چیکار کنم خانواده شوهرم بچمو همش ازم نگیرن؟

من با خانواده شوهرم در یک ساختمان زندگی میکنم از وقتی بچه دار شدم آرامش زندگیمو به هم ریختن هر دم میان دنبال بچم بچم پنج ماهشه و شیر خودمو میخوره هم آرامش منو گرفتن هم بچمو اونجا گرسنگی میکشه ولی ساکتش میکنن چیکار کنم که کمتر بیان و اینکه دوست ندارم بچم زیر دست کسی دیگه تربیت شه
1
سلام.
عزیزم شما ضعف نه گفتن به درخواست‌های دیگران دارید که ضعف نه گفتن بر پایه ترس از عکس العمل منفی یا قضاوت شدن توسط دیگران شکل گرفته است.
بنظر شما اگر خانواده همسر ناراحت شوند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا شرایط نه گفتن و ترس از واکنش‌های دیگران برای شما غیر قابل تحمل و اضطراب برانگیز است؟بنظر شما دیگران با نه شنیدن چه واکنشی نشان می دهند ؟ به خودتان فرصت تجربه کردن موقعیت‌های نه گفتن و مواجهه شدن با عکس العمل‌های منفی دیگران دهید و آنچه تصور می کنید و پیش بینی‌های منفی و ناگوار شاید اتفاق نیوفتد و درصورت رخ دادن قابل تحمل خواهد بود.
جراتمندانه رفتار کنید.
در موقعیت قرلر گیرید و نه گفتن به درخواست‌ها غیر معقولانه را تمرین کنید و توانایی خود _ ابرازگری را ارتقا دهید.
0
وقت بخیر.
شما به عنوان مادر لازم است از فرزندتان مراقبت کنید و مرز‌های سالمی را با خانواده همسر در نظر بگیرید.
بهتر است اعلام کنید که در وقت مناسب خودتان بچه را پیش آنها خواهید برد و در مواردی که احساس می‌کنید چه نیاز به مراقبت دارد با عذرخواهی کردن درخواست آنها را رد کنید.
اگر گفتنی نه به آنها برای شما سخت است لازم است خودتان در یک محیط امن درمانی به روانشناس از تمامی افکار و احساساتی که در ذهن دارید بگویید تا ریشه این موضوع مشخص گردد.
این را هم در نظر داشته باشید که شما با رفتارتان الگوی اصلی فرزندتان خواهید بود اگر شما نتوانید در مواقعی که احساس ناراحتی دارید نه بگویید کودکتان هم نمی‌تواند.
0
سلام و وقت بخیر
بهتر هستش که خیلی دوستانه ازشون درخواست کنید که زمان‌هایی که تایم شیردهی هستش و زمان استراحت شما و بچه هست دنبالش نیان و بگید شما خودتون بچه رو میبرید که ببینن و اگر هم فکر می‌کنید ممکنه ناراحت بشن خیلی صمیمانه از همسرتون بخواهید بدون اینکه دلخوری پیش بیاد با خانوادشون صحبت کنن و مشکل حل بشه در غیر این صورت بهتر هستش از یک مشاور به صورت اصولی راهنمایی بخواهید تا بهتر بتونن کمکتون کنن .
با آرزوی سلامتی و خوشبختی برای شما .
0
سلام
وقت
بهترین پاسخ رو همکار گرامی سرکار خانم دکتر فتانه خیری پور داده اند.
موفق باشید
0
سلام.
دوست عزیز؛
احساسی که توضیح دادید کاملا طبیعی و قابل درک هست، چون هم به خاطر تغییرات بعد از زایمان حساسیت‌ها بیشتر می‌شه و هم وقتی اطرافیان بیش از حد در تربیت و نگهداری فرزند دخالت می کنن، احساس کنترل و آرامش مادر به شدت تحت تاثیر قرار میگیره.
این موضوع اگر حل نشه میتونه باعث اضطراب شدید، دلخوری‌های عمیق خانوادگی و حتی افسردگی پس از زایمان بشه.
به همین دلیل مراجعه به روانشناس برای شما ضروریه.
روانشناس میتونه بهتون کمک کنه تا اولا
مهارت «مرزگذاری سالم» رو یاد بگیرید تا بدون درگیری، محدوده‌های مشخصی برای خودتون و بچه تون تعیین کنید.
راه‌های درست بیان احساساتتون به همسر و خانواده شوهر رو پیدا کنید تا حمایت همسرتون رو هم در این زمینه جلب کنید.
و از همه مهمتر
اضطراب و استرس ناشی از دخالت‌ها و نگرانی در مورد تربیت بچه تون رو بخوبی مدیریت کنید
0
سلام
عزیزم بچه ی شما نوه ی اون‌ها هم هست و می تونید از این نقطه ی قوت برای کمک به خودتون در شرایطی که نیاز به تایم آزاد برای خودتون و رسیدگی به کار‌های خونه دارید استفاده کنید و با زبان مهربانانه این تایم‌ها رو به خانواده ی همسرتون اعلام کنید
0
درود بر شما،
اگه از این وضعیت ناراضی هستین بهتره با خانواده همسر حد و مرز رو رعایت کنید
0
با درود بر شما
اگر این موضغشما را اذیت می کند با صراحت و ادب با خانواده همسرتان صحبت کنید و به آنها موضوع را بیان کنید و برایشان زمان مشخصی تعیین کنید
0
سلام
به نظر میاد در این مورد همسرتون حمایت لازم رو از شما نمی‌کنه
چون در این صورت به راحتی می تونید برنامه خاصی رو مشخص کنید
0
سلام.
به عنوان مادر، طبیعی است نگران تربیت فرزند خود باشید.
شما نیازمند جلسات مشاوره هستید که بتوانید جرات مندانه خواسته‌های خود را به خانواده همسر و دیگران بیان کنید.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در این شرایط، توصیه می‌کنم ابتدا سعی کنید یک گفت‌وگوی آرام و صادقانه با خانواده شوهرتان داشته باشید.
بیان احساسات، نگرانی‌ها و انتظارات خود در تربیت فرزند در فضایی محترم و بدون تنش می‌تواند به حل اختلافات کمک کند.
همچنین، تعیین مرز‌های روشن و مشترک میان شما و خانواده شوهرتان اهمیت دارد تا هر طرف از انتظارات و محدودیت‌هایی که برای دیگری قائل هستند آگاه باشند.
اگر لازم باشد، مشورت با یک مشاور خانواده نیز می‌تواند راهکار‌های سازنده‌ای ارائه دهد.
مهم است که آرامش و سلامت روانی شما و فرزندتان را در این فرآیند حفظ کنید.
در صورتی که فرزند شما غذای کافی نمی‌خورد و این موضوع باعث نگرانی شده است، بهتر است این موضوع را به صورت جدی با خانواده شوهرتان در میان بگذارید و تاکید کنید که نیاز‌های غذایی بچه باید اولویت باشد.