علت وسواس فکری و استرس نسبت به فرزند

باسلام وخسته نباشید من مشکل وسواس فکری دارم البته خودم اینطور فکر میکنم قبلا نسبت به مریضی خودم ولی الان نسبت به پسرم تا غذایی درست میکنم جونم درمیاد میگم نکنه توش فضله موشه نکنه تو نمک یا برنج دوباره غذارویختم چند بار بعد پشیمون میشم خونم تمیز تمیزه تا یه گربه از کنار بچم رد میشه میگم مکنه گازش گرفته فوبیای سگ و گربه و خفاش دارم تا میریم بیرون همه چی زهرمارم میشه از استرس زندگی رو برای پسرم زهر ک
28 شهریور 1405 آخرین بروزرسانی: 30 شهریور 1405

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
با سلام اضطراب اگر درمان نشود ممکن است به شکل های مختلف بروز پیدا کند.بهتر است برای حفظ سلامتی خودتون به روانپزشک مراجعه کنید.این اضطراب میتونه روی رابطه شما و اعضای خانواده هم تاثیر منفی بذاره.
— دکتر زهره حسینی، متخصص اعصاب و روان ( روانپزشک ) مشاهده پاسخ کامل
1
با سلام
اضطراب اگر درمان نشود ممکن است به شکل های مختلف بروز پیدا کند.
بهتر است برای حفظ سلامتی خودتون به روانپزشک مراجعه کنید.
این اضطراب میتونه روی رابطه شما و اعضای خانواده هم تاثیر منفی بذاره.
1
احتمالا شما دچار فوبی، وسواس فکری_عملی و اضطراب هستین، برای مدیریت این حالات حتما با روانشناس مشاوره دریافت کنید
1
درود بر شما؛
چیزی که توضیح دادید، مثل ترس شدید از آلودگی و بیماری، شک مداوم به سالم بودن غذا، چندبار بررسی کردن و نگرانی افراطی درباره آسیب دیدن پسرتون میتونه با وسواس فکری و عملی همراه باشه؛ البته تشخیص قطعی نیاز به ارزیابی حضوری داره، مهمتر اینکه این نگرانیها الان دارن زندگی خودتون و پسرتون رو تحت تاثیر قرار میدن.
وسواس قابل درمانه و معمولا درمان شناختیرفتاری، بهخصوص روش مواجهه و جلوگیری از پاسخ (ERP)، کمک زیادی میکنه
پیشنهاد میکنم برای ارزیابی دقیق به روانشناس مراجعه کنید
1
سلام
بهتر است جهت ارزیابی بالینی ومدیریت اضطراب به روانشناس مراجعه کنید.
1
سلام
وقت بخیر
برای دریافت درمان مناسب حتما به روانشناس مراجعه کنید
1
سلام.
به نظر می رسد از اختلال اضطرابی رنج می برید که توصیه می شود از کمک دارویی روانپزشکی و سپس ارجاع جهت رواندرمانی بهره ببرید.
0
چیزی که توصیف میکنید می تواند با وسواس فکری-عملی و آلودگی/آسیب مرتبط باشد؛ مخصوصا تردیدهای مکرر، دور ریختن یا دوباره درست کردن غذا و چک کردن خطر برای فرزندتان.
این افکار به معنی این نیست که واقعا خطری وجود دارد؛ مشکل اصلی چرخه ی وسواس و اطمینان خواهی است.
درمانهایی مثل شناختی رفتاری و مواجه درمانی معمولا برای این نوع وسواس مؤثرند و بهتر است هرچه زودتر با روانشناس متخصص وسواس شروع کنید.
0
سلام.
دوست عزیز؛
توصیف شما بیشتر با الگوی وسواس فکری و اضطراب آلودگی و آسیب ارتباط دارد؛ به ویژه وقتی ذهنتان مرتب سناریوهای «نکند.» می سازد.
توصیه اکید می کنم برای تشخیص دقیق و درمان، حتما ارزیابی تخصصی انجام دهید و روان درمانی منظم را شروع کنید.
درمان مناسب در چنین الگویی روان درمانی شناختی رفتاری با تمرکز بر مواجهه و جلوگیری از پاسخ، یعنی CBT و ERP است؛ زیرا هدف آن فقط آرام کردن موقت اضطراب نیست، بلکه کمک می کند چرخه وسواس، اطمینان خواهی، بررسی و اجتناب به تدریج شکسته شود.
0
نشخوار فکری باعث بالارفتن سطح اضطراب و بعدو بعد رفتارهای ایمنی بخش میشود درمان سی بی تی روان درمانی بسیار موثر است
0
با سلام
