پسری دارم متولد ۹۳.۱۱.۲۱.با وزن ۲۶۳۰ و۵۰سانت ونیم وزن الان ۱۴کیلو۷۰۰ وقد۱۰۲ هستش شیر پاستوریزه میخوره ولبنیات دیگه کمی کم اشتها هست .نمیدونم چکار کنم کمی هم کم خونی داشت که۲سری شربت فروگلوبین دادم.الانم شربت مولتی +زینک کیندر میدم با شربت کلسیکر .ولی تغیری نکرده از نظر اشتها به ولله دیگه خسته شدم پارسال هم چکاب کامل داده وفقط گفته شد کمی کم خونی داره از دست حرف پدرش .فامیلها .همسایه.واطرافیان .واقعا حالم به هم میخوره تز بس با حرف زدن تو سرم کمکم کنید .با تشکر
23 اردیبهشت 1398
پاسخ پزشکان
0
سلام دوست عزیز باتوجه به اینکه کودک شما وزن تولد پایینی داشته و بچهها تا 6 سالگی افت وزن هم دارن نیاز به نگرانی شما نیست کودکتان را با هیچ کودک دیگری مقایسه نکنید هر کودکی کانال رشد مخصوص به خودش رو داره بهتره حضورا به همکاران تغذیه مراجعه بفرمایید تا با شرح حال دقیق تری مثل میزان تحرک فرزندتان که روی اشتهاش میتونه تاثیر گذار باشه ساعت خوابش و موارد دیگر بهتر راهنمایی تون کنن و برنامه غذایی تنظیم کنن توصیه من به شما از لحاظ مکمل شربت ایموفیکس میباشد
سلام میتونید ارتباطش را با همسن و سالانش بیشتر کنید و از تزیین غذا استفاده کنید، از این طریق غذای بیشتری استفاده میکند. مکملها را هم مرتب بدهید و جهت دریافت رژیم غذایی و مقوی کردن غذا به مشاور تغذیه مراجعه کنید.
سلام وقت بخیر آزمایش کشت مدفوع را بدهید اختمال وجود انگل هست و در غیر این صورت بعد از بررسی نمودار رشد ایشون می توان با رژیم درمانی و انواع مکملها وزن را بالا برد.
کندی رشد در کودکان می تواند یک نشان از نیاز بدن به مواد مغذی خاصی باشد. بعضی اوقات این میتواند نتیجه ی كم خونی از نوع فقر آهن باشد، که در پسر شما قبلاً تشخیص داده شده است. خرد بیشتری از غذاهای حاوی آهن مانند گوشت قرمز، اسفناج و حبوبات می تواند به بهبود این حالت كمك كند. همچنین، مصرف روزانه ویتامین D و کلسیم می تواند به تقویت استخوانها و رشد کلی کودک کمک کند. همیشه بهتر است که به یاد داشته باشید، هر کودکی یک الگوی رشد منحصر به فرد دارد و ممکن است بیش از مدت زمان منتظره شده برای رسیدن به مرحله رشد بعدی لازم داشته باشد. در نهایت، توصیه می شوددر صورتی که نگرانیها باقی ماند، با پزشک کودکان مشاوره کنید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.