افکار خودکشی پس از ضایعه نخاعی

با سلام و وقت بخیر.
خواهر بزرگوارم؛ برای حال بدی که دارید عمیقا متاسفم؛ حتما نمیتوانم حتی بخشی از رنجی که در حال تحملش هستید را ادارک کنم.
اما متاسفانه یا خوشبختانه برخی اصول بدون توجه به حال ما؛ بدون تغییر باقی می مانند!
مثلا در زندگی بخشهایی را می بایست با قدرت تمام تغییر داد و بخشهای را می بایست با آرامش پذیرا بود.
به عبارت دقیقتر؛ چیزی که مهمتر از کمبودهای ماست؛ نگرش ما به این کمبودهاست؛ گاهی میتوانیم با کمترین مشکل مالی به سمت تباهی برویم و گاهی با معلولیت شدید جسمانی به بزرگترین کیهان شناس جهان تبدیل شویم!
گاهی میتوانیم با داشته های (انتسابی) خود مثل خانواده به هر شکلی کنار بیاییم و گاهی در یک جنگ درونی بی پایان می مانیم و فرصت بدست آوردن داشته های (اکتسابی) را هم از دست میدهیم.
البته منکر این نیستم که خودکشی هم یک راه حلی است اما در بسیاری از مواقع راه حلهای جایگزین دیگری هم وجود دارد که ما بخاطر حال بدمان؛ اصلا نمی بینیم یا بدون فایده می پنداریم!
موضوع ناراحتی را همین امشب با یک دوست قدیمی مطرح کنید و یا کسی که کمی با او بهتر ارتباط میگیرید حتی میتوانید گوشی تلفن را بردارید و با مشاوران سازمان بهزیستی به شماره 1480 و خط 123 تماس بگیرید و طرح موضوع کنید و راه حل بگیرید.
تنها نمانید و هر تصمیمی که دارید را به بعد از دریافت کمک حرفه ای موکول کنید.

با سلام
شرایط سخت شما قابل درک است و از این بابت متاسفم ولی مورد اتونازی که ذکر کردید در ایران وجود ندارد، جهت درمان به روانپزشک مراجعه نمایید.

سلام.
مسلما وضعیت بسیار آزارنده ای بر شما حکمفرماست که چنین فکری را در شما ایجاد نموده.
اما درمان افسردگی را در قدم اول و اولویت قرار دهید

باسلام باتوجه به شرایط ناراحت کننده شما برای درمان علایم افسردگی به روانپزشک مراجعه کنید