علت وابستگی شدید پسرم به همسرم؟

سلام پسرم ۳/۵سالش هست و بعداز ۲/۵سالگی وابسته ی باباش شد جوری که نمیذاره سرکار بره و حتی سرویس بهداشتی و حموم
من بیشتر براش وقت میذارم
اما شوهرم گوشی میده دستش و کار خاصی نمیکنه
ولی بهش وابسته س حتما باید بغلش بخوابه باباش بهش غذا بده حموم ببره سرویس ببره
مخصوصا برای سرکار رفتنش خیلی مشکل داریم و همش باید فرار کنه از دستش با شعر و داستان و توضیح دادنم قانع نمیشه چیکار کنم
6 اسفند 1404

پاسخ پزشکان

0
و ابستگی شدید فرزند شما به پدر در این سن طبیعی است.
بهتر است با ایجاد روتین مشخص، تشویق به انجام کار‌های کوچک و جدا کردن تدریجی او از پدر، استقلالش را تقویت کنید.
اگر اضطراب شدید باقی ماند، مشاوره با روانشناس کودک کمککننده است.
0
وقت شما بخیر، این و ابستگی نشونه دلبستگی ایمن به پدره، پدر نباید کودک رو پس بزنه یا مخفیانه از خونه خارج بشه، این کار‌ها امنیت عاطفی کودک رو خدشه دار کرده و اضطراب اون رو بیشتر میکنه، نقش شما به عنوان مادر کلیدی هست، شما باید به تدریج یار جذاب کودک بشین بدون اینکه رقیب پدر یاشین، راهکار‌ها: بازی‌های انحصاری با کودک بدون حضور پدر و گوشی موبایل، بازی باید در اختیار کودک باشه تا تجربه خوشایندی از وقت گذراندن با شما تجربه کنه
همنشینی تدریجی: پدر و مادر کنار هم بشینید و با هم بازی کنید، ابتدا پدر محور بازی باشه اما کم کم شما نقش فعال تری پیدا کنید تا کودک ببینه شما هم میتونی منبع لذت باشی، پدر حضور داره و این صحنه رو تایید میکنه،
وقتی کودک به پدر چسبیده پدر بگه: بیا با هم بریم پیش مامان ببینیم مامان چکار میکنه؟
همسر شما در حضور کودک باید از شما حمایت، تعریف و ابراز محبت کنه
سلامت بمونید
0
سلام
نیاز به بررسی دقیق داره چون مهم‌ترین رابطه کودک با مادرش هست.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت اصلی و ابستگی فعلی، مرحله طبیعی اضطراب جداشدن در این سن است و در بیشتر موارد تقویت این رفتار توسط حضور منفعل پدر و استفاده از گوشی به‌عنوان جایگزین ارتباطی تشدید می‌شود.
نگران‌کننده اما معمولاً خطرناک نیست و قابل اصلاح است.
راهکار‌های عملی:
- پدر زمان‌های کوتاه و قابل پیش‌بینی را برای مراقبت مستقل بردارد و به تدریج طول زمان را افزایش دهد.
- پدر هنگام بازی با کودک گوشی را کنار بگذارد و فعالیت‌های جذاب و بدنی مثل بازی کوتاه یا کتاب خواندن انجام دهد.
- هنگام خداحافظی کوتاه و مطمئن باشید؛ یک شیء آرام‌بخش یا عکس پدر همراه کودک بگذارید.
- قواعد روتین صبحگاهی تنظیم کنید (بیداری، صبحانه، خداحافظی کوتاه) تا پیش‌بینی‌پذیری بالا برود.
علائم هشدار:
- اختلال جدی در خواب یا تغذیه که ادامه یابد.
- ناتوانی کودک در آرام شدن حتی با مداخلات ساده و تشدید گریه‌های مداوم.
- کاهش قابل توجه علاقه به بازی با همسالان یا عقب‌ماندگی در مهارت‌های اجتماعی.
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس کودک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.