دخترم به حرف هیچکس گوش نمیکنه،چیکار کنم؟

سلام.دخترم اصلا به حرف گوش نمیده و هرکار دلش میخواد میکنه و میگه دیگه انقدر بزرگ شدم نیاز به اجازه نداشته باشم.با کسایی دوست شده که بزرگترن و تا دیروقت بیرونه، میگیم نگرانشیم بهش برمیخوره که مگه من بچم نگرانم باشید و بخواین از کارام سردر بیارین.از مشاور مدرسه خواستیم باهاش حرف بزنه،گفتن تو کل جلسه حتی یه کلمه حرفم نزد.واقا کلافه شدیم و نمیدونیم چیکار کنیم.
1
سلام
حتما خودتون و همسرتون همراه با دخترتون باید به روانشناس مراجعه کنید.
مشکل در محیط کلی روابط هست نه در دخترتون
1
با درود، . دوران حساس رشد فرزندشماست، بنظر می‌رسد نیاز به کمک دارد، با این وجود تنها پیشنهاد سازنده این است که هم پدر و مادر از روان شناس کمک بگیرید
1
باسلام نوجوان درکناراستقلال خواهی نیازبه قانون گذاری ازسوی والدین دارد.
0
سلام
با روانشناس اطفال و نوجوان باید صحبت کنین
0
سلام و عرض ادب.
به طور کلی نوجوان‌ها در این سن به دنبال هویت مستقل هستند و فشار مستقیم به اون‌ها نتیجه عکس میده و موجب می‌شه بین شما و فرزندتون فاصله بیشتری بیفته.
درابتدا باید رابطه نزدیک تر و امن تری باهاش بسازید و سعی کنید در برخی موارد حتی کوچک توی خونه بهش مسئولیت‌هایی بدید و کم کم اون رو وارد قواعد و مرزبندی‌های خانواده کنید.
می تونید با یک روانشناس حوزه نوجوان مشورت کنید
0
سلام،
تا حدی این رفتار‌ها طبیعی هست و اینکه من بزرگ شدم جمله ی آشنایی در دوران نوجوانی است اما اگه روش برخورد با نوجوان رو یاد نباشید خدای نکرده نوجوان از مسیر درست منحرف می‌شه، مشاوره ی مدرسه هم باعث مقاومت و سکوت نوجوان می‌شه پس حتما خودتون به همراه نوجوان در جلسات مشاوره شرکت کنید و از یک تراپیست خوب خارج از مدرسه کمک بگیرید
0
سلام
قاعدتا در سنین نوجوانی بچه‌ها به دنبال هویت یابی هستن و تایید کسانی خارج از خونه براشون مهمه، اولین مطلب تعیین قوانین در منزل و رعایت اون برای همه است مثلا تا دیروقت بیرون بودن رو آیا خودتون بهش پایبند هستید و اگر به عنوان قانون در منزل تعیین شد قاعدتا هربار تکرار بشه نیاز به برخورد قاطع، محکم و البته بدون خشونت داره با روانشناس در ارتباط باشید تا رابطه والد_فرزندی رو آموزش ببینید
0
سلام.
مهارت‌های فرزند پروری را نزد مشاور کودک فرا گیرید
0
سلام.
یکسری تغییرات خلقی و رفتاری متناسب با دوره نوجوانی است.
اوایل نوجوانی و ابستگی و فشار دوستان برای همنوایی و و ابستگی تشدید می شود.
مسلما نوجوانانی که ارتباط عاطفی گرم و صمیمیت و پذیرش با والدین ندارند و بلاتکلیف و مسئولیت گریز هستند گرایش به دوستان آسیب پذیر بیشتر می شود.
فاصله و شکاف میان والدین و فرزند و اختلال کارکرد تحصیلی، اجتماعی و خانوادگی مشاهده می‌شود.
درصورت مشکلات حاد ارتباطی و رفتاری به روانشناس مراجعه شود.
0
با سلام
ایجاد محدودیت‌های معقول و رعایت آن نیاز به آموزش دارد.
قبل از آن باید رابطه والدین با فرزند امن و سالم باشد.
روش فرزندپروری و هماهنگی آن هم مهم است.
بدین منظور به همراه فرزندتان به روانشناس مراجعه نمایید.
0
چه جای سختی قرار گرفتید می فهمم چی دارید میگید و چقدر نگران این اوضاع هستید
در این جور مواقع بهتره اول روی رابطه با فرزندتان کار کنید احتمالا یه جا‌هایی این رابطه کیفیت لازم را نداره با کمک روانشناس اول رابطه را درست کنید بعد بهتر حرف شما را گوش خواهد داد
0
سلام
دوست عزیز
رفتار‌هایی که توصیف کردید مثل گوش ندادن به حرف والدین و ناراحتی از نگرانی شما نشانهی دوران نوجوانی است
دختر شما در سنی قرار دارد که می‌خواهد استقلال داشته باشد اما هنوز به درک کامل از مسئولیت نرسیده
مراجعه به روانشناس کودک و نوجوان برای شما و دخترتان بسیار ضروری است
چون رواندرمانی کمک می‌کند که رابطهی بین شما و دخترتان بهتر شود و راه گفتوگوی درست و آرام را یاد بگیرید
همچنین دخترتان می‌تواند احساسات و نگرانی‌هایش را در یک فضای امن بیان کند
این کار کمک می‌کند از رفتار‌های پرخطر جلوگیری شود و آرامش به خانواده شما برگردد
0
دوست عزیز خودتون با مشاوره نوجوان صحبت کنید و راهکار دریافت کنید و تا حد ممکن سعی کنید صمیمیت خودتون را با فرزندتون حفظ کنید اما مواظب باشید که این هم عاملی برای دوری بیشتر شما نشود و جواب عکس ندهد در نهایت تمام موارد را با مشاور نوجوان مطرح کنید تا راهکار‌های موثر دریافت کنید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
مواجهه با نافرمانی در نوجوانان می‌تواند برای والدین بسیار چالش‌برانگیز باشد.
ابتدا مهم است که بدانید این دوره بخشی طبیعی از رشد و تحول نوجوان است که در آن تلاش می‌کند استقلال خود را بیابد و هویت شخصی خود را کشف کند.
بهترین کار این است که تلاش کنید ارتباط باز و صادقانه با دخترتان داشته باشید.
از قضاوت‌های سریع پرهیز کرده و به احساسات و نظرات او گوش دهید.
سعی کنید محیطی امن و پذیرا برای بیان خودش فراهم کنید.
همچنین، در کنار حفظ ارتباط مثبت، مرز‌های مناسب و و اضحی بگذارید تا فرزندتان بداند که رفتار‌های خاصی قابل قبول نیست و پیامد‌هایی دارد.
در صورتی که این رویکرد‌ها تأثیر نداشت، پیشنهاد می‌شود به مشاوره خانواده مراجعه کنید تا با کمک از متخصصان، راه‌های موثرتر و سازنده‌تری برای حل این موضوع پیدا کنید.