به خاطر این اتفاق حالم خیلی بده و همش دارم گریه میکنم؟

سلام.
مادر همیشه مراقب و پاسخگو نیاز‌های فرزندش می باشد.
واکنش شما در این شرایط بچه پنج ماهه که بیقراری و بی تایی میکرد و بخاطر اضطراب جمعیت و واکنش اطرافیان استرس شدیدی فرزندتان متحمل شده بود، متناسب با نیاز عاطفی فرزندتان بود.
نقش مادرانه ایجاب میکرد تا فرزندتان را بغل کرده تا درآغوش شما آرامش و تسکین یابد.
باور‌های نادرست مادر شوهر شما نبایستی نسبت به واکنش مادرانه شما تاثیر گذار باشد.
ما مسئول افکار بیمار گونه و پارانوئید دیگران نیستیم که بخواهیم طبق باور‌های کژکارشان رفتار کنیم، تلاش کنید از حدومرز خانوادت و سلامت روان خود و فرزندوهمسرت محافظت نمایید.

درود بر شما.
شما از فرزندت مراقبت کردی، از طرف دیگه مادر شوهر شما هم همسرش رو از دست داده و ناراحته، اگه اعتراضی کرد بهتره سکوت کنید.
فعلا شرایط برای توضیح مناسب نیست، تمرکز روی حال خودتون باشه

سلام
شما کار درستی کردید کودک 5 ساله درک زیادی از این شرایط نداره و این اتفاق میتونه کودک رو دچار تروما کنه، پس از این جهت خودتون رو سرزنش نکنید، در مورد مادر همسرتون اینطور مواقع بهشون بگید من غم شما رو میفهمم و خودم هم سوگوارم، اما بچه 5 ساله درکی از این موقعیت نداره، شرایط که آرومتر شد من در مورد پدربزرگش باهاش صحبت می‌کنم و یاد پدربزرگش رو براش زنده نگه میدارم، همدلی و در کنارش مرزگذاری صحیح میتونه در اینطور مواقع بسیار کمک کننده است، در مجموع اگر احساس می‌کنید مسایل دیگری هست که نیاز به حل کردن داشته باشه با روانشناس در ارتباط باشید

سلام
شما باید از احساسات، نیاز‌ها و سلامت فرزندتون مراقبت کنین و در موقعیت بهترین کار رو انجام دادین، این موارد رو برای همسرتون هم توضیح بدین و در این موقعیت همسرتون بهتره ک با خانواده ش صحبت کنه و آگاهشون کنه.
اگر مسائل بیشتری دارید مراجعه به زوج درمانگر میتونه کمکتون کنه.

سلام.
دوست عزیز؛ شما تلاش کردید تا از دخترتان در فضایی پر از احساسات شدید محافظت کنید.
تجربه از دست دادن و سوگواری، به ویژه برای کودکان، می تواند بسیار گیج کننده و ترسناک باشد.
مادرشوهر شما نیز در غم خود داغدار است.
هر دو شما نیاز به حمایت دارید.
مراجعه به یک روانشناس کودک و خانواده می تواند به شما کمک کند تا با هم راه‌های مناسبی برای صحبت با دخترتان در مورد این فقدان پیدا کنید و هم تنش‌ها و سوتفاهم‌های پیش آمده را مدیریت نمایید.
روان درمانی تخصصی به شما در درک بهتر احساسات دخترتان و سوگواری سالم کمک خواهد کرد.

سلام،
شما کار درستی کردید.
یک مادر مراقب سلامت جسم و روان فرزندش هست.
از طرفی شرایط مادرشوهر شما نیز مناسب نیست، سعی کنید با احترام و آرامش توضیح دهید که بدلیل بیقراری کودک چنین کاری را انجام داده اید.

با سلام،
شما مشکلات زیادی با خانواده همسرتان و پدر شوهر و مادرشوهرتان داشته و دارید و این موقعیت سبب شده که بتوانید به طریقی انتقام بگیرید ! نمی‌گویم رفتار مادر همسرتان درست بوده و یا اشتباه شاید اومیخواسته به کودک بفهماند که پدربزرگ دیگر برنمیگردد و یا جلب توجه کرده، لج شما را دراورد و یا هر هدفی دیگر و الان در این جنگ قدرت بین شما و ایشان به دلیل بی سیاستی شما ایشان برنده شده و شما با برداشتن کودک نشان دادید که هر چه از بدی احتمالی گفتار و کردار شما نزد دیگران گفته درست بوده، شما بایستی سکوت میکردید و واکنشی نشان نمی‌دادید تا نقشه‌های احتمالی و اهدافی را که ایشان از این کار شان دنبال میکردند، نقش براب میکردید ولی الان نزد همسرتان و اطرافیان وجهه بدی پیدا کرده ایدپس از این کمی هوشمندانه رفتار کنید