شرایط سنی مناسب برای بچه دار شدن چگونه است؟

سلام
اگر از نظر و یژگی‌های شخصیتی و فرهنگی باهم مشکلی ندارید و احتمال می دهید ازدواج پایداری باشد به نظر نمی رسه در بچه دار شدن شما خللی ایجاد کند با این حال بهتره به یک روان شناس مراجعه کنید تا این مسایل را بررسی کند و کمک کند امادگی لازم برای بچه دار شدن در شما از نظر روحی، روانی ایجاد شود در ضمن اموزش‌های لازم را هم دریافت کنید

سلام
برای فرزند آوری شرایط و آمادگی روانی مهم تر از سن است
فرایند فرزندآوری یکی از مهم‌ترین رویداد‌های زندگی هر زوج می تواند باشد که حس ما بودن که بچه‌ها را نیز دربر می‌گیرد را شامل می شود.
بچه‌ها مانند نارنجک هستند.
وقتی انسان بچهدار می‌شود، یک انفجار در زندگی #زناشویی رخ می‌دهد، و وقتی گردوخاک‌ها میخوابد، رابطه زناشویی متفاوت از آن چیزی خواهد بود که بوده است.
ضرورتا، بهتر یا بدتر نخواهد بود، اما به هر حال متفاوت خواهد بود.
تقریبا همه مطالعاتی که در زمینه نحوه تغییر از زن و شوهر بودن به پدر و مادر بودن انجام شده است عنوان می‌کند که، نوزاد مانند یک زلزله باعث تحول و دگرگونی رابطه زناشویی می‌شود.
متاسفانه، بیشتر اوقات این تغییر به سمت بدترشدن رابطه زناشویی است.
در سال اول پس از تولد اولین فرزند، 70 درصد از همسران افت شدیدی در رضایتمندی از رابطه زناشویی را تجربه می‌کنند. (برای شوهر، این عدم رضایت معمولا در واکنش به ناراحتی زن و کمی دیرتر ظاهر می‌شود.)
طیف و سیعی از دلایل می‌تواند علت این نارضایتی عمیق باشد: کمبود خواب، به هم ریختگی، عدم قدردانی، مسئولیت عظیم مراقبت از یک موجود بسیار کوچک و ضعیف، دشواری ایجاد توازن بین بچهداری و کار، فشار‌های اقتصادی، نداشتن وقت برای خود، و بسیاری از موارد دیگر.
راز شاد و مستحکم ماندن روابط زناشویی، حتی بعد از انفجار نارنجک چیست؟
آنچه مادران خوشبخت را از بقیه مادران جدا میسازد هیچ ارتباطی با این ندارد که آیا نوزادشان مرتب دلدرد می‌گیرد یا اینکه خوب میخوابد، اینکه آیا بچه شیر مادر می‌خورد یا با شیشه شیر تغذیه می‌شود، اینکه آیا مادر سرکار می‌رود یا در خانه میماند.
این مسئله بیشتر ربطی به این دارد که آیا پدر این تغییر بچهدار شدن را همراه مادر تجربه می‌کند یا اینکه جا میماند.
بچهدار شدن تقریبا به ناچار باعث دگرگونی عظیمی در مادر می‌شود.
او عشق را آنگونه که خالص و به دور از هرگونه خودخواهی نسبت به نوزادش تجربه می‌کند هرگز قبلا تجربه نکرده بود.
تقریبا همیشه مادری که تازه بچهدار شده است چیزی که تجربه می‌کند سوگیری مجدد و عمیق درباره معنای زندگی است.
او در مییابد که تمایل دارد برای فرزندش هرگونه فداکاری کند.
او به و اسطه شدت احساسات عمیقش برای این موجود کوچک و ظریف احساس حیرت و شگفتی می‌کند.
این تجربه آنقدر عظیم است و باعث تحول در زندگی می‌شود که اگر همسر او در این مسیر با او همراهی نکند، بسیار طبیعی و قابل درک است که فاصله بین آنها ایجاد می‌شود.
در حالی که زن مفهوم ما بودن که شامل فرزند نیز می‌شود را پذیرفته است، مرد احتمالا هنوز در حسرت ایده ما با آن همان شکل قدیمیاش می‌باشد.
بنابراین مرد بیاختیار از اینکه همسرش اکنون وقت کمی برای او دارد، از اینکه او همیشه بسیار خسته و بیحال است، و از اینکه همسرش همیشه نگران تغذیه و مراقبت از نوزاد است لجش می‌گیرد.
او دلخور است که دیگر نمی‌توانند در ساحل دوچرخهسواری کنند چون بچه هنوز آنقدر کوچک است که نمی‌تواند در پشت دوچرخه بنشیند.
او فرزندش را دوست دارد.
اما بیش از هر چیزی می‌خواهد همسرش را پس بگیرد.
شوهر باید چه کار کند؟
پاسخ مخمص‌های که در آن گرفتار شده است ساده است: او نمی‌تواند همسرش را پس بگیرد، و باید دنبال او به قلمروی جدیدی که همسرش وارد آن شده است برود تنها در این صورت است که زندگی زناشویی آنها ممکن است همچنان رشد کند.
در روابطی که مرد قادر است این کار را انجام دهد، او از بچهاش بدش نمی‌آید.
او دیگر احساسی شبیه به احساس یک شوهر ندارد، او اکنون یک پدر شده است و نسبت به فرزندش احساس عشق و غرور می‌کند و نقش حمایتگر را بازی می‌کند.
چگونه یک زوج می‌توانند اطمینان حاصل کنند که مرد نیز همراه زن این مرحله را به خوبی پشت سر میگذارد؟
ابتدا، لازم است زوج به یک سری توصیه‌های رایج و عامه پسند را نادیده بگیرند.
کارشناسان بسیاری که نیت خوبی هم دارند توصیه می‌کنند که بین رابطه زناشویی و خانواده توازن ایجاد کنید، طوری که گویی زندگی شما یک الاکلنگ است که بچه روی یک سر آن و رابطه زناشویی روی سر دیگر آن قرار دارد.
آنها به زوج‌ها توصیه می‌کنند که اوقاتی را به دور از نوزاد با هم سپری کنند و روی رابطه زناشوییشان و علاقمندی‌های غیر از خانواده تمرکز کنند: درباره رابطهتان، کارتان، کار همسرتان، هوا، هر چیزی غیر از نوزادی که در خانه مانده است با هم صحبت کنید.
اما زندگی زناشویی و زندگی خانوادگی دو چیز مقابل هم نیستند، بلکه آنها هر دو از یک جنس میباشند.
درست است که زن و مرد باید هر از چندگاهی وقتی را دور از بچه با هم سپری کنند اما اگر آنها نتوانند این مرحله تغییر را با هم به خوبی پشت سر بگذارند، متوجه خواهند شد که بیاختیار دایما درباره بچه صحبت خواهند کرد، بدون اینکه واقعا دوست داشته باشند این کار را انجام دهند.
آنها حتی نمی‌توانند برای اولین بار شام بیرون را تمام کنند بدون اینکه مجبور میشوند حداقل دو بار با خانه تماس بگیرند.
اغلب، زوج‌هایی که اینگونه هستند این احساس را پیدا می‌کنند که گویی کار اشتباهی انجام دادهاند چرا که باعث شدهاند با وجود نقش جدیدشان به عنوان پدر و مادر، رابطه خودشان در درجه دوم اهمیت قرار بگیرد.
نتیجه این خواهد بود که آنها بیش از پیش استرس و گیجی و سردرگمی را تجربه خواهند کرد.
اما در واقع آنها کار بسیار درستی انجام دادهاند.
مسئله مهم این است که آنها هر دو در این برنامه حضور داشته باشند.
مادامی که هم مرد و هم زن این تغییر در باور‌ها را به خوبی انجام دهند، رابطه فرزند و پدر و مادر و همچنین رابطه زناشویی دوام آورده و رشد می‌کند.

