عصبی وپرخاشگری وناسازگاری بااطرافیان؟

سلام
ارتباط رو باهاش بهتر کنید انتقاد نداشته باشید، مدام پند و نصیحت نکنید مطمئنا خودش بیشتر در عذاب
سعی کنید که حتما یک روانشناس رو بهش پیشنهاد بدید

سلام
هم به پسرتون رو به مشاوره تشویق کنید و هم خودتون احتمالا عدم رضایت از شرایط موجود فشار درسی و. موجب پرخاشگری فرزندتان شده

سلام و احترام
پرخاشگری علت‌های متفاوتی داره مثل اضطراب، نارضایتی و ناکامی، نداشتن مهارت مناسب برای همدلی و برقراری رابطه ی موثر . البته که نقش خانواده هم بی تاثیر نیست، با مراجعه به یک مشاور خانواده موضوع رو بررسی کنید تا بتونین زندگی شادتر و آرام تری رو تجربه کنید

سلام
علت پرخاشگری فرزندتون میتونه فشار درسی و یا اضطراب باشه درخصوص رفتار‌های خود خواهانه لازم است به روانشناس مراجعه و تست شخصیت انجام بدن

با درود
حتما این رفتار او علتی دارد . این علت می تواند ناشی ار عوامل بیرونی مانند رفتار شما و اطرافیان با او باشد و یا علل درونی که این علل درونی می تواند زیست شناختی مثلا ناشی از تیروئید باشد که باید با نظر یک پزشک داخلی آزمایش دهرد و یا علل روان شناختی که باید با یک روان شناس مشورت مند

به ایشون پیشنهاد تراپی دهید و اینکه سعی کنیددرخانه احساس امنیت داشته باشد

سلام
و نور.
در وهله اول مادر باید به تن‌هایی به روانشناس مراجعه فرمایند.
و سپس در ادامه با راهکار‌های ایجاد شده فرزند خودش ترغیب می‌شود که مراجعه کند.
چرا که بدون مراجعه مستقیم فرزند امکان تغییر دائمی وجود نداره

سلام
موقعیتی که توصیف کردید می‌تواند برای هر خانواد‌های چالشبرانگیز باشد.
رفتار پرخاشگرانه و ناسازگاری می‌تواند نشان‌های از استرس یا فشار‌های دیگری باشد که فرزندتان تجربه می‌کند، بهویژه در محیط‌های رقابتی مانند دانشگاه.
در اینجا چند پیشنهاد برای برخورد با این موقعیت وجود دارد:
1 گفتگوی آرام و بیطرفانه: سعی کنید زمانی را برای صحبت کردن در مورد احساسات و نگرانی‌هایتان بدون قضاوت یا انتقاد انتخاب کنید.
2 شناخت محرک‌ها: تلاش کنید تا عواملی که ممکن است باعث پرخاشگری او شوند را شناسایی کنید.
3 حمایت حرف‌های: در نظر گرفتن مشاوره با یک روانشناس یا روانپزشک می‌تواند به شما و فرزندتان کمک کند تا راه‌هایی برای مدیریت رفتار‌ها پیدا کنید.
4 تنظیم انتظارات: مهم است که انتظارات واقعبینان‌های از فرزندتان داشته باشید و این انتظارات را به صورت و اضح با او در میان بگذارید.
به یاد داشته باشید که هر فردی منحصر به فرد است و ممکن است به زمان و رویکرد‌های مختلفی برای بهبود ارتباط و رفتار نیاز داشته باشد.
اگر احساس می‌کنید که این رفتار‌ها به سطحی رسیدهاند که به سلامتی روانی یا جسمی شما یا اعضای دیگر خانواده آسیب می‌زند، مهم است که از کمک‌های حرف‌های استفاده کنید.

درود بر شما
دوست عزیز اینکه این مسئله از کی به وجود آمده و یا کی تشدید شده و با کدام از افراد خانواده بیشتر است یا در چه مواقعی است که آرامتر می‌شود و موارد خیلی زیادی که قابل ارزیابی و بررسی هستند برای تشخیص و درمان لازم هست بنابراین من پیشنهاد می‌کنم اول خودتان مراجعه به روانشناس داشته باشید با شرح حال کاملی که میدهید بتوانید به راهکار شفافتری برسید . و در ادامه اگر حتی فرزندتان قبول نکردند برای مراجعه به روانشناس.
تغییر رفتار شما می‌تواند شرایط را عوض کند و به مرور حتی ترغیب شود مراجعه داشته باشد

با سلام
با توجه به مواردیکه مطرح کردید، احتمال اختلال شخصیت مطرح هست