اضطراب بعد از آگاهی از روابط متعدد مادر

سلام
عزیزم همه ما تصویر مقدسی از خانواده داریم و وقتی اون تصویر خراب بشه انگار کل دنیای ما خراب شده، چطور این داستان رو فهمیدی؟ چقدر مطمئنی ک درست قضیه رو فهمیدی و دچار سوتفاهم نشدی؟ چقدر با مادرت راحتی ک باهاش در این مورد صحبت کنی؟ و صحبت کردن با ایشان آیا آرومت میکنه؟ اگر اره بنظرم صحبت کردن میتونه آرومت کنه و نه با دعوا بلکه با همدلی و با در نظر گرفتن حق ایشان . و همچنین حق شما

با سلام و درود
میشه فهمید چرا این موضوع اینقدر برات سنگینه.
چیزی که الان تجربه میکنی فقط ناراحتی از رفتار مادرت نیست؛ بخشی از چیزی که دردناک شده، فرو ریختن تصویریه که سالها از مادرت در ذهنت داشتی.
تو سالها مادرت رو «زن قوی، پاک و ازخودگذشته» میدیدی و حالا با اطلاعاتی مواجه شدی که با این تصویر قبلی تناقض داره.
در روانشناسی، وقتی تصویر ذهنی ما از یک فرد مهم ناگهان با اطلاعات جدید تضاد پیدا میکنه، ممکنه دچار شوک، خشم، سردرگمی و حتی احساس خیانت بشیم.
بنابراین احساس فعلی تو قابل درکه.
اما یک نکته مهم وجود داره: مادرت فقط «مادر تو» نیست؛ یک انسان بالغ با زندگی، نیازها، انتخابها و اشتباهات خودشه.
اینکه بعد از طلاق وارد رابطه عاطفی یا جنسی شده، بهخودیخود به این معنا نیست که آدم بد یا بیارزشی است.
از طرف دیگه، اینکه تو با «با هر کسی بودن» مشکل داری هم قابل فهمه.
لازم نیست برای اینکه مادرت رو دوست داشته باشی، همه انتخابهای او رو تایید کنی.
بهتره بین سه چیز تفاوت بذاری:
1 انتخابهای مادرت
این بخش تا حد زیادی متعلق به خودشه و تو نمیتونی کنترلش کنی.
2 ارزشها و مرزهای خودت
تو حق داری بگی «این سبک رابطه با ارزشها و تصور من از یک رابطه سالم سازگار نیست.»
3 رابطه تو با مادرت
لازم نیست به خاطر رفتارهایی که قبولشون نداری، کل شخصیت مادرت رو در ذهنت نابود کنی.
و یک نکته خیلی مهم: اتفاقی که وقتی 13 سالت بوده و چت او را دیدی، احتمالا خیلی زودتر از زمانی که از نظر روانی آمادگی داشتی تو را وارد دنیای مسائل جنسی و رابطهای بزرگسالان کرده.
ممکنه بخشی از ناراحتی امروزت به همان تجربه قدیمی هم وصل شده باشه.
فعلا توصیه نمیکنم عجولانه با مادرت وارد بحث، بازخواست یا سرزنش بشی.
اول سعی کن بفهمی دقیقا از چه چیزی ناراحتی: از تعداد رابطهها؟ از انتخاب آدمها؟ از اینکه تصویر قبلیت از مادرت تغییر کرده؟ یا از اینکه احساس میکنی ارزشهایی که به تو یاد داده با رفتار خودش تناقض داشته؟
و مهمتر از همه:
لازم نیست همین الان تصمیم بگیری مادرت را ببخشی، تاییدش کنی یا حتی درباره رفتارش نظر قطعی بدی.
اول اجازه بده هیجانها فروکش کنن و بعد درباره رابطه خودت با مادرت تصمیم بگیر.
هدف درمان هم این نیست که به تو بگه «مادرت درست میگه» یا «مادرت اشتباه میکنه». هدف اینه که کمک کنیم بدون اینکه انتخابهای مادرت هویت و آرامش تو رو به هم بریزه، بتونی هم واقعیت رو بپذیری و هم مرزها و ارزشهای خودت رو حفظ کنی.

