سلام زن و مردی که به هم علاقه ای ندارن اگه بچه دار بشن ممکنه حسی به هم پیدا کنن یا حداقل به خاطر بچه همدیگه رو تحمل کنن و دعوا نکنن
10 آذر 1404 آخرین بروزرسانی: 8 دی 1404
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
وقت شما بخیر عزیزم، در شرایط عدم محبت و صمیمیت، فرزند آوری نه تنها کمک کننده نیس، بلکه آسیب و تنش رو بیشتر میکنه، بهتره برای بهبود و بازسازی رابطه زوجی با روانشناس و زوج درمانگر جلسات مشاوره داشته باشین
وقت شما بخیر عزیزم، در شرایط عدم محبت و صمیمیت، فرزند آوری نه تنها کمک کننده نیس، بلکه آسیب و تنش رو بیشتر میکنه، بهتره برای بهبود و بازسازی رابطه زوجی با روانشناس و زوج درمانگر جلسات مشاوره داشته باشین
با سلام. این وضعیت مثل این میمونه که بخوان یک مشکل رو با یک مشکل بزرگتر حل کنن؛ در حالیکه نهتنها رابطه بهتر نمیشه، بلکه معمولا فشارها بیشتر هم میشه و احتمال داره سرنوشت یک کودک هم تحت تاثیر قرار بگیره. وقتی رابطه در حال حاضر با تنش، سردرگمی یا بیثباتی همراهه، اضافه شدن مسئولیتی به بزرگی بچهدار شدن میتونه تعارضها رو عمیقتر کنه. کودک به محیطی امن، قابل پیشبینی و کمتنش نیاز داره تا سلامت روانیاش به خطر نیفته. برای
سلام. معمولا و خصوصا در چند سال اول زندگی تنش ها و استرس ها زندگی با ورود فرزند افزایش می یابد و رضایت زناشویی کاهش می یابد بهتره برای تجربه یک بارداری سالم و فرزند با سلامت روان ابتدا اختلافات با کمک روانشناس به حداقل برسد و بعد اقدام گردد. پیروز باشید
با سلام خیر بچه دار شدن با این شرایط هم می تواند برای زوجین در آینده مشکل زا باشد و هم اینکه آن کودک بی گناه هم در فضای بی مهر و عاطفه رشد کند، از نظر روانی در آینده مشکل برایش پیش خواهد آمد
با سلام به هیچ وجه ! چطور انتظار دارید یک آدم کوچک بتواند مشکلات آدم های بزرگ را حل کند. مسئولیت اشتباهات زندگی تان را بپذیرید و در صدد درست کردن یا کنار آمدن با آنها بربیایید. البته به کمک روانشناس!
بچه داشتن باعث نمیشود رابطه شما بهتر بشه یا عشق ایجاد بشه. اگر زن و شوهر آسیب های گذشته، مسائل ارتباطی یا صمیمیت بین خود را حل نکرده باشند، بچه فقط فشار بیشتری به رابطه وارد می کند بهتره قبل از تصمیم برای بچه دار شدن، با کمک زوج درمانگر روی ارتباط تون، مهارت گفت وگوی سالم، تنظیم هیجان و رفع زخم های عاطفی کار کنید. وقتی رابطه به حد کافی امن و قابل اعتماد شد، ان وقت بچه وارد یک فضای سالم میشود و خودش هم قربانی مشکلات نمیشود
با سلام، فرزندآوری در این شرایط نه تنها کمکی نمی کنه بلکه به مشکلات رابطه اضافه می کنه،و موقت حواس شما رو از مشکلات و احساساتی که در رابطه هست پرت میکنه،کودک هم آسیب می بینه،میدونم احتمالا شرایط برات سخت هست که به این فکر افتادی،اما راه حل درستی نیست بهتره اگر همسرتون موافق هستند به زوج درمان گر مراجعه کنید اگر ایشون نیومدن خودتون به تنهایی مراجعه کنید،قطعا بهتون کمک میشه،اگر حضوری رفتن براتون سخت بود از خدمات انلاین کمک بگیرید.
سلام. عزیزم انگار دربن بست ناامیدی ویاس وتنهایی بفکر خروج از نارضایتی شرایط فعلی هستی. بچه دار شدن در شرایط نارضایتی درونی راه حل موثر نمی باشد. همین الگوهای فکری کژکار باعث بدبختی ودرماندگی افراد می شوند. ابتدا از طریق زوج درمانگر دلایل نارضایتی زوجین و فقدان حس دلبستگی و صمیمیت عاطفی بررسی شود. درصورت تداوم نارضایتی اقدام به جدایی و ترمیم آسیب پذیری و بازگشت سلامت روان از رابطه آسیب زا عاقلانه تر از روش بچه دار شدن است.
بچهدار شدن به امید ایجاد عشق یا تحمل بیشتر، یک راهحل خطرناک و معمولا بینتیجه است. فشارهای والدگری اغلب تنشها را افزایش میدهد. ممکن است همکاری عملی برای مراقبت از کودک شکل بگیرد، اما این با عشق و رضایت زناشویی متفاوت است. یک کودک چسب رابطه نیست. زندگی در محیط بدون عشق، هم به والدین و هم به کودک آسیب میزند. اگر بهبودی مدنظر است، زوجدرمانی قبل از بچهدار شدن راه درستتر است.
سلام دوست من بهتر است قبل از بچه دار شدن برای زوج درمانی مراجعه کنید. اگر هیچ گونه علاقه ای بین زوج نباشد فرزنددار شدن هم نه تنها کمکی نمی کند که شرایط را دشوارتر می کند.
