علائم و درمان اضطراب جدایی در کودکان دو ساله

باسلام پسر دو سال و نیمه ام با اینکه بچه ای بسیار اجتماعی است در برخورد با آشنا و غریبه ها ولی قبول نمیکند در مهدکودک بدون حضور من بماند و در صورتی که من صرفا حضور داشته باشم به راحتی با کودکان و مربی اینا ارتباط میگیرد مشکل چیست و چه باید بکنم؟
29 شهریور 1404

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
سلام بهتر است این کار به تدریج انجام شود یعنی از نیم ساعت بدون حضور شما و ارام ارام افزایش یابد دو نیم سالگی برای حضور طولانی در مهد برای کودکتان مناسب نیست
— دکتر فرزانه حاجی زاده، دکترای تخصصی روانشناسی مشاهده پاسخ کامل
0
سلام
وقت بخیر
مادر عزیز درسته فرزند دلبندتان اجتماعیه ولی توجه داشته باشید که پسر نازنین شما دو سال و نیمه است.
همچنان به حضور شما برای داشتن حس امنیت نیاز دارد.
و این اضطراب و نگرانی از جدا شدن شما طبیعی هست.
انجام این کارها به شما کمک میکند:چند روز اول با او در مهد بمانید.
بعد به تدریج چند دقیقه بیرون بروید و زمان را طولانی کنید.
خداحافظی تون طولانی نباشه .به مربی مهدش اعتماد داشته باشید که کارش رو بلده.
یادتون باشه آرامشتون را حفظ کنید و در چهرهی خودتون نگرانی نشان ندهید.
سر زمان مشخص برگردید برای بردنش تا اعتمادش جلب شود.
یادتون باشه صبور باشید.
معمولا بعد از مدتی (دوهفته تا یکماه)سازگاری پسر گلتون با فضای مهدکودک بیشتر میشود
اگر بعد از گذشت مدتی همچنان مضطرب میشد با مشاور کودک صحبت نمایید.
0
سلام
بهتر است این کار به تدریج انجام شود یعنی از نیم ساعت بدون حضور شما و ارام ارام افزایش یابد
دو نیم سالگی برای حضور طولانی در مهد برای کودکتان مناسب نیست
0
وقت بخیر، اضطراب جدایی از مادر میتواند برای این سن طبیعی باشد.
ترس کودکان برای این است که در ذهن آنها اینگونه است که اگر کسی یا چیزی دیده نمیشود پس نیست.
برای پذیرش در مهد کودک در روزهای اول بهتر است زمانهای کمتری در مهد بماند نکته مهم این است که همیشه به کودک بگویید که چه زمانی به دنبال او خواهید آمد.
کودکان مفهوم زمان و ساعت را متوجه نمیشوند و آن را با فعالیتهایی که انجام میدهند برای کودک توضیح دهید مانند: «بعد از اینکه این بازی تمام شد من میام دنبالت» و یا اینکه «بعد از اینکه ناهار خوردین من میام دنبالت» و در خانه هم « قایم موشک » زیاد بازی کنید تا مفهوم اینکه « اگر مامان رو نمیبینم، هنوز مامان هست» در ذهن کودک شکل بگیرد.
0
سلام
رفتار پسر ر شما در این سن کاملا طبیعی است و بسیاری از کودکان در این مرحله از رشد ممکن است از جدایی از والدین خود احساس ناراحتی کنند.
این نوع رفتار به عنوان “اضطراب جدایی” شناخته میشود و معمولا در سنین 1 تا 3 سالگی رایج است سعی کنید قبل از اینکه به مهد ببریش براش توضیح بده که چند ساعتی من کنارت نیستم سعی کنید زمانهای ی که کودک تنها است رو بتدریج زیاد کنید .به کودک این اطمینان رو بدین که همیشه در دسترسش هستی
0
سلام.
برای بچه های جدا شدن از مادر درناک است.
ولی باید مواظب باشید که به اختلال اضظراب جدایی تبدیل نشود.
بهتر از روش گام به گام استفاده کنید.
اول دو هفته در مهد کودک باشید و بعد از دو هفته بهش بگویید که من میرم و برگشتن میام دنبالت، ممکن است است که گریه بکند ولی اگر بعد از شما آرام شد با محیط مهد کودک ساز گار شد.
جای نگرانی نیست و اگر یک ماه اضطراب ادامه داشت حتما با یک روان شناس کودک صحبت کنید.
0
سلام
این سن برای جداشدن زوده بهتره صبور باشید و از خانه اسباب بازی استفاده کنید تا سن حدود 4 سالگی

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

اضطراب جدایی در کودکان، به ویژه در سن دو سالگی، بسیار شایع است.
کودکان در این دوره شروع به درک دائمیت افراد می‌کنند و ممکن است نسبت به جدایی از والدین واکنش شدیدی نشان دهند.
راه‌هایی برای کاهش اضطراب جدایی عبارتند از:
۱ آمادگی: قبل از شروع مهد، کودک را برای مدت‌های کوتاه جدا از خودتان قرار دهید و به تدریج این زمان‌ها را افزایش دهید.
۲ ایجاد روتین: برنامه ثابت و روزمره در هنگام جدا شدن می‌تواند به کودک کمک کند تا احساس امنیت کند.
۳ صحبت کردن: در مورد مهدکودک و فعالیت‌هایی که قرار است انجام دهد با کودک صحبت کنید.
۴ آرامش: در هنگام جدایی، آرام و مثبت باشید و اطمینان حاصل کنید که به زودی برمی‌گردید.
در صورتی که این اقدامات بهبودی در وضعیت کودک ایجاد نکند یا اضطراب شدید و مداوم باشد، مشاوره با یک متخصص کودکان می‌تواند مفید باشد.

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.