نظر من اصلا برلی شوهرم مهم نیس چکار کنم،؟

سلام و وقت بخیر.
حفظ آرامش و صبور بردن چاره حل بسیلری از مشکلات است.
با دکتر متخصص ارتباط بگیرید.

سلام
وقت بخیر
آنچه شما می فرمایید گواه خودگرایی و خودمحوری همسر محترم شماست، لذا برای ارزیابی دقیق و ارتقا عزت نفس شما و همچنین آموزش مهارت‌های مرتبط به یک متخصص روانشناسی مراجعه فرمایید؛ تا علاوه بر ریشه یابی، از همسر شما هم دعوت شود که در جلسات حضور داشته باشند.
موفق باشید

سلام
تعارض شما به زوج درمانی مرتبط می‌شود مراجعه کنید.

با درود این رفتار‌ها می بایست مورد توجه قرار بگیره و همچنین تحت زوج درمانی قرار بگیرید.

سلام
دوست عزیز؛
احساس خستگی، بی ارزشی و نادیده گرفته شدن در چنین رابطه ای کاملا قابل درک است.
همسرتان رفتاری کنترل گر دارد و نقش و نظر شما را در خانه کم اهمیت میداند.
این نوع برخورد‌ها به مرور باعث فرسودگی روانی، کاهش اعتماد به نفس و احساس تن‌هایی می‌شود.
در چنین شرایطی مهم‌ترین کمک، شروع روان درمانی فردی با روانشناس است.
درمانگر می‌تواند به شما کمک کند که احساسات سرکوبشده تان را بازشناسی کنید، برای خودتان حد و مرز سالم تعریف کنید و آرام آرام برای احقاق حقوق عاطفی و انسانی تان قدم بردارید.
همچنین زوجدرمانی هم می‌تواند در ادامه کمک کننده باشد، اما اگر همسرتان همکاری نکند، ادامه روان درمانی فردی اولویت دارد.
توجه به نیاز‌های روانی شما، نه تنها برای خودتان بلکه برای سلامت روان فرزندتان هم ضروری است.
مشاوره منظم راه را روشن تر خواهد کرد.

بله کاملا درست میفرمایید گاهی اوضاع طوری پیش رود که زوجین که یک زمانی تمام تلاششان در جهت حمایت و خوشحال کردن یکدیگر بوده حال تمام انرژی را برای سرکوب و چالش با یکدیگر می‌کنند! در اینکه رفتار ایشان درست نیست هیچ شکی نیست اما خواهر بزرگوار این نکته را هم در نظر داشته باشید که اختلافات زوجی تقریبا در تمام موارد دو سر دارد و به یکباره هم بوجود نیامده گاهی دهها و صدها سوتفاهم و اسیب در طول سال‌ها انباشته می‌شود یک جایی فوران می‌کند.
فکر می‌کنم انشا الله بعد از بهبودی؛ اگر از همکاران زوج درمانگر بنده که کمک بگیرید مشکلات هنوز قابلیت حل شدن را داشته باشند.
همچنین می‌توانید تمارین CBT را از سایت بنده دریافت کنید: drpournikdast.com/

سلام
گلم
بعضی از مشکلات ناشی از و یژگی‌ها و خصیصه‌های شخصی هست که از کودکی همراه ما بوده اما درک نکردیم که متاهل شده ایم و باید این و یژگی‌ها تعدیل پیدا کنند.
خوشبختانه روانشناسان بالینی که در حوزه زوج درمانی فعالیت دارند میتونن به شما کمک کنند.

درود بر شما.
برای بررسی بیشتر و بهتر جو حاکم در رابطه شما، بهتره همراه همسر به روانشناس یا زوج درمانگر مراجعه کنید

سلام
بهتر است با همسرتان به یک مشاور مراجعه کنید.
تا ببینید دلیل این رفتارش چه هست.

احساس خستگی و بیقدری که توصیف میکنی، کاملا واقعی و قابل درکه.
وقتی کسی سال‌ها در خانه کار میکنه، مراقب بچهست، نظم خونه رو نگه میداره، اما دیده نمی‌شه، تحقیر می‌شه، و حتی در کوچک‌ترین انتخاب‌ها هم اختیاری نداره، اون حس بیارزشی و خفگی روانی طبیعیه.
این وضعیت فقط یک نارضایتی ساده از همسر نیست؛ نوعی بیاعتبار کردن وجود توئه.
وقتی همسرت میگه فقط باید بگی چشم، یا حتی مسئولیتپذیری تو نسبت به فرزندتون رو پس میزنه، داره رابطه رو به سمت کنترل و نابرابری کامل میبره.
اینکه حتی ورزش رفتن ساده هم با غر زدن همراهه، نشون میده که مرز‌های فردیات داره نادیده گرفته می‌شه.
تو بهعنوان یک زن، یک مادر، و یک انسان، حق داری فضایی برای خودت، اختیارات در خانه، و صدای شنیدهشده داشته باشی.
قدم اول اینه که بدونی این احساساتت نشونهی ضعف نیست، نشونهی آگاهی و خواسته برای یک رابطه انسانیتره.
اگر امکانش هست، حتی یک مشاوره زوجدرمانی یا فردی بگیری که کمکت کنه راه گفتوگو، مقاومت سالم، و حفظ مرز‌های شخصی رو یاد بگیری.
تو «خانهدار» نیستی، تو ستون یک زندگیای هستی که کسی هنوز قدرشو ندیده.
این باید تغییر کنه.

درود بر شما،
لازم هست باهم به دکتر روانشناس زوج درمانگر مراجعه کنید.
اگر همسر تمایل نداشتند، خودتان مشاوره بگیرید.