چطور دخترمو توی فشار عاطفی بعد از رابطه همراهی کنم؟

با سلام
، به دختر 13 ساله تان گفته اید رابطه داشته باش زیر نظر خودم ! این چه اشتباه بزرگی بود کهشما انجام دادید ، کار شما مانند ان بود که به دخترتان بگوئید مواد مخدر مصرف کن زیر نظر خودم ! بعد میگوئید غرورت را نشکن ؟ یعنی چه ؟ مگر میخواهد چکار کند؟ به طرف ان پسر برود ؟! شما چگونه مادری هستید ! شما احساس میکنید دوباره نوجوان شده اید ، شما میبایستی ان انرژی نوجوانی وبلوغ را در مسیر مناسب قرار میدادید با ارائه راهنمایی های مناسب وهدایت وکنترل ان ، اما چه کردید ؟راهی بسیار خطرناک به دخترتان نشان دادید و پشت سر هم راهکارهای غلط به او مبدهید ! شما مادر خوبی نیستید ! شما ودخترتان هردو به روان شناس نیاز دارید بابستی آموزشهای زیادی در درجه اول خود شما ببینید وبعد دخترتان به چندین جلسه تراپی نیاز دارد ! لطف کنید مشاوره دادن به دخترتان را قطع کرده وان را به روان شناس بسپارید خیلی چیزها هست که برای مادر شدن ضروری است وشما بلد نیستید روی خودتان کار کنبد

با سلام و احترام
بگذارید گریه کند و حرف بزند بدون قضاوت؛ کنارش باشید کمی زمان بدهید اگر بعد از
2-3 هفته بهبود نیافت به روانشناس مراجعه کنید.

بلوغ جنسی و عاطفی نوجوانان پیچیده است.
به دخترتان گوش دهید بدون قضاوت.
مرزهای سالم در رابطه را توضیح دهید.
اگر علائم افسردگی، اضطراب شدید یا خودآزاری مشاهده کردید، مراجعه به روانشناس نوجوان ضروری است.
حمایت عاطفی والدین مهمتر از نصیحت است.
این پاسخ جایگزین معاینه پزشک نیست.

سلام
بدون قضاوت حرفاشو بشنوین ، توی هدف گذاری جدید همراهش باشین و بهش کمک کنید

سلام
وقت بخیر.
حالتون بده قابل درک اساسا احساسات و عواطف نوجوانی بدلیل ظهور و بروز هورمون ها در بدن نوجوانان ثبات ندارد به روانشناس مراجعه کنید شماو دخترتان تا کمک دریافت کنید ترغیب کنید به ورزش مورد علاقه بپردازه براساس روحیات قبل از این اتفاق به هر چیزی که علاقه داشت هر چند کوچک اونها را انجام بده اگر خیلی شدید ودرس ومدرسه خواب و اشتها رابهم زده به روانپزشک ببرید بعد یک ماه به روانشناس

با سلام،
فقط کنارش باشید و اصرار نکنید که با عجله از این دوران عبور کنند،احساسات باید پردازش بشه و سوگ از دست دادن طی بشه تا فرد بتونه کمی آروم بشه و خودش و پیدا کنه،با توجه به سنشون که از نظر فیزیکی و روانشناختی در حال تجربه تغییرات زیادی هست،اگر بتونید با روانشناسی که در حیطه نوجوان تخصص دارند براشون جلسه بگیرید تا بتونن در فضایی امن صحبت کنند و به مرور مهارت ها تقویت بشه،بسیار موثر خواهد بود.

سلام
می فهمم چقدر برای شما دیدن این حال فرزندتان اذیت کننده است اینطور به این موضوع نگاه کنید که دختر شما سوگ را تجربه کرده و یک عزیز را از دست داده در این جور مواقع فرد همدلی و درک شدن می خواد تا عزاداری کنه و کم کم مراحل سوگ را پشت سر بزارد تا به پذیرش برسد.

فقط شنونده بدون قضاوت باشین، دختر شما بخاطر کات شدن رابطه از طرف اون آقا پسر عزت نفس و اعتماد به نفسش آسیب دیده و حس میکنه دوست داشتنی نیس، با صبر و حوصله کنارش باشید تا مراحل سوگ رو طی کنه

سلام
کنارش باشید قضاوتش نکنید.
اجازه بدید خودش رو تخلیه بکنه و احساساتش روبروز بده . سرزنشش نکنید.
و اینکه سعی کنید به عنوان مادر و دوست براش وقت بگذارید تا نیاز عاطفی خودش رو با برقراری ارتباط با جنس مخالف ارضا نکنه.
چون در این سن بلوغ فکری کافی برای داشتن روابط جنسی و احساسی ندارند.