با سلام
پیش از بچه دار شدن باید از نظر شناخت و هماهنگی‌های لازم در مورد تصمیم گیری‌های مهم زندگی از همدیگر شناخت پیدا کنید.
حاملگی در سنین بالا برای مادر و بچه ممکن است با خطراتی همراه باشد.
که بهتر است قبل از بارداری و در دوران بارداری حتما تحت مراقبت باشند.

سلام
با توجه به سن شما ممکنه برای بچه یکم ریسک وجود داشته باشه، بهتره قبل از ازدواج از یک مشاور کمک بگیرید و با دکتر زنان هم مشورت کنید.

با سلام
توصیه می‌شود به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید و قبل از ازدواج حتما از مشاوره پیش ازدواج استفاده کنید

با سلام
خدمت شما
توضیحات کاملی توسط اقای دکتر قاسمی داده شد.
علاوه بر آن جهت بررسی شرایط طبی مناسب برای بارداری نیاز به ویزیت متخصص زنان می باشد.
اختلاف سنی یک سال صرفا مشکل ساز نمی باشد بلکه جهت افزایش شانس موفقیت در ازدواج این مورد باید در کنار سایر عوامل و شرایط در نظر گرفته شود.
از جمله شرایط فرهنگی، اقتصادی، خانوادگی و تحصیلی طرفین.

سلام
با توجه به سن شما (40 سال) و همسرتان (39 سال):
1. شرایط سنی برای بچهدار شدن:
* امکان بارداری هنوز وجود دارد، اما ریسک‌های بارداری پرخطر کمی افزایش مییابد، از جمله: سقط، مشکلات کروموزومی، دیابت یا فشارخون بارداری.
* توصیه می‌شود پیش از اقدام به بارداری، آزمایش‌های هورمونی و بررسی ذخایر تخمدان انجام شود و در صورت لزوم، مراقبت‌های تخصصی پزشکی در طول بارداری در نظر گرفته شود.
2. اختلاف سنی یک سال:
* این اختلاف سنی کاملا طبیعی و مناسب است و تاثیر منفی بر باروری یا زندگی مشترک ندارد.
* نکته مهمتر از اختلاف سنی، سلامت جسمی و روانی زوجین و آمادگی برای مسئولیت فرزند است.
در مجموع، شانس بچهدار شدن وجود دارد اما نیاز به بررسی پزشکی و آمادگی کامل دارد و اختلاف سنی یک سال کاملا مناسب است.

با سلام
ازدواج شما جهت بچه دار شدن کمی با ریسک همراه است
بهتر است از مشاورین پیش از ازدواج برای تصمیم بهتر و آگاهانه تر استفاده کنید