در خصوص جدایی از فرزندم راه حل درست در برخورد با فرزندم چیست؟

سلام , صبحها هنگام خروج از منزل در صورتی که فرزند ۲ ساله ام بیدار شود با گریه و جیغ از من و مادرش جدا نمی شود . باید یواشکی و آرام از منزل خارج شویم . در صورتیکه وقتی بیدار شود در کنار مادر بزرگش بازی میکند و آرام است .
راه حل درست در برخورد با فرزندم چیست ؟
0
با سلام و احترام
توصیه می‌کنم که از نظر اختلال اضطراب جدائی ایشان را مورد بررسی قرار دهید.
البته موارد دیگر نیز می‌تواند در این واکنش انتخابی کودک به صورت اضطراب دخیل باشد که نیاز به بررسی وجود دارد.
توصیه می‌کنم که به روانپزشک فوق تخصص اطفال مراجعه نمایید.
0
با سلام و عرض ادب.
برای رفع این مشکل به غیر از بالا بردن سطح آرامش در منزل، راهی جز مواجهه مرحله به مرحله و سیستماتیک با عامل ترس آور (جدایی) وجود ندارد.
1.تفاوت‌های فردی را تا حدودی بپذیرید؛ الگو‌های رفتاری انسانی تا حدودی زیادی از طریق و راثت قابل پیش بینی است (البته نه به معنای بی تاثیر بودن محیط و تربیت)
2.محرک و موقعیت نااشنا را با فوریت و عجله برای کودک ایجاد نکنید.
3.باید و نباید‌ها و امر و نهی‌های مکرر را کاهش دهید؛ والدین سلطه گر و تنبیه کننده از عوامل اصلی اضطراب در کودکان به شمار میروند
4.گاهی لازم است مراقب یا والدین قابل اعتماد تا مدتی کودک را در و رود به محیط جدید همراهی کند و بعد به مرور از دقایقی کوتاه تا ساعت‌های طولانی کودک را تنها بگذارد.
5.اگر قرار است کودک به محیطی جدید برود می‌توانید چند روز قبل برای او از نشاط و ارامش محیط صحبت کنید؛ فیلم‌هایی از محیط و بچه‌های در حال بازی در آنجا تماشا کنید و حتی یک روز را به صورت تفریحی از آنجا به همراه کودک بازدید کنید.
6.حتما معلمان و مراقبین را در جریان اضطراب و دیگر شرایط روحی کودک بگذارید.
در کنار مراجعه به متخصص و به عنوان منبع خودیاری بخش اضطراب جدایی کتاب چگونه با کودک رفتار کنم (نوشته پرفسور گاربر و ترجمه دکتر سهامی) را مطالعه بفرمایید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
واکنش فرزند به جدایی از والدین یک موضوع عادی است و برای حل این مشکل می‌توانید از راهکار‌هایی مانند ایجاد تعادل بین زمان‌های حضور و غیاب، ایجاد روال مشخص برای جدا شدن، ایجاد اعتماد برای اینکه والدین به او برمی‌گردند و استفاده از شیوه‌های شناخته شده برای تسکین دادن از جمله این موارد استفاده کنید.
توجه به نیاز‌های احساسی فرزند، ایجاد مرز‌های مناسب و تحمل یکنواخت در روند جدایی می‌تواند کمک کننده باشد.
به صورت کلی، صبر، دقت و پایداری در تمرین‌ها و رعایت خصوصیات روانی فرزندان می‌تواند در جدایی آنها از والدین موثر باشد.