چگونه با شخصی که به تازگی پدرش فوت شده و بسیار ناراحته رفتار کنیم؟

شخصی که به تازگی پدر خود را از دست داده و به هر دلیل دنبال بهانه برای گریه کردن می گرده و در واقع دوست داره که عذادار باقی بمونه و با دیدن عکسا و یادآوری خاطرات پدرش خودش رو اذیت می کنه و این باعث شده که وزنش به سرعت پایین آمده و تپش قلب پیدا کرده ،اشتها به غذا نداره ، در حال حاضر شاغل است و یک دختر ۷ ساله داره همسرش هم خیلی همدل و همراه نیست باهاش در ضمن ۴۰ روز از درگذشت پدرش می گذره و فوت ایشون بر اثر بیماری بوده ،لطفا راهنمایی بفرمایین چه کار باید کرد و چه رفتاری با این شخص داشته باشیم ؟
4
باسلام
اجازه ابراز هیجانات را بدهید.
اگر علایم افسردگی و اضطراب و کاهش وزن و. دارد مراجعه و تحت نظر بودن و درمان دارویی و غیر دارویی به ایشان کمک فراوان خواهد کرد.
2
سلام
به شما.
این واکنش‌ها در قبال چنین اتفاقی طبیعی است و لازم است اولا ایشان را درک کنید و مورد قضاوت قرار ندهید و تا می توانید حمایت و همدلی از خود نشان دهید و اجازه دهید تا به شکلی که تمایل دارد سوگواری نماید و هیجانات طبیعی اش را تخلیه نماید تا به مرور زمان وضعیت او رو به بهبود برود.
0
با سلام و احترام
فوت اطرافیان بخصوص افراد نزدیک می‌تواند تاثیرات به سزایی در فرد داشته باشد که علایمی مثل خلق افسرده، کاهش اشت‌ها، اختلال خواب، بی قراری، شنیدن گذرای صدای فرد مرده و یا دیدن گذرای خود فرد مرده می‌تواند رخ بدهد که البته در صورتیکه افکار خودکشی، احساس گناه زیاد و وجود داشته باشد، نیاز به بررسی روانپزشکی وجوددارد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
شرح موقعیت
فرد مورد نظر 40 روز از فوت پدرش می‌گذرد، عمداً از بهانه‌ها برای گریه استفاده می‌کند، به‌نظر می‌رسد دوست دارد عزادار بماند، به سرعت وزن کم کرده، تپش قلب دارد، اشت‌ها کم شده، شاغل است و یک دختر 7 ساله دارد؛ همسرش هم زیاد همدل نیست.
چه چیزی عادی است و چه چیزی هشدار دهنده است
- واکنش اولیه به مرگ (سوگ) کاملاً طبیعی است: اندوه، گریه، خاطره‌بازی و تغییر اشت‌ها/خواب در ماه‌های اول انتظار می‌رود.
بسیاری افراد در چند هفته تا چند ماه دوره‌های شدید اندوه را تجربه می‌کنند.
در فرهنگ ما 40 روز علامت مهمی است اما روند سوگ برای هر کس متفاوت است.
- علائم هشداردهنده که نیاز به ارزیابی جدی‌تر دارند: کاهش وزن سریع (مثلاً >5% در یک ماه یا کاهش چشمگیر در چند هفته)، تپش قلب پایدار یا علائم قلبی (درد قفسه سینه، سبکی سر)، بی‌اشت‌هایی شدید، بی‌خوابی طولانی، ناتوانی در انجام و ظایف روزمره یا نگهداری کودک، افکار خودکشی یا مرگ خواستن، علائم افسردگی اساسی (افسردگی شدید و پایدار بیش از چند هفته با اختلال عملکرد قابل توجه). در صورت وجود هر کدام از این موارد باید فوراً به پزشک یا مرکز اورژانسی مراجعه شود.
چه رفتار‌هایی به او کمک می‌کند (شغلی، خانواده و دوستان)
1 حضور و گوش دادن فعال
- مهم‌ترین کمک: شنیدن بدون قضاوت.
جملاتی مانند «با تو هستم»، «هر وقتی خواستی حرف بزنی من گوش می‌دم»، «احساساتت طبیعی‌ان» بگویید.
- از عبارت‌های کلیشه‌ای مثل «باید قوی باشی»، «زمان همه چیزو درست می‌کنه» یا «لازم نیست گریه کنی» خودداری کنید.
2 پذیرش احساسات و نیازی نشدن به «حل کردن» مشکل بلافاصله
- قبول کنید که ممکن است بخواهد عزادار بماند و این حق اوست.
در عین حال مشکل سلامت جسمی و روانی را رصد کنید.
3 کمک‌های عملی
- پیشنهاد کمک‌های مشخص: آوردن غذا، نگهداری کودک برای استراحت، مراکز خرید، همراهی در امور اداری یا گرفتن مرخصی از محل کار.
جملات مبهم کارساز نیست؛ بگویید «فردا ظهر آش می‌آورم» یا «صبح جمعه بچه را سه ساعت نگه می‌دارم».
4 هماهنگی با همسر و خانواده
- اگر همسر زیاد همدل نیست، پیشنهاد جلسه خانوادگی آرام یا درخواست کمک از دیگر اقوام و دوستان نزدیک بدهید.
گاهی آموزش ساده به همسر درباره نحوه حمایت (گوش دادن، کمک عملی) مفید است.
