راه حل وابستگی شدید به خانواده پدری بعد از ازدواج چیست؟

با سلام خدمت شما عزیزان بنده ۶ سال هست که ازدواج کردم و فرزندی هم ندارم ولی هرروز که میگذره دلم برای خانوادم بیشتر تنگ میشه و استند بای موندم نه میتونم خونه ی خودم راحت بمونم نه اینکه میرم خونه ی پدرم چون اونجا هم که میرم دلم برای همسرم تنگ میشه و فوق العاده ادم وابسته ای هستم و همش فکر میکنم اتفاقی برای خانوادم میخواد بیفته همش نگرانشونم و در کل به یه پوچی رسیدم همش میگم اصلا برای چی داریم زندگی میکنیم چرا کار میکنیم خواهش میکنم کمکم کنید چون خیلی تاثیر بدی روم گذاشته و حال و حوصله اصلا ندارم
15 مهر 1398

پاسخ پزشکان

1
با سلام
با توجه به مواردی که ذکر نمودید اختلال اضطراب فراگیر دارید و همچنین از نظر افسردگی نیز نیاز به بررسی می باشد.
به روانپزشک مراجعه نمایید.
0
سلام.
باید بررسی حضوری برای شما انجام گردد
-2
سلام،
این پیچیدگی هیجانی که دارین تجربه می‌کنید و دچار اضطراب و احساس گناه میشید که به خانواده خوب نرسیدید و از طرفی هم به اینکه من هنوز بچه ندارم و احساس تعلق یا سردگمی نسبت به خانه و خانواده کوچکی که خودتون و همسرتون دارید که باعث این می‌شه که انگار یه چیزی یک حای برای شما خالی هست.
بهتر به روانشناس فردی مراجعه کنید چون این احساسات به خودی خود درمان نمی‌شوند.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت اصلی حالت شما و ابستگی هیجانی عمیق به خانواده همراه با اضطراب جدایی است.
در بیشتر موارد این وضعیت قابل کنترل و بهبود با تغییر رفتار و حمایت درمانی است؛ نگران نباشید.
راهکار‌های عملی:
- روزانه زمان مشخص برای تماس یا دیدار با خانواده تعیین و به آن پایبند باشید.
- برنامه‌ریزی فعالیت‌های مشترک با همسر (مثلاً پیاده‌روی یا شام هفتگی) برای تقویت پیوند زوجی.
- تمرین روزانه آرام‌سازی مانند تنفس عمیق یا تمرکز حواس ۵ دقیقه‌ای.
- محدود کردن تماس‌های ناگهانی و تعیین «ساعات بدون تماس» برای استقلال روانی.
- تعیین هدف‌های کوچک روزانه (کار، ورزش، سرگرمی) برای افزایش معنا و نشاط.
علائم هشدار:
- افکار مکرر خودآسیب یا احساس ناامیدی شدید و فکر به آسیب به خود.
- ناتوانی آشکار در انجام کار‌های روزمره یا ترک کار به‌خاطر اضطراب.
- حملات پانیک با تنگی نفس، تپش شدید یا غش.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.