سلام من ۱۹ ساله که ازدواج کردم ولی شوهرم از همون ابتدا حاضر نشد کنار من بخوابه.این که میگم منظورم رابطه نیست منظورم شب ها کنارم خوابیدنه.ولی من دلم می خواد کنار همسرم بخوابم حتی بعد از این همه سال هنوز هم به این رفتارش عادت نکردم.البته این هم بگم شوهرم به شدت آدم تندخو و عصبی هم هستش.گاهی اوقات فقط به یه آغوش احتیاج دارم به یه بوسه همین
7 خرداد 1405 آخرین بروزرسانی: 11 خرداد 1405
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام از خودش بپرسید. شاید با بوی شما مشکل دارد. شاید با خرخر شما مشکل دارد. اگر حضوری نمیتوانید با هم به یک مشاور مراجعه کنید تا مشکل مشخص شود.
— دکتر مهسا هوشدار، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک مشاهده پاسخ کامل
3
با سلام و وقت بخیر حالتان را میفهمم وقتی گاهی حداقل ها تامین نمیشود احساس سرخوردگی طبیعی است اما اولین قدم این است که این مورد را به عنوان نشانه ای بر ناخواستنی بودن خود قلمداد نکنید این در بدترین حالت مشکلی مرتبط با همسر و یا رابطه شماست و ربطی به شایستگی یا کفایت شما ندارد. سبب شناسی های متنوعی هم میتواند تاثیرگذار باشد نیاز به آزادی در برخی مردان حالت افراط میگیرد و برای تامینش مسیر را اشتباه میگیرند البته دهها سبب شناسی احتمالی دیگر هم میتواند مطرح باشد. بهترین راه این است که نیازتان را بدون دلخوری یا عصبانیت مطرح کنید و در صورت لزوم از یک زوج درمانگر نیز کمک بگیرید Drpournikdast.com
سلام. عزیزم شاید همسر ا زخواسته شما آگاهی ندارد. لازم است شفاف و واضح نیازها ،خواسته ها و انتظارات، احساسات خود را بیان کنید. احتمالا تندخویی همسر باعث ترس درونی و بازداری شما شده است. توصیه می شود با همسرتون صحبت کنید. ابراز نیاز و آسیب پذیری اهرم مناسب برای تغییر دادن موضع زوجین در رابطه پرخاشگری و رفتار انفعالی می باشد.
با سلام و احترام نیاز شما به همآغوشی و توجه یک نیاز طبیعی و اساسی انسانی است. با توجه به خلق تندخوی همسرتان و مقاومت 19 ساله ایشان پیشنهاد میشود به یک زوجدرمانگر مراجعه کنید. در رواندرمانی ابتدا باورهای کهنهای که احتمالا در شما شکل گرفته مثل اینکه من بیارزشم یا من لیاقت محبت ندارم شناسایی شده و با کمک درمانگر، افکار جایگزین و سالمتر ساخته میشود سپس با کمک تکنیکهای تجربی محرومیت عاطفی التیام مییابند تا احساس پوچی و تنهایی عمیقتان تسکین پیدا کند. همچنین یاد میگیرید چطور با خودتان مهربان باشید و دست از سرزنش خود بردارید خودشفقتی واقعیت غیرقابل تغییر همسرتان را برای کاهش رنج بپذیرید و به شکلی واضح و شجاعانه نیازهایتان را با او مطرح کنید تمام این روند با تمرینهای ذهنآگاهی و مدیریت هیجانات همراه است تا فشار روانی کمتری تحمل کنید و در نهایت بتوانید آگاهانه تصمیم بگیرید که ادامه زندگیتان را چطور پیش ببرید. توصیه میشود بطور تخصصی به روانشناسمراجعه کنید. سلامت باشید
سلام و وقت بخیر دوست عزیز.19 سال زمان زیادی برای تحمل عادتی که ازش رضایت نداریم هست ،با هسمرتان درباره احساسی که این رفتار به تو میدهد صحبت بفرمایید و در صورت لزوم از یک روانشناس کمک بگیرید
سلام ممکن ایشان این رفتار کنار هم خوابیدن نشانه ضعف بداند یا آموزش این رفتار ندیده باشد که مغایر با صمیمیت است این رفتار و ممکن موجب کاهش صمیمیت بشود و رضایت زناشویی پایین بیاورد بهتر است به روانشناسمراجعه کنید که اگر ضعف مهارتی هست تقویت شود یا اگر مشکل عمیق تر باشد بررسی گردد البته شما خودت هم در زمان مناسب با لحن مناسب بگید که شبها کنارهم نیستیم من را اذیت میکنم احساس دوست داشتنی نبودن به من دست میده دوست دارم با هم باشیم
با سلام، این نیاز شماست و کاملا درسته،اما گویا این مسئله مال سال ها قبله که ادامه دار شده،درباره این نیازتون به همسرتون بگید،با ایشون صحبت کنید،اگر مسئله ریشه دار و این فاصله جاهای دیگه هم هست به زوج درمان گر مراجعه کنید،اگر تمایلی ایشون نداشتند،مراجعه خودتون به تنهایی هم کارساز خواهد بود.
