تاثیر اختلال‌های روانی بر آینده شغلی روانشناس

سلام من تازه دانشجو روانشناسی هستم تقریبا از سن ۶ سالگی دچار افسردگی ، خود زنی و زخم کردن صورت ، انورکسیانروزا و اضطراب و احتمالا اختلال های دیگر و شدم متاسفانه خانواده زیاد توجه نکرد و مشکل رو کوچک دیدن و اوضاع وخیم تر شد ولی تا حدودی کنترل کردم ، از افکار خودکشی تا خود درمانی با دارو رده بنزودیازپین ها ، اگر درمان نشوم میتوانم در شاخه روانشناسی فعالیت کنم ؟ اگر مشکلی ایجاد میشه چه مشکلی ؟
22 اسفند 1404

شما تنها نیستید. اگر شما یا اطرافیان‌تان افکار آسیب به خود یا خودکشی دارید، همین حالا با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا خط مشاورهٔ ۱۴۸۰ (شبانه‌روزی و رایگان) تماس بگیرید. در شرایط اورژانسی با ۱۱۵ تماس بگیرید. صحبت با مشاور، اولین قدم برای عبور از این شرایط است.

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
با سلام ، یکی از اسیبهای رشته روان شناسی ان است که دانشجویان این رشته وقتی که دروس تخصصی ، خصوصا آسیب شناسی روانی را میخوانند وعلائم بیماریها واختلالات رامطالعه میکنند ؛ دنبال این علائم در خودشان میگردند ،
— فائزه السادات ضیا ضیابری، روان شناس مشاهده پاسخ کامل
2
با سلام
، یکی از اسیبهای رشته روان شناسی ان است که دانشجویان این رشته وقتی که دروس تخصصی ، خصوصا آسیب شناسی روانی را میخوانند وعلائم بیماریها واختلالات رامطالعه میکنند ؛ دنبال این علائم در خودشان میگردند ، شما تمام این علائم را با کمال تعجب در خودتان خواهید یافت ! نگران نباشید این حالت طبیعی است و اغلب دانشجویان که حداقل یک بار این کتاب هارا مرور کرده باشند این احساس را دارند . نکته مهم ان است که شما بایستی ان مطالب را یاد بگیرید .نه انکه دنبال ان علائم در خودتان بگردید ! واقعیت ان است که مرز بین سلامت ونابهنجا ری یا اختلال روانی بسیار باریک است . رفتارهایی که افراد با اختلال روانی اتجام میدهند همان رفتارهایی است که افراد با سلامت روان انجام میدهند وتفاوت انها در شدت ومیزان بروز رفتار است مثلا همه افراد گاهی با خودشان حرف میزنند ففط وقتی اختلال است که فرد منشا ان را مشخص میکند . مورد دوم ان است که والدین تان را سرزنش نکنید انها تمام توان خود را بکار گرفته اند ودر گذشته نسبت به الان اطلاعات درباره روان وتروما ومسائل روان شناختی تا به این حد زیاد نبود 3 _ نکته بسیار مهم انکه برخی افراد برای حل مسائل و مشکلات روان شناختی خودشان وارد این رشته میشوند تا بتوانند خود درمانی کنند اما در نهایت نا امید میشوند چون علائم را پیدا کرده وحالشان بدتر میشود مانند شما واینکه دروس خصوصا لیسانس تئوری است وعلائم را میگوید ودرمان مطرح نمیشود اگر شما هم جزو همین گروه هستید در رشته تحصیلیتان تجدید نظر کنید مورد اخر انکه این رشته برای برخی افراد خطرناک است ، مانند افرادی که واقعا اختلال دارند چون یاد میگیرند که چطور ان را موقع ازدواج ویا شغل و.پنهان کنند ویا اینکه ان را شدیدتر نشان دهند . در بهترین شرایط روان شناسان بایستی قبل از شروع به اموزش دیدن روان درمانی خودشان روان درمانی شوند چون در غیر این صورت ممکن است مشکلات روان شناختی انها در درمان مراجعانشان اثر گذارد . وگاه روانشناسان خودشان برای حل مشکلاتشان از سایر روان شناسان کمک میگرند
0
سلام
اول از همه شما خودتون که دانشجوی روانشناسی هستید باید به مشاوره و رواندرمانی اعتماد داشته باشید و وارد این فرایند بشید تا در کنار تحصیل برای فیلد های مختلف کاری در آینده هم اماده بشید
0
سلام
قبل از اینکه وارد حیطه کاری شوید بهتره به روانشناس مراجعه کنید برای درمان .
0
سلام
توصیه میشه به روانپزشک و روانشناس مراجعه کنید

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً مشکلات مزمن خلقی مانند افسردگی و اضطراب که از کودکی درمان نشده‌اند عامل اصلی چالش‌های شما هستند.
در بیشتر موارد با درمان مناسب و حمایت می‌توان توانایی ادامه تحصیل و کار در روانشناسی را حفظ یا بازگرداند؛ نگرانی قابل فهم است اما قابل مدیریت است.
راهکارهای عملی:
- هرچه سریع‌تر برای ارزیابی جامع به روانپزشک و روان‌درمانگر مراجعه کن.
- از خوددارو کردن یا تغییر ناگهانی داروها (ماده‌های بنزودیازپین) خودداری کن و برنامه کاهش یا تنظیم را تحت نظر پزشک دنبال کن.
- برنامه ایمنی عملی بساز: وسایل خودآسیب‌رسان را دور کن و یک یا دو نفر قابل‌اعتماد برای تماس اضطراری مشخص کن.
- علائم و محرک‌ها را روزانه ثبت کن و اهداف کوچک و قابل‌اندازه‌گیری برای بازگشت به تحصیل یا کار تعیین کن.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه‌ریزی مشخص برای خودکشی
- افزایش شدید خودزنی یا خونریزی کنترل‌نشده
- سردرگمی شدید، تشنج یا ناتوانی در مراقبت از خود
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.