علائم ترنس بودن چیست؟

من دختری ۲۳ ساله هستم از زمانی که یادم می آید رفتاری پسرانه و لباس هایی که انتخاب میکردم پسرانه بود و این که چراپسر نیستم باعث عذابم باشد به همین دلیل چندبار اقدام به خودکشی کردم و خانواده ام با من همراه شدن و مرا پیش روانپزشکان و روانشناسان متعددی بردند ولی چون حال پدر و مادرم در ان زمان تقریبا ۷سال پیش اصلا بخاطر بنده خوب نبود تصمیم گرفتم این حسم را فراموش کنم ولی در خودم نمیتوانستم و این ۷ سال را به شکل یک دختر زندگی کردم و حالا که برایم خواستگار می آید به هیچ وجه نمیتوانم قبول کنم دخترم
0
با سلام
و وقت بخیر.
هویت جنسی از سنین بسیار پایین شکل گرفته و ناهماهنگی بین وضعیت زیستی و هویت ادراک شده نیز از کودکی و نوجوانی برای فرد مشهود است؛ لیکن توجه داشته باشید بین فعالیت و گرایش مطلق بایستی تفاوت قائل شوید.
پیشنهاد می‌شود جهت بررسی دقیقتر به همکاران روانپزشک با تخصص در حوزه سکسولوژی مراجعه بفرمایید؛ برخی از این متخصصان از طرف سازمان نظام پزشکی جهت اقدامات درمانی احتمالی.
0
لازم است برای ارزیابی بهتر، به روانپزشک مراجعه کنید.
پس از مصاحبه ایشان شما را راهنمایی خواهند کرد.
0
سلام،
این که هویتی برای شما نیست و سعی در پنهان کردن حساسات خودتون بکنید بسیار دردناک هست.
بهتر قبل از هر کاری به روانپزشکانی که در این زمینه تخصص دارن مراجعه کنید، همچون دکتر محرابی نزدبک پارک ساعی یا خانم دکتر راحله امانی هستند مراجعه کنید.
0
با سلام
می‌توانبد جهت راهنمایی بیشتر به انستیتو روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران نیز مراجعه فرمایید.
0
با سلام
به روانپزشک سکس تراپیست مراجعه نمایید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
یک پاراگراف کوتاه: احتمالاً احساسات شما مرتبط با اختلاف هویت جنسی (احساس ترنس یا دیسفوریا) هستند و در بیشتر موارد با اضطراب یا افسردگی همراه‌اند.
این تجربه جدی و قابل رسیدگی است و مهم‌ترین نکته الآن حفظ ایمنی و دریافت حمایت است.
راهکار‌های عملی:
- اگر افکار خودکشی دارید فوراً با اورژانس یا خط بحران تماس بگیرید و در مکانی امن بمانید.
- از تصمیم‌گیری‌های بزرگ مثل ازدواج فعلاً زمان بگیرید تا فرصت بررسی هویت و احساسات‌تان را داشته باشید.
- وقت با روانپزشک یا مشاوری که تجربه کار با مسائل هویت جنسی دارد بگیرید؛ کلینیک‌های چندتخصصی جنسیتی می‌توانند راهنمایی‌گر باشند.
- به گروه‌های حمایتی یا شبکه‌های همتابع بپیوندید و احساسات‌تان را یادداشت کنید؛ پشتیبانی اجتماعی اغلب کمک‌کننده است.
علائم هشدار:
- داشتن افکار مشخص یا برنامه‌ریزی شده برای خودکشی.
- اقدام به خودآسیب‌رسانی یا رفتار‌های بسیار پرخطر.
- ناتوانی شدید در انجام کار‌های روزمره، تغذیه یا خواب.
تخصص پیشنهادی: روانپزشک