سلام پسرم زمینه اضطراب واسترس داره مودبه ممکنه گاهی ازچیزی خیلی خیلی ناراحت بشه عصبی وپرخاشگر بشه البته لحظه ای چهارسال پیش افسردگی گرفته بود چون شاهد درگیری شدید من و پدرش بود سابقه تشنج داره وفنوربابیتال میخوره امسال کلاس سومه اولیل سال خیلی با همکلاسی ها جنگ میکردن همو میزدن من یکم ترسوندمش که اتفاق بدی بیوفته میمره واینا از اون وقت پسرم نگران همه شده مثلا کله دوستش میخوره به سرش میگه خونریزی مغزی نکنه قبلا جایی شنیده بود یه پسر بچه خونریزی کرده . خیلی هم دلسوزه چه کارش کنم خیلی نگرانه
20 بهمن 1397
پاسخ پزشکان
0
با سلام و وقت بخیر. همان طور که خودتان هم اشاره کردید این گونه ترساندن کودکان از پیامدهای کارهایشان اصلا خوب نیست! البته این بدین معنی نیست که صرف یک یا دو حادثه میتواند کسی را مبتلا به اختلالی کند؛ اما به عنوان عامل ظاهرساز موثر است. به هر حال باید در طول زمان و با تکنیکهایی اضطراب را از کودک گرفت؛ شرکت در کلاسهای رزمی مناسب است و در صورت تداوم مشکل به روانشناس و روانپزشک مجرب در حوزه کودک مراجعه حضوری داشته باشید.
با سلام ای نشانههایی که شما می فرمایید برای تشخیص و سواس کافی نیست. بیشتر به نظر میاد کودک شما اضطراب بیماری و ترس از ضرر و خطر دارد که به خاطر محیط نا امن خانه سابقه افسردگی و تشنج طبیعیست که این سطح از اضطراب رو داشته باشد. پرخاشگری هم می تواند ناشی از اضطراب شدید و افسردگی درمان نشده باشد حتما از روانشناس کودک کمک بگیرید.
سلام به شما. برای رفع این مساله می بایست اضطراب فرزند شما مورد بررسی و درمان قرار گیرد. افکار و سواسی دارای ریشههای اضطرابی اند و در مواقع تنش و استرس تشدید می شوند. لذا توصیه می کنم مراجعه به روانپزشک را جهت بررسی بیشتر و اقدامات درمانی لازم مد نظر قرار دهید.
با سلام فرزند شما بایستی از نظر بیش فعالی نیز مورد ارزیابی و شرح حال کامل قرار گیرد، همچنین همانطور که ذکر کردید محیط خانه و مدرسه نیز تاثیر گذار است پیشنهاد می گردد مراجعه حضوری به روانپزشک داشته باشید.
احتمالاً این علائم بیانگر یک اختلال اضطرابی با افکار و سواسی است که در بیشتر موارد پس از تجربه استرس یا درگیری خانوادگی و همراه با مصرف داروی ضدتشنج تشدید میشود. جای نگرانیِ زیاد نیست؛ با اقدامات مناسب قابل کنترل است. راهکارهای عملی: 1 با زبان ساده احساسات او را تأیید کنید و نگویید «غلط میکنی»؛ گفتن «میفهمم نگران هستی» را تمرین کنید. 2 محدودیت در پرسش مکرر: برای صحبت کردن زمان مشخص کنید و از پاسخدهی پیوسته به نگرانیها جلوگیری کنید. 3تمرینهای آرامسازی روزانه (تنفس عمیق، ورزش ملایم، خواب و رژیم منظم) را بگذارید. 4 با پزشک معالجتشنج درباره تأثیر داروها صحبت کنید و برای ارزیابی روانی به روانپزشک یا روانشناسکودک ارجاع بگیرید. علائم هشدار: 1 صحبت یا رفتار خودآسیبرسان یا نشانههای قوی ناامیدی؛ 2 افزایش ناگهانی یا تغییر در تشنجها، از دست دادن هوشیاری؛ 3 بروز نشانههای عصبی جدید مثل سردرد شدید، استفراغ مکرر یا ضعف یکطرفه. تخصص پیشنهادی: روانپزشک کودک و نوجوان
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
