

سلام
الزاما به این صورت نیست.
باید بایکزوج درمانگر مجرب مشورت کنید تا ریشه اختلالات شما مشخص و بررسی شود تابتونید نشاط رو به خانواده برگردونید