علت علاقه یه داشتن حامی در زندگی چیست؟

سلام و وقت بخیر.
آرامش خود را حفظ کرده به متخصص مراجعه فرمایید.

سلام
جلسات رواندرمانی تحلیلی میتونه به شما کمک بکنه.

با درود . این احساس شما ممکنه به دلیل طرحواره محرومیت عاطفی از طرف پدر باشه که منجر به تشنگی عاطفی در سنا می‌شه . پیشنهاد می‌دهم از طریق طرحواره درمانی این طرحواره را اصلاح کنید.

سلام
دوست عزیز؛
احساسی که شما تجربه می‌کنید نشان‌های از یک نیاز عاطفی پاسخدادهنشده در دوران رشد است، به ویژه در رابطه با نقش پدر.
وقتی پدر از نظر عاطفی یا رفتاری غایب یا بی تفاوت بوده، ذهن بهصورت ناخودآگاه به دنبال جبران این خلا در ارتباط‌های بعدی می‌گردد.
این موضوع در روانشناسی با مفاهیمی مثل دلبستگی ناایمن و نیاز به «پدر درون» بررسی می‌شود.
شما نه به معنای جنسی بلکه از نظر روانی و احساسی به دنبال یک الگوی راهنما، مراقب و حمایت گر هستید، چیزی که در کودکی تجربه اش ناقص بوده.
برای شما رواندرمانی تحلیلی یا طرحوارهدرمانی میتونه بسیار کمککننده باشه.
این نوع درمان به شما کمک میکنه تا
نیاز عاطفی به حمایت و راهنمایی از والد را بشناسید.
الگو‌های تکراری ذهنی مثل «تصور افراد بهعنوان پدر» را بشکنید.
خود بزرگسال سالم تان را فعال کنید و یاد بگیرید چگونه به جای انتظار حمایت از دیگران، حامی خودتان باشید
گفت و گو با روانشناس مجرب باعث می‌شه احساسات سرکوبشده تون در فضای امن بیرون بیاد و به جای تخیل، در دنیای واقعی پاسخ درستی براش پیدا کنید.
این تجربه ای رایج در افرادی ست که در خانواده‌های سرد یا پر از بی توجهی بزرگ شدن، ولی قابل درمان و ترمیمه.
شما شایسته اید که نه با خیال، بلکه با واقعیت حمایت و آرامش رو تجربه کنید.
شروع درمان، اولین گام واقعی برای رسیدن به همین خواسته است.

با سلام
و وقت بخیر.
هر کاری که میکنیم یا نمی‌کنیم حتی نفسی که میکشیم در جهت رفع نیازی است.
نیاز‌ها باید تامین شوند وقتی تشنه ایم با خوردن غذا مشکل حل نخواهد شد.
ذهن تا زمانی که در تامین یک نیاز موفق نباشد آن نیاز را تعقیب می‌کند حتی گاهی فراتر از حد معمول.
همه ی این‌ها یعنی داشتن چنین احساساتی وقتی از لحاظ هیجان و هدایت و عشق و راهنمایی محروم شده ایم، طبیعی‌ترین واکنش ممکن است، لیکن نکته ی مهم سبک رفتاری مهم در تامین این نیاز است که می‌تواند سازنده باشد یا اوضاع را بدتر کند!!!

وقت بخیر عزیزم، همونطور که اشاره کردی احتمالا حمایت لازم رو از سمت پدر دریافت نکردی، برای مدیریت بهتر شرایط از روانشناس کمک دریافت کن.
موفق باشی

عزیزم این نیازی هست که برطرف نشده.
طرحواره درمانی کمکت میکنه این نیاز رو به سمت سالم ببری تا در روابطت آسیب زا نشه .حتما اقدام کن

سلام
بهتر است به روانشناس مراجعه کنید.
راجب به شغل‌هایی که برای پیشرفت در آن نیاز به حامی ندارید، فکر کنید.

این احساسی که گفتی، کاملا قابل فهمه.
وقتی پدر واقعی در زندگی حضوری بیتفاوت یا دور داره، روان آدم گاهی یه تصویر خیالی از «پدر ایدهآل» میسازه: کسی که مهربونه، حواسش هست، حامیه، و همیشه کنارت میمونه.
این تصویر توی ذهن میمونه چون یه نیاز عمیق پاسخ داده نشده پشتشه؛ نیاز به دیده شدن، راهنمایی شدن، و تکیه کردن.
برای همین، ذهنت ناخودآگاه بعضی مرد‌ها رو جای اون تصویر میذاره، نه برای رابطه عاشقانه، بلکه برای تجربهی حس امنیت و همراهیای که نداشتی.
این خیال‌ها نشونهی مشکلی نیست، نشونهی نیازه.
تو نمی‌خوای پدر واقعیت رو تکرار کنی، میخوای پدری رو تجربه کنی که نداشتی.
چیزی که کمک میکنه، فقط سرکوب این افکار نیست، بلکه اینه که توی یک رابطهی درمانی، بتونی این میل رو با یک آدم امن و بدون قضاوت، ببینی، حس کنی، دربارهش حرف بزنی، و کمکم ازش فاصله بگیری.
روانکاوی جاییه که میتونی این تصویر «پدر درون» رو بشناسی، باهاش حرف بزنی، و کمکم خودت پشتیبان خودت بشی.
مهم نیست الآن علاقه به رابطه عاشقانه نداری؛ مهم اینه که تو داری راهی رو شروع میکنی برای شناخت خودت و نیازهات.
این خودش شجاعت بزرگیه.