چگونه شیر شب پسر ۲/۵ ساله (۲۷ ماهه) خود را قطع کنم؟

چگونه شیر شبانه کودک ۲۷ ماهه را قطع کنم
پسر ۲/۵ ساله (۲۷ ماهه) من هنوز در خواب شیر می خورد
معمولا ساعت ۱۲ شب ۱۲۰ سی سی در شیشه شیر
ساعت ۴ صبح ۱۲۰ سی سی ،ساعت ۷ صبح ۱۲۰ سی ، ساعت ۱۰ صبح ۱۲۰ سی سی شیر می خورد ، تا یک پیمانه رقیق کردم و حجم را به ۶۰ سی سی رساندم متاسفانه شبها بیدار می شود و انقدر گریه می کند تا استفراغ کند و مرتب بر سر و صورت خود می زند و جیغ می کشددر ضمن شبها به سختی ساعت ۱۲ شب می خوابد.
21 آذر 1403

پاسخ پزشکان

0
درود.
حتما حضوری مراجعه کنید و معاینه بشوید و بررسی ریفلاکس شوید.
0
سلام
غذای شب رو پر کالری تر برای کودک انتخاب کنید محیط خواب کودک خیلی تاریک نباشه و محیطی ارامش بخش باشه، حجم شیر رو کم و به مرور قطعش کنید
0
ابتدا سعی کنید حجم شیر را کم کنید و با اب جایگزین کنید، در طول روز غذا‌های مقوی به شیرخوارتان دهید و بهداشت خواب رعایت شود
-1
با سلام
قطع شیر شبانه بعد از پایان چهارماهگی با صبر و آرامش میسر است اصلاح الگوی خواب و استفاده از مشاوره حضوری برای موفقیت در قطع شیر دهی بسیار مهم است بهتر است از مشاوره حضوری کمک بگیرید

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت اصلی و ابستگی به شیر برای آرام‌شدن هنگام خواب (عادت آرام‌کنندگی) و در بیشتر موارد گرسنگی یا روتین خواب نامنظم است.
قابل اصلاح است و با صبر و روش تدریجی شدت و دفعات بیداری کاهش می‌یابد؛ نگرانی قابل‌درمانی است و نیاز به تنش زیاد ندارد.
راهکار‌های عملی:
- حجم و دفعات را تدریجی کاهش دهید: اول هوشمندانه یکی از نوبت‌ها را حذف یا با آب جایگزین کنید و سپس حجم را کم کنید.
- روتین ثابت قبل از خواب ایجاد کنید: شام مناسب، حمام گرم، کتاب یا لالایی و زمان خواب منظم (ساعت مشخص).
- هنگام بیداری شبانه آرام‌سازی بدون شیر: بغل، لمس آرام یا گفت‌وگوی آرام به‌جای دادن شیر؛ در صورت نیاز ارائه مقدار کمی آب در فنجان.
- حذف تدریجی شیشه: شیشه را از تخت دور کنید و از لیوان غیرنشتی برای آب استفاده کنید.
علائم هشدار:
- استفراغ مکرر یا عدم توان نگهداری مایعات و علائم کم‌آبی
- کاهش وزن یا عدم افزایش طبیعی رشد
- ضربه‌زدن شدید به خود یا اختلال خواب همراه با تب/تنگی نفس
تخصص پیشنهادی: پزشک اطفال

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.