علایم اختلال اضطرابی ووسواس دارید که نیاز مند درمان است ودرمان ان ترکیبی از دارو توسط،روان پزشک و روان درمانی توسط روان شناس میباشد و اگر درمان نگیرید شدت ان بیشتر شده که و معمولا توام با افسردگی میباشد
0
سلام
بهتر است به سایت اینجانب مراجعه کنید.
تست افسردگی، اضطراب و وسواس را انجام دهید.
سیستم بر اساس پاسخ های شما، راهکار مناسب را پیشنهاد میدهد.
طبق آن رفتار کنید.
آدرس سایت
www.drmahsahoushdar.com
0
سلام
چیزی که توصیف میکنید، مثل ترس شدید از آلودگی و بیماری، چککردن و تکرار در کارها و نگرانی مداوم درباره سلامت فرزند، میتواند با وسواس و اضطراب مرتبط باشد.
این افکار به معنی این نیست که واقعا خطری وجود دارد؛ اما تلاش مداوم برای مطمئنشدن معمولا وسواس را قویتر میکند.
درمان وسواس کاملا امکانپذیر است و رواندرمانی میتواند بسیار کمککننده باشد.
برای اینکه این اضطراب زندگی شما و پسرتان را محدود نکند، پیشنهاد میکنم یک روانشناس متخصص وسواس را ببینید.
0
سلام
دوست عزیز شما دچار وسواس فکری عملی هستید که نیاز به بررسی بالینی و ریشه یابی اضطراب توصیه میشود به روانشناس بتلینی ویا روانپزشک مراجعه کنید
0
سلام
وقت بخیر
نیاز شما به درمان دوچندان هست چراکه هم خودتان را دچار آشفتگی کرده و هم فرزندتان بنابراین هرچه سریعتر برای درمان به روانشناس مراجعه کنید.
درمان کاملا قابل دسترس است.
پیروز باشید
0
سلام
وقت بخیر
مساله شما وسواس فکری است که ریشه اضطرابی داره که با یک مداخله درمانی تخصصی برطرف خواهد شد
به اطلاع شما برسانم رویکرد درمانی
(Ptc ) که نوعی روان درمانی عملی محسوب میشه می تونه با ارزیابی دقیق و ارائه راهکار تخصصی در همان (جلسه اول درمانی) و البته
((بی نیاز از مصرف دارو )) به صورت عمیق و ریشه ای به شما کمک بزرگی بکنه تمایل به درمان با این رویکرد داشتید می تونید با بنده تماس بگیرید
0
این الگو بیشتر با وسواس فکری-عملی (OCD) با محوریت آلودگی و آسیب به فرزند همخوانی دارد؛ ذهن مدام احتمال خطر را بزرگ میکند و برای رسیدن به اطمینان، شما را به چککردن و اطمینانخواهی وادار میکند.
نکته مهم این است که مشکل از «بیاحتیاطی مادر» نیست؛ مغز مضطرب در برابر عدمقطعیت تحمل پایینی پیدا کرده و درمانهای مؤثر مثل CBT و مواجهه و جلوگیری از پاسخ (ERP) میتوانند این چرخه را بهطور قابلتوجهی کاهش دهند.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً ترکیبی از وسواس فکری–عملی و اضطراب/فوبیا باعث ترس و چک‌کردن مکرر شما نسبت به غذا و حیوانات شده است.
در بیشتر موارد این مشکل قابل کنترل و درمان است و نگران دائم نباشید.
راهکارهای عملی:
- هنگام شروع اضطراب ۵ نفس عمیق بگیرید و به محیط بیرون توجه کنید تا شدت لحظه‌ای کاهش یابد.
- وقتی وسوسه بررسی و پاک‌سازی شدید شد، با تأخیر کوتاه (مثلاً ۱۰۲۰ دقیقه) مقاومت کنید و افکار را یادداشت کنید.
- محدوده‌ای برای «بررسی ایمنی» تعیین کنید (مثلاً یک نگاه سریع ۲۰ ثانیه) و تکرار را کم کنید.
- هرچه زودتر برای ارزیابی رفتاری مراجعه کنید؛ درمان‌های شناختی–رفتاری و گاهی دارودرمانی موثرند.
علائم هشدار:
- رفتارها یا اضطراب آن‌قدر شدید شده که مراقبت از فرزند یا کارهای روزمره مختل شود.
- فکر آسیب زدن به خود یا فرزند یا القای آسیب ذهنی (هر نوع فکر آسیب‌رسان).
- اختلال خواب شدید، بی‌اشتهایی یا افکار خودکشی؛ در این حالت فوراً مراجعه کنید.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.

برای همین موضوع، تست استاندارد هست

رایگان · غربالگری، نه تشخیص