سلام و عرض ادب. وقتی دو نفر علاقه کم و فاصله عاطفی دارند، بچه دار شدن نه تنها باعث حل مشکلات نمی شود، بلکه به دلیل ایجاد مسئولیت های جدیدتر منجر به مشکلات بیشتری خواهد شد
بچهدار شدن در رابطهای بدون صمیمیت معمولا مشکل را حل نمیکند. پژوهشها نشان میدهد نبود تفاهم پس از تولد کودک حتی پررنگتر میشود، زیرا استرس، مسئولیت و خستگی افزایش مییابد. احساسات واقعی با گفتوگو و درمان تقویت میشوند، نه با اضافه شدن نقش والدینی. اینستاگرام: rastak.brainclinic
سلام اصلا چنین کاری صلاح نیست خود فرزند آوری استرس جدیدی که آمادگی های لازم را نیاز دارد از جمله آمادگی ها حتی المقدور پایه ازدواج درست گذاشته شده باشه و کم و بیش روابط راضی کننده ای بین زوجین باشد بنابراین جهت پیشگیری و کاهش آسیب و آمادگی ارتباط تان را بهبود ببخشید و واقعا تاکید میشه با روانشناسمراجعه کنیددر صورتی که روابط وضعیت رضایت بخشی نداره و همدیگر تغذیه عاطفی ، مالی، و روحی و روانی نمی کنید کودک یا کودکان در فضای ناامن دچار مشکل روحی و روانی میشوند
در بعضی خانوادهها، آمدن یک فرزند میتواند رابطه را کمی آرامتر کند، چون پدر و مادر هر دو روی مسئولیت مشترک تمرکز میکنند. اما واقعیت این است که داشتن بچه معمولا مشکلات عاطفی یا سردی رابطه را حل نمیکند. اگر زن و مرد از ابتدا احساس و ارتباط سالمی نداشته باشند، بعد از تولد کودک حتی ممکن است فشار، خستگی و توقعات بیشتر شود و تنشها بالا برود. پس اگرچه بعضی زوجها بهخاطر بچه همکاری بیشتری نشان میدهند، شکلگیری محبت واقعی یا حل اختلافها فقط با گفتوگو، آگاهی و کار روی رابطه ممکن است؛ نه فقط با بچهدار شدن.
با درود. بچه بهتنهایی عشق ایجاد نمیکند. ممکن است باعث همکاری یا تحمل موقت شود، اما علاقه واقعی تنها با احترام، ارتباط سالم و حل اختلافات شکل میگیرد. بدون اینها، بچه حتی میتواند فشار و تنش را بیشتر کند. به این نکته توجه کنید که بچه درمان نیست،بچه دارو نیست،بچه راه حل و مشکل گشا نیست. فقط با اومدن بچه مشکلات چندین برابر هم خواهد شد و پای یک طفل معصوم به زندگی باز میشود که دچار یک زندگی نزیسته خواهد شد. برای اینکه بتوانیم مشکلاتتان را مرتفع سازید حتماحتما به یک روانشناسمراجعه نمایید.
سلام. دوست عزیز؛ نه رابطه با بچه درست نمیشود. بچه درمانگر نیست، و اضافه کردنش به یک رابطه سرد معمولا فشار و دعوا را بیشتر میکند نه کمتر. اگر علاقه یا تعامل سالم بین زن و مرد نباشد ، وجود بچه فقط مسئولیت و خستگی را بالا می برد و همین باعث دوری بیشتر می شود. قبل از هر تصمیمی لازم است که اولا به لحاظ فردی و بعد رابطه تان، توسط روانشناس زوج درمانگر بررسی و درمان شود. وقتی رابطه سالم شد بعدا درباره بچه تصمیم بگیرید نه برعکس!
سلام داشتن بچه معمولا احساس عشق یا علاقه بین والدین را ایجاد نمیکند و وجود فرزند به خودی خود نمیتواند رابطه عاطفی را بسازد. چیزی که بچه میتواند ایجاد کند، حس مسئولیت مشترک و تلاش برای همکاری به نفع فرزند است. با این حال: * اگر پایه رابطه عاطفی ضعیف باشد، حتی با وجود فرزند تنش و دعوا ممکن است ادامه پیدا کند. * وجود فرزند گاهی باعث تحمل بیشتر یا همکاری موقتی میشود، اما این تحمل همیشه پایدار نیست و نیاز به مهارتهای ارتباطی و مدیریت اختلاف دارد. پس بچه میتواند محرک همکاری و مسئولیتپذیری باشد، اما عشق یا علاقه بین والدین را تضمین نمیکند.
در پاسخ به این پرسش که آیا فرزندآوری میتواند به بهبود روابط بین زن و مردی که علاقهای نسبت به هم ندارند کمک کند، باید گفت که فرزندآوری نباید به عنوان راه حلی برای حل مشکلات زناشویی نگاه شود. علیرغم اینکه فرزند ممکن است به عنصری برای اتحاد زوجین تبدیل شود و زمینههای مشترکی برای همکاری و مشارکت فراهم آورد، اما این رویکرد نمیتواند تضمینکننده بهبود پایدار در روابط باشد. برخی تحقیقات نیز نشان دادهاند که وجود فشارها و چالشهای ناشی از فرزندآوری ممکن است بر تنشهای موجود بیفزاید. به همین دلیل، مشاورهی زناشویی و روانشناسی پیش از تصمیم برای فرزندآوری توصیه میشود تا زوجین بتوانند درک بهتری از وضعیت رابطهی خود و انتظارات متقابل داشته باشند.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.