با سلام واحترام احساسات شما قابل درک است، هرکسی یک سری نیازهای عاطفی و طبیعی دارد، این رفتار طولانی واینهمه سال و عدم محبت احتمالا ریشه در طرحواره های همسرتون دارد ، همچنین شما نیز نیاز به آموزش مهارت های زندگی دارید، شاید هم پای طرحواره ای در میان است،اینکه چگونه درخواست نیاز عاطفی خودتون رو مطرح کنید و در چه شرایطی که طرف طرد کننده نباشد نیاز به بررسی دارد، با خودتون مهربان باشید، هیجانات خودتون رو بایستی نسبت به همسر بروز دهید، محبت حق طبیعی شماست، خودتون رو بپذیرید و کودک درونی تون که نیاز به محبت داره وآسیب دیده رو بغل کن، به عنوان والد بالغ از کودک درونت حمایت کن ،باکودک درونت حرف بزن، بگو غصه نخور من پیشتم ،بگو کنارت هستم، زخم های دوران کودکی رو التیام دهید،خودتون رو دوست داشته باشید، با خودت همدلی کن، و از خودت حمایت کن، یه برگه بردار و بنویس نیازهای من اینست، آنها رو بپذیرید، اگر همسرت محبت نکرد به خودت بگو الان تله محرومیت هیجانی من فعال شده،بگو من ارزشمندم، خود واقعیت رو بپذیرید، اگر همسرتون چشمه ای از محبت نشان داد حتما اونو تقویت کن، جلوی آینه بایست و به خودت با کلمات محبت آمیز محبت کن، این تله و طرحواره تقصیر تو نیست ، اگر با این راهکارها مشکلتون رفع نشد مشاوره آنلاین یا حضوری جهت رفع ریشه ای مشکل بگیرید. با آرزوی موفقیت
سلام تا بحال این مساله را با خودش مطرح کرده اید؟چه پاسخی داده اند وعلت کنار شما نخوابیدن را چه گفته اند؟در هر حال مراجعه به روانشناس زوج درمانگر وبیان علتها وپرداختن به راه حل میتواند آرامش وعشق وامنیت را به خانه شما باز گرداند.
سلام. بعضی اوقات فرد از نیازهای روانشناختی طرف مقابل خبر ندارد یا اهمیت آن را به قدر کافی نمیداند در این شرایط لازم است از اهمیت این موضوع برای شما خبر دار بشه و با یادگیری مهارت مذاکره این موضوع میتونه تا اندازه ای حل بشه. پیروز باشید
با درود از صحبتهای شما میتوان احساس تنهایی و نیاز عاطفی عمیقی را درک کرد. نیاز به نزدیکی، آغوش، محبت و خوابیدن در کنار همسر برای بسیاری از افراد بخشی طبیعی از صمیمیت زناشویی است و اینکه پس از 19 سال هنوز این کمبود را احساس میکنید، نشان میدهد این نیاز برای شما همچنان برآورده نشده است. گاهی چنین رفتارهایی میتواند به تفاوت در سبک دلبستگی، شیوه ابراز محبت یا برخی مسائل حلنشده در رابطه مرتبط باشد. از طرفی، تندخویی و عصبانیت همسر نیز ممکن است فاصله عاطفی بین شما را بیشتر کرده باشد. پیشنهاد میکنم درباره احساسات و نیازهای خود در فضایی آرام و بدون سرزنش با همسرتان صحبت کنید و در صورت تداوم این مشکل، از مشاوره زوجدرمانی کمک بگیرید تا الگوهای ارتباطی و عاطفی رابطه بهتر بررسی شوند.
سلام وقتتون بخیر احتمالا دلیل اصلی این است که همسرتان به فضای شخصی یا الگوی خواب جدا نیاز دارد؛ در برخی موارد استرس، عصبانیت یا مشکلات ارتباطی باعث اجتناب از خواب مشترک میشود
سلام چون 19 سال با این شرایط کنار اومدی و اقدامی نکردی و الان این نیاز عاطفی در شما خیلی زیاد شده که اقدام به گرفتن کمک کردی نشان میده که احساس تنهایی زیادی میکنی بهتره از خودش بپرسی علت این. رفتارش چیه شاید شما حرکات اضافه در خواب داری که ارامش ایشون رو بهم میزنه و یا شاید خود ش به فضای بیشتری برای رسیدن به ارامش نیازداره وقتی دلایل رو بدونی میتونید باهم دیگه راهکار های عملی پیدا گنید
سلام و درود تخصص بنده (زوج درمانی و سکس تراپی) است مساله ای که شما اشاره فرمودین نیاز به ارزیابی ریشه ای داره مطمئن باشید با دریافت مشاوره صحیح و ارائه راهکار مناسب این مساله قابل برطرف شدن است اگر تمایل داشتید می تونید تماس بگیرید
احتمالاً دلیل اصلی این است که همسرتان به فضای شخصی یا الگوی خواب جدا نیاز دارد؛ در برخی موارد استرس، عصبانیت یا مشکلات ارتباطی باعث اجتناب از خواب مشترک میشود. در بیشتر موارد این نشاندهنده بیعلاقگی جنسی قطعی نیست و قابل بهبود است؛ نگران نباشید. راهکارهای عملی: 1 زمان مناسب و آرام برای صحبت کوتاه انتخاب کنید و نیاز خود را با جملات کوتاه و غیراتهامی بیان کنید. 2 نزدیک شدن تدریجی: شبهای کوتاه کنار هم نشستن، دست گرفتن یا بغل چند دقیقهای بدون فشار. 3 مرزهای روشن هنگام خواب تعیین کنید (مثلاً بالش جدا یا شبهای مشخص مشترک) تا امنیت و راحتی ایجاد شود. 4 در مواجهه با پرخاشگری، حفظ فاصله امن و جلوگیری از مشاجره در ساعات خواب. علائم هشدار: 1 وجود تهدید یا خشونت فیزیکی/جنسی علیه شما. 2 کاهش شدید خواب و خستگی روزانه مفرط یا حملات هراس. 3 افکار آسیب به خود یا ناامیدی شدید. تخصص پیشنهادی: روانپزشک
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.