درود
میفهمم این شرایط برای شما آزاردهنده بوده و قاعدتا هم در 13 سالگی و هم حالا با چیزهایی که متوجه شدید دچار تروما شدید ، پس طبیعی که عصبانی ،غمگین یاددلخور باشید ، ابتدای امر خودتون رو بابت احساساتی که تجربه میکنید سرزنش نکنید، دوم اینکه آرامش خودتون رو حفظ کنید ،سوم اینکه اگر میتونید در این مورد با مادرتون صحبت کنید منطقی و با احترام عواقب روابط اینچنین که حدومرزی نداره رو به مادر بگید و یادآور بشید که قاعدتا متوجه نیازهای ایشون هستید و از اینکه آدم مناسبی وارد زندگیشون بشه مشکلی ندارید و در نهایت برای تجربه رابطه بهتر با مادر و بهبود ترومایی که پشت سر گذاشتید با روانشناس در ارتباط باشید

سلام و احترام
چیزی که بیشتر از رفتار مادرتون شما رو اذیت کرده شاید فرو ریختن تصویری باشه که سالها ازش داشتید.
شما مادرتون رو «زن پاک و ازخودگذشته» میدیدید و حالا با بخشی از زندگی خصوصی ایشون روبهرو شدید که با اون تصویر تضاد داره و طبیعی هست که دچار شوک و سردرگمی بشید.
از نظر روانشناختی مهمه بین مادر بودن مادرتون و زندگی عاطفی و جنسی ایشون مرز بذارید.
اینکه ایشون چه انتخابهایی در روابطش داره لزوما چیزی درباره ارزش شما یا رابطه مادریتون نمیگه.
در عین حال لازم نیست خودتو مجبور کنی که این رفتارها رو تایید یا دوست داشته باشی.
ولی اگر این موضوع مدام ذهنتون رو درگیر میکنه یا احساس خشم زیادی دارید صحبت با روانشناس بالینی میتونه کمک کنه تا رابطهت رو باهاش از نو تعریف کنی.

سلام
میفهمم متوجه شدن این موضوع چقد میتونه ازاردهنده و سردرگم کننده باشه.
قطعا هیجانات متناقضی رو همزمان تجربه میکنید چون این اتفاق کنونی دومینووار اون واقعه 13سالگی رو هم فعال کرده.
به نظرم به بر حسب هیجانتتون تصمیم نگیرید اجازه بدین فروکش کنن
صحبت کردن با مادرتون ممکنه ایشون رو گارد و شوکه کنه و در موضع دفاع از خودشون قرار بگیرند
هویت ایشون جدا از شماست و قطعا انتخابای متفاوتی دارن که شما ممکنه تایید نکنیدـ
پس شما هیجاناتتون رو سرکوب نکنید با یه روانشناس صحبت کنید و به خودتون کمک کنید این مرجله رو پشت سر بزارید و روی هدف ها و ارزش های خودتون تمرکز کنید

با سلام
متاسفانه با شرایط،بدی مواجه شدید واینکه نباید خودتان سرزنش کنید و شما هیچ تقصیری ندارید فکر کردن به اینکه مادر تکیه گاه و و نقطه امن من بوده ایجاد اضطراب می کند بهتر است به روان شناس مراجعه نمایید و این شرایط،میتواند علتهای مختلفی داشته باشد میتوانید از روان شناس کمک بگیرید که چگونه این موضوع بیان نمایید بدون هیچ قضاوت و سو گیری و

سلام
وقت بخیر
مشخصا اینکه رفتار مادر باعث شده وجهه قهرمان زندگی شما در هم بشکنه و موجب خشم های فرو خورده در شما و برهم خوردن جایگاه والای مادر در ذهن شما شده که حاصل عدم تعادل در رفتار مادر است چرا که اگر مادر این نیاز طبیعی رو به طریق صحیح و با رعایت ارزشها و شئون انجام میداد ذهنیت شما اینگونه دچار بهم ریختگی نمیشد در عین حال توصیه می کنم خود شما حتما از درمان فردی بهره ببرید تا با ارائه راهکارهای تخصصی سطح آسیب شما به حداقل برسه

سلام
دوست عزیزم.
عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد.
مادر شما همیشه مادر شماست.
حتی اگر خطایی کند در حق شما کم نمی زاره.
اگر می خواخید به مادرتون کمک کنید براش نامه ای بنویسید و بهش بگید چی دیدید و متوجه قظایا هستید.
همین نکته سبب میشه بیشتر مراقب خودش باشه و کمتر خطا کنه و از کارهاش خجالت بکشه.
در مرحله بعدی براش یک ویس بزارید و بهش بگید من ناراحتم بخاطر کارهات .
وقتی برای مشاوره حضوری با یک روانشناس با دقت و متخصص در امور اضطرابی بزارید.
اضطراب نشانه این است که نیازی از شما مورد غفلت و بی توجهی قرار گرفته و باید برای اون اقداماتی انجام دهید.

