علت وابستگی شدید پسرم به همسرم؟

سلام پسرم ۳/۵سالش هست و بعداز ۲/۵سالگی وابسته ی باباش شد جوری که نمیذاره سرکار بره و حتی سرویس بهداشتی و حموم
من بیشتر براش وقت میذارم
اما شوهرم گوشی میده دستش و کار خاصی نمیکنه
ولی بهش وابسته س حتما باید بغلش بخوابه باباش بهش غذا بده حموم ببره سرویس ببره
مخصوصا برای سرکار رفتنش خیلی مشکل داریم و همش باید فرار کنه از دستش با شعر و داستان و توضیح دادنم قانع نمیشه چیکار کنم
6 اسفند 1404

پاسخ پزشکان

0
و ابستگی شدید فرزند شما به پدر در این سن طبیعی است.
بهتر است با ایجاد روتین مشخص، تشویق به انجام کار‌های کوچک و جدا کردن تدریجی او از پدر، استقلالش را تقویت کنید.
اگر اضطراب شدید باقی ماند، مشاوره با روانشناس کودک کمککننده است.
0
وقت شما بخیر، این و ابستگی نشونه دلبستگی ایمن به پدره، پدر نباید کودک رو پس بزنه یا مخفیانه از خونه خارج بشه، این کار‌ها امنیت عاطفی کودک رو خدشه دار کرده و اضطراب اون رو بیشتر میکنه، نقش شما به عنوان مادر کلیدی هست، شما باید به تدریج یار جذاب کودک بشین بدون اینکه رقیب پدر یاشین، راهکار‌ها: بازی‌های انحصاری با کودک بدون حضور پدر و گوشی موبایل، بازی باید در اختیار کودک باشه تا تجربه خوشایندی از وقت گذراندن با شما تجربه کنه
همنشینی تدریجی: پدر و مادر کنار هم بشینید و با هم بازی کنید، ابتدا پدر محور بازی باشه اما کم کم شما نقش فعال تری پیدا کنید تا کودک ببینه شما هم میتونی منبع لذت باشی، پدر حضور داره و این صحنه رو تایید میکنه،
وقتی کودک به پدر چسبیده پدر بگه: بیا با هم بریم پیش مامان ببینیم مامان چکار میکنه؟
همسر شما در حضور کودک باید از شما حمایت، تعریف و ابراز محبت کنه
سلامت بمونید
0
سلام
نیاز به بررسی دقیق داره چون مهم‌ترین رابطه کودک با مادرش هست.
0
در بعضی موارد و ابستگی شدید کودک به یکی از والدین می‌تواند ناشی از اضطراب جدایی و یا احساس ناامنی درونی باشد.
مهم است همسرتان با مهربانی اما قاطعانه مرزگذاری کند.
و شرایط را کاملا و اضح برای کودک توضیح دهید.
کودک اطمینان پیدا کند که والد برمیگردد.
اما خواسته همراهی در سرویس و حمام را نپذیرد.
برای کودک زمان‌های با کیفیت طبق علاقه کودک بگذارید تا دایره دلبستگی اش گسترده تر شود.
اگر این شدت از و ابستگی ادامه دار است حتما با یک روانشناس مشورت بفرمایید.
0
سلام.
پسر شما درفضای عاطفی و کنار پدرش احساس امنیت می کند و هنگام جدایی شدیدا معترض و بیقرار می شود.
شیوه ارتباطی خود و پسرتان را مورد مشاهده و بازنگری قراردهید.
آیا شیوه ارتباطی شما بر کنارگیری فرزندتان تاثیر گذار می باشد؟ آیا پسرتان در حضور شما مضطرب و عصبی می شود ؟ آیا پسرتان غیر لز پدرش به نزدیکان نیز حالت چسبندگی ابراز می کند؟ آیا پسرتان در حضور همسالان نیز در کنار بودن پدرش را ترجیح می دهد؟
0
سلام
ارتباط خودرا با کودک اصلاح کنید اگر از لحاظ روحی احساس خستگی و یا کلافگی می‌کنید حتما به روانشناس مراجعه کنید، وقت‌هایی که در کنار کودک هستید برایش شعر‌های کودکانه بخوانید بازی‌های مخصوص این سن را باهم انجام دهید، از کتاب داستان‌های مصور و رنگی استفاده کنید کودکتانرا زیاد در آغوش بگیرید و تماس چشمی بااو برقرار کنید، داستانهارا با ایفای نقش عروسکی برایش جذاب کنید از موسیقی‌های شاد کودکانه استفاده کنید و با کودکتان بر قصید و بالا و پایین بروید، با آرامش با او و با همدیگر صحبت کنید و برای انجام کار‌های کوچک تشویقش کنید، تغییرات را خواهید دید.
0
سلام.
کودک تا حدود سه سالگی اضطراب جدایی طبیعی رو میگذرونه اگه در این زمان به دلیل اتفاقات محیطی از این مرحله به سلامت عبور نکنه ممکنه دچار اضطراب جدایی واقعی بشه.
در این زمان شما به عنوان مادر باید راهکار‌هایی را بلد باشید تا بتونید از شدت اضطراب فرزندتون کم کنید و امنیت روانیش را برگردونید.
پیروز باشید
0
احتمالا علت اصلی و ابستگی فعلی، مرحله طبیعی اضطراب جداشدن در این سن است و در بیشتر موارد تقویت این رفتار توسط حضور منفعل پدر و استفاده از گوشی بهعنوان جایگزین ارتباطی تشدید می‌شود.
نگرانکننده اما معمولا خطرناک نیست و قابل اصلاح است
0
سلام خدمت شما
عرض شود
احتمالا علت اصلی و ابستگی فعلی، مرحله طبیعی اضطراب جداشدن در این سن است و در بیشتر موارد تقویت این رفتار توسط حضور منفعل پدر و استفاده از گوشی بهعنوان جایگزین ارتباطی تشدید می‌شود.
نگرانکننده اما معمولا خطرناک نیست و قابل اصلاح است.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً علت اصلی و ابستگی فعلی، مرحله طبیعی اضطراب جداشدن در این سن است و در بیشتر موارد تقویت این رفتار توسط حضور منفعل پدر و استفاده از گوشی به‌عنوان جایگزین ارتباطی تشدید می‌شود.
نگران‌کننده اما معمولاً خطرناک نیست و قابل اصلاح است.
راهکار‌های عملی:
- پدر زمان‌های کوتاه و قابل پیش‌بینی را برای مراقبت مستقل بردارد و به تدریج طول زمان را افزایش دهد.
- پدر هنگام بازی با کودک گوشی را کنار بگذارد و فعالیت‌های جذاب و بدنی مثل بازی کوتاه یا کتاب خواندن انجام دهد.
- هنگام خداحافظی کوتاه و مطمئن باشید؛ یک شیء آرام‌بخش یا عکس پدر همراه کودک بگذارید.
- قواعد روتین صبحگاهی تنظیم کنید (بیداری، صبحانه، خداحافظی کوتاه) تا پیش‌بینی‌پذیری بالا برود.
علائم هشدار:
- اختلال جدی در خواب یا تغذیه که ادامه یابد.
- ناتوانی کودک در آرام شدن حتی با مداخلات ساده و تشدید گریه‌های مداوم.
- کاهش قابل توجه علاقه به بازی با همسالان یا عقب‌ماندگی در مهارت‌های اجتماعی.
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس کودک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.