5 تنظیم مرز‌ها و محافظت از کودک
- اگر سوگ مانع مراقبت مناسب از دختر 7 ساله می‌شود، اولویت حفاظت از کودک است: هماهنگی برای نگهداری موقت یا حمایت از کودک و گرفتن کمک حرفه‌ای برای مادر.
گام‌های پزشکی و ارزیابی لازم
1 ارزیابی طبی اولیه
- به دلیل تپش قلب و کاهش وزن سریع، توصیه می‌شود به پزشک عمومی/پزشک خانواده مراجعه کند تا معاینه کامل، بررسی علل جسمی (مثل اختلالات تیروئید، کم‌خونی، عفونت یا اختلال قلبی) و انجام آزمایش‌های پایه (CBC، TSH، الکترولیت‌ها) انجام شود.
2 ارزیابی روانی
- اگر علائم افسردگی یا اختلال سوگ طولانی یا شدید وجود دارد، معرفی به روان‌شناس یا روان‌پزشک لازم است.
درمان‌های مؤثر شامل گفتاردرمانی متمرکز بر سوگ (grief counseling)، رفتاردرمانی-شناختی (CBT)، درمان سوگ پیچیده (complicated/prolonged grief therapy) و در صورت نیاز دارودرمانی (معمولاً SSRI‌ها زیر نظر روان‌پزشک) است.
3 فوریت‌ها
- در صورت وجود افکار خودکشی، عدم توانایی نگهداری کودک، تپش قلب خیلی زیاد، درد قفسه سینه یا سنکوپ، باید فوراً به بخش اورژانس مراجعه یا خدمات اضطراری تماس گرفته شود.
راهبرد‌های روزمره که می‌توانید به او پیشنهاد دهید
- تشویق به و عده‌های غذایی کوچک و مقوی هر چند وقت یک‌بار (شیر، موز، سوپ، آجیل) برای جلوگیری از کاهش بیش از حد وزن.
- حفظ روتین خواب و بیداری، حتی با قدم‌ زدن کوتاه روزانه؛ فعالیت بدنی سبک (پیاده‌روی کوتاه) می‌تواند به اشت‌ها و خلق کمک کند.
- کاهش مواجهه کنترل‌شده با محرک‌هایی که عمداً باعث آزار می‌شوند (مثلاً اگر دیدن دائمی عکس‌ها باعث خودآزاری است، کمک کنید تا به مرور کنترل کند یا زمان‌بندی کند که چه وقت به مرور خاطرات بپردازد).
- تشویق به تماس با دوستان یا گروه‌های حمایت از سوگ.
گروه‌های همدردی می‌تواند احساس تن‌هایی را کم کند.
چه بگویید و چه نگویید — نمونه جملات
- مناسب: «می‌خوام کنارت باشم»، «هر وقت دلت خواست از او حرف بزن، من گوش می‌دم»، «می‌تونم امشب شام بیارم؟»، «می‌تونی رو من حساب کنی که بچه رو یک بعدازظهر بگیرم».
- نامناسب: «باید فراموشش کنی»، «خوب شد دیگه دردش تموم شد»، «الان وقت غصه خوردن نیست».
چه زمانی و چگونه پیشنهاد کمک حرفه‌ای بدهیم
- اگر طی 24 هفته علائم جسمی یا روانی بدتر شوند یا توانایی کار و نگهداری کودک کاهش یابد، پیشنهاد صرفاً حمایتی را با پیشنهاد ارجاع تخصصی ترکیب کنید: «می‌بینم چقدر سختی، ممکنه صحبت با یک مشاور یا دکتر کمک کنه.
اگر دوست داشتی می‌تونم همراهت برم یا شماره کسی رو بدم.»
- اگر سوگ بسیار شدید، طولانی یا با افکار خودکشی همراه است، از مراجعه مستقیم به پزشک/روان‌پزشک یا اورژانس دریغ نکنید.
نکات فرهنگی و مهم
- احترام به آداب و رسوم عزاداری (مثل 40 روز) مهم است؛ حمایتگر باید انعطاف‌پذیر و حساس به این امور باشد.
- همزمان از نظر عملی روی سلامت جسمی تمرکز کنید؛ سوگ می‌تواند باعث تضعیف جسم شود و نیاز به مراقبت پزشکی واقعی دارد.
خلاصه عملی (چند گام فوری)
1 با همدلی و شنیدن فعال به او نزدیک شوید؛ از عبارات همدلی استفاده کنید.
2 کمک‌های عملی مشخص پیشنهاد دهید (غذا، نگهداری کودک، همراهی برای ویزیت).
3 او را به پزشک برای بررسی تپش قلب و کاهش وزن همراهی یا ترغیب کنید.
4 اگر علائم خطر (افکار خودکشی، ناتوانی در مراقبت از کودک، درد قفسه سینه، تپش شدید) وجود دارد فوراً خدمات اورژانسی را درگیر کنید.
5 در صورت پایداری اندوه و افت عملکرد، ارجاع به روان‌شناس/روان‌پزشک برای مشاوره و درمان‌های مناسب انجام شود.
در نهایت
حمایت صبورانه، کمک‌های عملی و ارزیابی زودهنگام طبی و روانی کلید‌های مهم هستند.
اگر بخواهید می‌توانم متن‌های کوتاه پیشنهادی برای ارسال به او یا پیشنهاد منابع و سوالات برای ارزیابی افسردگی و خودکشی را آماده کنم یا منابع محلیِ مشاور/گروه‌های سوگ را جستجو کنم.