ینی نظرتون اینه به زندگی که دوست ندارم ادامه بدم، این چه جور کمکیه!؟
اگه طبق گفته های شما برم پیش روانشناس قراره بهم بگه باید پسرخالت رو فراموش کنی و رابطه نصف و نیمه ای که داریم هم تموم بشه؟ اگه از روانشناس بخوام کمکم کنه که به پسرخالم برسم قبول میکنه یا باید تا تهش انتخاب اشتباهم رو زندگی کنم؟مگه روانشناس کارش کمک به مراجعین برای رسیدن به آرامش روانی نیست؟من بدون اون دیوونه میشم و کارم میکشه به خودکشی
8 فروردین 1405
