اضطراب مدرسه در کودک ۶ساله — راهکارهای فوری

سللم.عزیزم اضطراب بیش از حد باعث کنارگیری فرزندتان از مدرسه شده است که بصورت علائم جسمانی و هیجانی مشاهده می شود.
درصورت عدم درمان باعث آشفتگی ذهنی و آسیب های جبران ناپذیر خواهد شد.
برای ارزیابی مجدد و درمان به روانپزشک و روانشناس مراجعه کنید.

سلام
بله راهی هست
اگر پیش تراپیت می روید در خواست کنید ابتدا اضطراب شمار ار کنترل کند یعنی تراپی صرف روی فرزندتان بی فایده است

با سلام
واحترام
پسر شما اضطراب جدایی دارد، بایستی حتما مشاوره بگیرید، هم خودتون، هم فرزندتان، جهت مشاوره فرزند با مشاور کودک و نوجوان صحبت کنید.

سلام
دوست عزیز
دیدن فرزندتون در موقعیتی که توضیح دادید براتون میتونه سخت و ناراحت کننده باشه و طبیعیه که خوده شما رو هم مضطرب کنه.
اما به نظرم لازمه این اضطراب رو دقیقتر بررسی کنیم؛ هم در فرزندتون و هم در تجربه خودتون از این جدایی.
اینکه شما هنگام جدا شدن از فرزندتون چه احساسی دارید، چطور با اضطرابتون مواجه میشید و کودکتون چه برداشتی از احساسات و واکنشهای شما پیدا میکنه، میتونه بخشی از این بررسی باشه.
با وجود اینکه این الگو از پیش دبستانی تا الان ادامه داشته بهتره بررسی بشه چه عواملی باعث تداوم این وضعیت شده و چه چیزی میتونه به فرزندتون کمک کنه تا جدایی رو با احساس امنیت بیشتری تجربه کنه.
پیشنهاد میکنم در کنار ارزیابی تخصصی فرزندتون، خود شما هم از یک مشاور کمک بگیرید تا احساسات و نگرانیهاتون در این موقعیت بررسی بشه.
به نظرم همراهی همزمان والد و کودک، با هماهنگی درمانگران، میتونه کمککننده باشه.
در مورد دارو هم بهتره نگرانیتون رو با روانپزشک کودک مطرح کنید و درباره امکان شروع یا ادامه مداخلات روانشناختی بدون دارو، متناسب با شرایط فرزندتون، با ایشون به توافق برسید

با درود
با توجه به اینکه پسرتان بعد از جدا شدن از شما میتواند بقیه روز را در مدرسه بگذراند، احتمالا اضطراب جدایی در شروع مدرسه نقش مهمی دارد.
بازیدرمانی میتواند کمککننده باشد، اما وقتی بعد از 16 جلسه نتیجه کافی نگرفتهاید، بهتر است روش درمان و میزان پیشرفت دوباره بررسی شود؛ گاهی درمان شناختیرفتاری کودک و برنامه جدایی تدریجی مؤثرتر است.
در مورد فلوکستین، نگرانیتان را با روانپزشک در میان بگذارید و درباره فواید، عوارض و امکان ادامه درمان غیردارویی تصمیم مشترک بگیرید؛ دارو را خودسرانه شروع یا قطع نکنید.
هدف این است که پسرتان بهتدریج و بدون فشار، احساس امنیت و استقلال بیشتری پیدا کند.