با وسواس درسی پسرم چگونه رفتاری داشته باشم؟

پسرم کلاس پنجم دبستان است دانش اموز بسار خوب وبا نمره های خوب ولی روی تکالیف وکتابهاش بسار حساس هست جوری که تا تکالیفش را انجام نده نهار نمی خوره وهمچنین اگر کسی به کتابهاش دست بزنه نارحت میشه که شما کتاب یا وسایلم را کثیف می کنید واز اونها مثل روز اول مدرسه تا آخر سال نگه داری میکنه این کارش گاهی عصبانیم میکنه ونمی دونم چگونه برخورد کنم؟
0
با سلام
و وقت بخیر.
وسواس در کودکان و نوجوانان هم با علاماتی کمی متفاوت دیده می‌شود.
بخشی از این و سواس الگویی است که گرفته شده و بخشی وابسته به متغیر‌های و راثتی و زیستی است.
به هر حال باید سعی کنید به مرور و با آرامش او را به انجام روش‌هایی مخالف رویه قبل تشویق کنید و برای آن تقویت‌های در نظر بگیرید.
در او این باور را ایجاد کنید که خوشحالی او برای شما بسیار با اهمیت تر از پیشرفت تحصیلی است.
در صورت حل نشدن مشکل حتما با همکاران روانشناس و روانپزشک ملاقات حضوری داشته باشید.
0
با سلام و احترام،
در صورت شدت علایم ذکر شده توصیه می‌کنم جهت بررسی و مشورت در این خصوص به همکاران فوق تخصص روانپزشکی کودک مراجعه نمایید.
0
با سلام و احترام،
در صورت شدت علایم ذکر شده توصیه می‌شود جهت بررسی تشخیصی و در صورت نیاز درمان به همکاران فوق تخصص روانپزشکی اطفال مراجعه نمایید.
0
با سلام
دوست گرامی از آنجا که شیوع اختلال و سواس در پسر‌ها بیشتر است مخصوصا اگر زمینه ژنتیکی دارید به متخصص مراجعه کنید
0
با سلام
برای درمان و سواس فرزندتان به روانشناس کودک مراجعه کنید.
البته بازی درمانی هم برای درمان و سواس موثر است.
0
با سلام
برای درمان و سواس فرزندتان به روانشناس کودک مراجعه کنید.
0
سلام
به شما.
عصبانیت شما کمکی به حل موضوع نخواهد کرد و به دلیل ایجاد تنش و اضطراب منجر به تشدید و سواس خواهد شد.
بنابراین توصیه می کنم جهت بررسی بیشتر و درمان به روانپزشک مراجعه شود.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
و سواس درسی یکی از اختلالات روانی است که می‌تواند بر روی رفتار و عملکرد روزمره فرد تأثیرگذار باشد.
برای برخورد با این مشکل در کودکان، اهمیت دارد که به آرامش و تحمل فشار آن‌ها توجه شود.
برای کمک به فرزندتان می‌توانید از مشاوره روان‌شناسی یا روان‌درمانگری استفاده کنید تا بهترین روش‌ها برای مدیریت این و سواس را یاد بگیرید.
همچنین، ایجاد یک محیط آرام و پذیرش‌کننده، تشویق به پذیرش خطا و خطرپذیری، و ترغیب به گفت‌وگو با دیگران نیز می‌تواند در این مسیر مفید باشد.