دلتنگی و گریه بعد از دوری از خانواده — علت و کمک فوری

سلام
لطفا به سایت اینجانب مراجعه کنید.
تست افسردگی، اضطراب، پرخاشگری و وسواس را انجام دهید.
سیستم بر اساس پاسخ های شما، راهکار مناسب را پیشنهاد میدهد.
طبق آن رفتار کنید.
آدزس سایت
www.drmahsahoushdar.com

سلام
دوست عزیز
اول از همه میخواهم بدانی که اصلا «دست خودت نبودن» و گریه کردن در این لحظه، به هیچ وجه نشانه ضعف یا اختلال نیست.
اتفاقا برعکس؛ این نشانه این است که تو پیوند عاطفی عمیقی با خانوادهات داری و ظرفیت بالایی برای عشق ورزیدن داری.
وقتی دو هفته در یک محیط امن، پر از محبت و بدون مسئولیتهای روزمره تهران زندگی کردهای، مغز و سیستم عصبی تو با آن فضا «همسو» شده است.
حالا که به تهران برگشتهای، ناگهان با «تضاد محیطی» روبرو شدی: تنهایی در برابر جمع، سکوت در برابر صدای خانواده، و مسئولیت در برابر آرامش.
این تضاد، سیستم عصبی تو را دچار یک شوک میکند که خروجیاش به شکل اضطراب، دلشوره و گریههای غیرقابل کنترل بروز میکند.
امروز نخواه که «قوی» باشی. امروز فقط بخواه که «با خودت مهربان» باشی. اگر احساس کردی گریه نمیگذارد کارهای روزمرهات را انجام دهی، فقط به کارهای خیلی کوچک (مثل شستن یک ظرف، یا مرتب کردن یک گوشه از اتاق) فکر کن.
این احساس سنگین، مثل یک ابر است؛ میآید، باراناش را میبارد و میرود.
نگران نباش، این وضعیت پایدار نیست و به زودی به ریتم زندگی خودت در تهران بازمیگردی.
اگر دیدی بعد از چند روز این حس نه تنها کم نشد حتما با روانشناس صحبت کن

درود
عزیزم این دلتنگی طبیعیه، ننوشتید متاهل هستید یا مجرد؟ و علت دوری از خانواده به طور کلی چیه؟ شاغل هستید یا خیر؟ اما اگر متاهل هستید سعی کنید وقت بیشتری رو با همسرتون بگذرونید ، ازشون بخواید از لحاظ عاطفی و روانی در کنار شما باشند تا این دلتنگی به مرور رفع بشه و اگر مجرد هستید با دوستی امن و مطمئن در ارتباط باشید ، همینطور با خانواده تماس تصویری داشته باشید ، کارهای مورد علاقه تون که در شرایط سخت میتونه کمک کننده باشه انجام بدید مثلا پیاده روی ، باشگاه ،پختن کیکی که دوست دارید ،مطالعه کتاب، تا به مرور حال بهتری رو تجربه کنید