اضطراب و نشخوار فکری در جوانان: علت و کمک فوری

نگرانیات قابل درکه
شروع مسیر شغلی بعد از فارغالتحصیلی برای خیلیها با اضطراب و سردرگمی همراهه.
خودت رو با دیگران مقایسه نکن؛ نداشتن شغل در 22سالگی به معنی شکست نیست.
فعلا روی قدمهای کوچک مثل تقویت مهارت و پیدا کردن کارآموزی تمرکز کن.
برای مصرف قرص هم خودسرانه دارو نخور؛ اگر اضطراب و گریههات ادامهدار شده، برای ارزیابی دقیقتر به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کن.
سابقه تیرویید هم با تحریک پذیر بودن خلق همسو هست.
موفق باشید.

عزیزم درک میکنم ، شرایط اقتصادی فعلی ممکنه استرس آور باشه، اما شما اول راه هستی و بهتره ناامید نشی و ادامه بدی، بجای مصرف دارو! بهتره قدرت حل مساله داشته باشی،برای گرفتن شغل راههای جدید رو امتحان کن، حتما موفق میشی، مشاوره با روانشناس هم موثره

سلام
روست عزیز
به عنوان روانشناس باید خیلی شفاف بهت بگم: هیچ دارویی وجود نداره که بتونه دغدغه بیکاری یا فشار خانواده رو درمان کنه.
داروها (اگر لازم باشه) فقط میتونن علائم جسمی اضطراب (مثل تپش قلب یا بیخوابی شدید) رو کم کنن.
مصرف خودسرانه داروهای اعصاب و روان، به خصوص در سن تو، میتونه عوارض بدی داشته باشه یا باعث وابستگی بشه.
بهتره استراتژی هاتو تغییر بدی
دنبال تقویت رزومه از طریق یادگیری کار با نرم افزارهای مرتبط با رشته و یا درخواست به شرکت ها برای انجام کارهای داوطلبانه بدون حقوق داشته باشی.
این تمارین خودش میتونه یه دریچه ورود به بازار کار باشه.
این دوران گذار از تحصیل به کار برای همه هست و دوران سختیه و بلاتکلیفیش ادمو کلافه میکنه.
پس از طریق مقایسه خودت با بقیه خودتو ازار نده
دست خودت رو بگیر و ازینکه به در بسته بخوری نترس.
ارزوی موفقیت دارم

سلام
دیگرانی که جایی مشغول هستند هم دقیقا یه روز در همین نقطه بودند که شما هستید، اشکال نداره که گاهی ناامید میشید اما حتما ادامه بدید قطعا شغلهای مناسبی پیدا خواهیدکرد چون رشته کاربردی خوندید.
در آزمونهای بانک و سایر ارگانها شرکت کنید و فقط جستجوکردن رو ادامه بدید.