پسری 12 ساله دارم تیک دارد و بی علاقه و کم توجه به درس چه باید کرد؟

با سلام پسرم ۱۲ سال دارد از کودکی در مدرسه با کلاس پیش نمیرفت و نسبت به مطالب درسی کم توجه بود معلمانش از بی نظمی و بی توجهی اش گلایه داشتند از کلاس سوم به بعد تحرک و شلوغی اش در کلاس درس کمتر شده اما باز هم کم توجه و تمرکز است در دیکته نویسی مشکل دارد ضرب را هنوز که میخواهد کلاس ششم برود کامل حفظ نیست ۹ ساله که بود به روانپزشک مراجعه کردیم ریتالین تجویز کردند دچار پرخاشگری ، خودزنی ، بی اشتهایی و تیک شد دارویش را قطع کردیم اما هنوز هم تیک دارد و بی علاقه و کم توجه است .خواهش میکنم کمکم کنید .
0
با سلام،
بهتر است جهت ارزیابی و بررسی بیشتر حضورا به متخصصین داخلی اعصاب و روانپزشکی مراجعه فرمایید.
0
با یسلام.
با توجه به توضیحات فوق به نظر می رسد فرزند شما به اختلال بیش فعالی
- نقص توجه مبتلا است و در این خصوص نیاز است که درمان انجام گیرد.
با توجه به عوارضی که مصرف ریتالین برای کودک شما داشته می بایست از سایر انتخاب‌های درمانی در جهت بهبود کمک گرفت.
مجدد توسط روانپزشک کودک ویزیت شوند.
-1
سلام
علایمی که می فرمایید بیشتر به اختلال بیش فعالی و اختلال توجه نزدیک بوده و درمان با ریتالین گزینه درستی بوده اما باید بدانیم که اختلال بیش فعالی و اختلال توجه اغلب با اختلالات دیگری مانند تیک و نافرمانی مقابله جویانه همراه است که هرکدام درمان خود را می طلبد
ریتالین اثری روی پدید آمدن تیک ندارد
برای اطلاعتا بیشتر به کتاب‌های آموزشی یا مقاله اختلال توجه در سایت رسمی بنده مراجعه بفرمایید
-1
سلام
به شما.
با شرحی که بیان کردید به نظر می رسد فرزند شما به اختلال بیش فعالی
- نقص توجه مبتلا است و در این خصوص نیاز است که درمان انجام گیرد.
با توجه به عوارضی که مصرف ریتالین برای کودک شما داشته می بایست از سایر انتخاب‌های درمانی در جهت بهبود کمک گرفت.
اما از درمان نباید غافل شوید.
چرا که عدم درمان می تواند مضرات بسیاری در روند رشد تربیتی و تحصیلی و اجتماعی و سلامت روان فرزند شما داشته باشد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
برای افزایش تمرکز و توجه در دانش‌آموزان ناپردازشی اهمیت توجه به روش‌های آموزشی مناسب، محیط آموزشی آرام و منظم، تحریک‌های بصری و شناختی منطقه‌ای، و همچنین مشاوره روانپزشکی را نمی‌توان انکار کرد.
بررسی‌های ویژه توجه به موانع آموزشی و نقاط ضعف دانش‌آموز، کنترل استرس و اضطراب، و اعمال تغییرات مناسب در روش‌های آموزشی از راه‌های موثر در این حوزه است.
از روش‌های دارویی باید با دقت و با توجه به نظر روانپزشک استفاده شود.
گاهی اوقات نیاز به یک تیم چندتخصصی از روانپزشکان، روانشناسان و متخصصین توجه و اختلال‌های یادگیری ممکن است.
اهمیت پشتیبانی خانواده و مدرسه نیز در این مسیر بسیار حائز اهمیت است.