یک تفکیک خیلی مهم وجود دارد: مادر تو و زن بالغی که زندگی عاطفی و جنسی خودش را دارد این دو بخش متفاوت از یک نفر هستند که تو باید بخش اولی رو حفظ کنی و به بخش دوم احترام بگذاری با اینکه مجبور نیستی از انتخابهایش خوشت بیاید یا آنها را مطابق ارزشهای خودت بدانی اما قطعا نباید وارد جزئیات روابط مادر شوی، لازم نیست بین مادرم زن پاک و بینقصی بود و مادرم آدم بدی است یکی را انتخاب کنی ، واقعیت همیشه پیچیدهتر است.

سلام،
مراجعه به روان درمانگر توصیه میشه.
از مداخله بدون تامل در این موضوع بپرهیزید.

طبیعیه که این موضوع خیلی بهت فشار آورده.
چیزی که احتمالا بیشتر از خود رابطههای مادرت اذیتت کرده، اینه که تصویری که سالها ازش داشتی یکدفعه ترک برداشته؛ کسی که برای تو «قوی، پاک و ازخودگذشته» بود، حالا جنبههایی از زندگیاش رو میبینی که با اون تصویر جور درنمیاد.
ممکنه همزمان هم مادرت رو دوست داشته باشی، هم از بعضی انتخابهاش ناراحت یا حتی عصبانی باشی.
لازم نیست همین الان یکی از این دو احساس رو حذف کنی.
فقط سعی کن وارد نقش قاضی یا نجاتدهندهی مادرت نشی.
رابطههای او مسئولیت تو نیست.
چیزی که بیشتر ارزش بررسی داره اینه که این تغییر تصویر از مادر، چه چیزی رو در رابطه و احساس امنیت خودت به هم ریخته.
اگر این موضوع مدام ذهنت رو درگیر میکنه، بهتره به جای دنبال کردن جزئیات روابط مادرت، روی احساسی که در خودت ایجاد کرده کار کنی.

با درود
چیزی که بیشتر از همه مهم است این است که احساس ناراحتی و تغییر نگاهت به مادرت قابل درک است.
وقتی سالها او را به شکل خاصی میدیدی و ناگهان با بخش خصوصی زندگیاش روبهرو شدی، ممکن است احساس شوک، خشم یا حتی ناامیدی کنی.
اما زندگی عاطفی و جنسی مادرت، تا وقتی به تو آسیبی نمیزند، مسئولیت و انتخاب شخصی خودش است.
لازم نیست رفتار او را تایید کنی یا با آن موافق باشی؛ فقط سعی کن این موضوع را به ارزش خودت یا رابطهتان تعمیم ندهی.
اگر این مسئله ذهنت را شدیدا درگیر کرده و نمیتوانی تصویر قبلی مادرت را از تصویر فعلی جدا کنی، صحبت با روانشناس میتواند کمک کند احساساتت را بدون قضاوت بررسی کنی و رابطهات با مادرت را هم حفظ کنی.

سلام.
درک میکنم چقدر این موضوع میتونه سخت و ناراحت کننده باشه . ولی آنچه مهم است اینه که شما بنا به یک مورد اشتباه که قابل اصلاح و تغییر است کل تصویر مثبت از ایشون در ذهن شما خراب نشه و صفر و یکی به این موضوع نگاه نکنید .صحبت کردن با روانشناس در آرامش فکری شما و تصمیم معقولانه موثر است.
پیروز باشید

سلام
وقت بخیر
واقعا شرایط بغرنج و پیچیده ای است و کل باورهای مثبت شما در مورد مادر را تحت تاثیر قرار می دهد
می توانید ناراحتی تان را با ایشان در میان بگذارید (البته بعید است در رفتار ایشان تغییر چندانی مشاهده شود). ولی شما براساس آن چیزی که فکر می کنید درسته زندگی کنید و سعی کنید زندگی تان را کاملا مستقل از مادر جلو ببرید

سلام.
دوست عزیز؛
طبیعی است که با فهمیدن این موضوع، تصویر ذهنی تان از مادرتان به هم ریخته شود و احساس خشم، شوک یا سردرگمی کنید.
اما انتخاب های عاطفی و جنسی مادرتان متعلق به زندگی شخصی اوست و ارزش یا شخصیت شما را تعیین نمی کند.
لازم نیست آن را تایید کنید؛ فقط بهتر است مرز مشخصی بگذارید و وارد جزئیات روابط او نشوید.
عزیزم توصیه اکید می کنم که حتما جلسات مشاوره تخصصی روانشناختی را با روانشناس شروع کنید.
روان درمانی فردی به شما کمک می کند این شوک و تعارض بین تصویر قبلی تان از مادر و واقعیت جدید را پردازش کنید، بدون اینکه رابطه تان با مادرتان یا آرامش خودتان آسیب ببیند.
و بتوانید به ارتباطی مؤثر با مادرتان برسید . به گونه ای که حفاظت از مرزهای روانی شما در نظر گرفته شود .