باسلام
سعی کنید با صبر و همدلی و بدون قضاوت شرایطش رو درک کنید و قطعا تجربه و احساسات یک دختر نوجوان 13 ساله خیلی متفاوت هست و وابستگی احساسی متفاوتی رو تجربه میکنه.
پیشنهاد میکنم از یک روانشناس نوجوان راهنمایی بگیرید تا کمترین تاثیر رو ببینه .

باسلام
سوگ عاطفی 5،مرحله داشته زمان میبرد تا به پذیریش برسد در زندگی دو مشکل وجود داشته یکی فنی که قابل حل بو.
ده و.لی هیجانی،سخت میباشدکه هر چه سرمایه گذاری عاطفی بیشتر باشد اسیب ان نیز بیشتراست بجای نحصیت وسر زنش صلاح دراین است به روان شناس مراجعه کندتا عو امل زمینه ساز و اشکار ساز و تداوم دهنده مشخص تا مداخلات لازم صورت گیرد

دوست عزیز دخترتون انگار افتاده تو چاله که الان روح وروانش زخمی شده و بیرون اومدن ازش براش سخته پیشنهاد میکنم بزارید سوگواری کنه از روانشناس نوجوان حتما کمک بگیرید

مادر عزیز، این که دختر 13 ساله ات با این همه احساسات تازه و طوفانی، ناگهان طرد شده و تو هم با تمام وجود، دردش رو مثل درد خودت حس میکنی، واقعا طاقت فرساست.
اینکه انگار خودت شکست خوردی، دقیقا نشان دهنده عمق عشق و همدلی ت با اوست و بسیار تحسین برانگیز ، اما یادت باشه که وظیفه ی تو، تبدیل شدن به یک لنگر آرامشه، نه یک غریق نجات که همراه او دست و پا بزنه.
بهترین کاری که الان میتونی انجام بدی اینه که به جای نصیحت و اشاره به غرور، فقط یک شنوندهی ی بی قضاوت باشی.
بغلش کن، اشک هاش رو پاک کن و بگو: «میدونم چقدر درد داره، حق داری ناراحت باشی، من کنارتم». هر بار که می خوای بگی «غرورت رو خورد نکن»، اون رو عوض کن با «دلم میخواد با هم راهی پیدا کنیم که رنجت کمتر بشه». این روزها رو براش پر کن از فعالیتهای بدنی سبک، فیلم های شاد و وقت گذرانی با دوستان دیگه ش، تا ذهنش برای مدتی از اون فضا خارج بشه.
و اما درباره ی خودت: این احساس شدید غم و ناراحتی، زنگ خطری برای خودته که یعنی برای حفظ آرامش دخترت، باید اول مراقب روان خودت باشی.
با یک دوست یا مشاور حرف بزن تا این بار سنگین رو تنها حمل نکنی، چون دخترت بیش از هر چیز به مادری نیاز داره که با وجود غم هاش، هنوز منبع امنیت و قدرت باشه.
باور کن این طوفان هم میگذره و او با حمایت هوشمندانه ت، قوی تر از این بحران بیرون میاد.

سلام.
خشم و عصبانیت دختر شما نشانگر اعتراض و رد کردن نظرات و پیشنهادات شما می باشد که نشانگر وابستگی بیش ازحد مادر و فرزند می بشد.
یکبار دیگه تجربیات رابطه گذشته در حضور روانشناس ارزیابی مجدد شود.
مسلما پارتنر محرک و چاشنی تنش رابطه مادر و فرزند شده است و احتمالا مخالف حضور شما در رابطه بوده است و با کات کردن رابطه استارت محرک ترس از جدایی و رها شدن دخترتان شده است.
متاسفانه این ضعف وابستگی نقش منفعل و قربانی شدن را تقویت می کند و دخترتان مورد سواستفاده و بدرفتاری افراد شکارچی قرار می گیرد.
ابتدا تلاش کنید مهارت خوداتکایی و عزت نفس و ارزشمندی را در دخترتان ارتقا دهید که در قبال هدفهای مهم زندگیش انتخاب آگاهانه ومسئولانه داشته باشد.
در سنین کم سیزده سالگی اولین شکست عشقی،را تجربه کرده است و شما را مسبب مشکلات جدایی می دانند که زمینه ساز بی اعتمادی و رفتارهای پنهانکاری خواهد شد.
پیشنهاد مراجعه به روانشناس دهید که مادر و دختر نیازمند به رشد پختگی هیجانی و شناختی هستید.