اضطراب بعد از سوء‌استفاده جنسی در نوجوانان

سلام، توی سن۶,۷ سالگی ازم سواستفاده ی جنسی شد و چون کوچیک بودم چیزی نمیدونستم بار دوم سه یا چهار سال بعدش بود ولی نه به شدت اولی الان ۱۵سالمه و یکی دوسال میشه که فهمیدم،رابطه اش در حدی نبود که به من آسیبی رسیده باشه
به هیچکس چیزی نگفتم و نمیدونم چیکار کنم و رابطه ام با خانواده ام خیلی خوب نیست ، مدت طولانی میشه که ندیدمش استرس دارم ،ممکنه پیداش بشه خیلی نگرانم از اینکه ببینمش
19 مرداد 1405 آخرین بروزرسانی: 21 مرداد 1405

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
با سلام.تجربه ی ناراحت کننده و همراه با ترس و وحشت داشته اید،لازم است در مورد این موضوع با یک فرد مورد اعتماد صحبت کنید می توانید از یک روانشناس کمک بگیرید.
— دکتر زهره حسینی، متخصص اعصاب و روان ( روانپزشک ) مشاهده پاسخ کامل
1
سلام
عزیزم تجربه خیلی تلخی رو پشت سر گذاشتی و حق داری ک اینقدر مضطرب باشی ، اولین چیزی ک ازت میخوام اینه ک اینو بدونی تو دیگه کوچیک نیستی و توانایی مراقبت از خودت رو داری ، اگ ببینیش میخوای چیکار کنی و چطور از خودت دفاع کنی؟ و بخاطر ترومایی ک تجربه کردی حتما به روانشناس مراجعه کن چون احتمالا این موضوع تو رو نسبت به دنیا بی اعتماد میکنه و خودت رو آسیب پذیر میبینی ولی واقعیت این نیست و تو اینقدر قوی هستی ک بتونی از خودت مراقبت کنی .
0
با سلام.
تجربه ی ناراحت کننده و همراه با ترس و وحشت داشته اید،لازم است در مورد این موضوع با یک فرد مورد اعتماد صحبت کنید می توانید از یک روانشناس کمک بگیرید.
اگر توسط فردی که به شما آسیب رسانده تهدید می شوید و نگران هستید می توانید اورژانس اجتماعی یا نیروی انتظامی را در جریان قرار دهید.
0
سلام،
حتما حتما با یک روانشناس کودک و نوجوان صحبت کنید.
نیازه که هم آزمایشهای مربوط به چکاپ جسمانی رو بدین هم تحت رواندرمانی قرار بگیرین تا از اضطراب اینکه دوباره قراره مورد سو استفاده قرار بگیرین رها بشین.
0
سلام
دوست عزیز . تجربه ناراحت کننده و سختی را پشت سر گذاشتی و الان احساس نگرانی و اضطراب ناشی از اون تجربه ناخوشایند همراهته که روی روند زندگی و ارتباطات تاثیر گذاشته . بعد از همچین تجربه سختی طبیعیه که احساس ناامنی داشته باشی اما از اونجایی که تاثیر منفی رو زندگی و روابط شما داره توصیه میکنم حتما به یک روانشناس مراجعه کنید
0
سلام.
عزیزم مسلما گفتن خاطرات دردناک گداشته برای اولین بار فضای همدلانه روانشناسان اولین قدم بسوی بیان و پذیرش خاطرات ناخوشایند است.
دومین قدم برای تغییرات در کاهش بار هیجانی خاطرات گذشته بازنگری خاطرات از دیده خود_ ارزیابی کننده می باشد که شما بعنوان ارزیابی کننده بزرگسال آگاه و هشیار تحلیل و ارزیابی مجدد خاطرات می پردازید.
کجای خاطره داغ و نیاز به ارزیابی مجدد شناختی است.
مرور وتکراردمجدد خاطره توام با ارزیابی مجدد باعث کمرنگ شدن شدت بار هیجانی خاطره می شود.
0
اول از همه، چیزی که در 6،7 سالگی برات اتفاق افتاده تقصیر تو نبوده.
اون موقع بچه بودی و مسئولیتی نسبت به چیزی که یک بزرگسال باهات انجام داده نداشتی.
اینکه الان بعد از چند سال تازه داری بهش فکر میکنی و از دیدن دوباره اون فرد میترسی، کاملا قابل درکه.
حتی اگر فکر میکنی «آسیب زیادی ندیدم»، این موضوع میتونه روی احساس امنیتت اثر گذاشته باشه.
بهتره این موضوع رو کاملا تنهایی نگه نداری.
اگر نمیتونی با خانواده صحبت کنی، یک آدم بزرگ قابل اعتماد مثل مشاور مدرسه یا یکی از نزدیکانت که کنارش احساس امنیت میکنی انتخاب کن.
کسی باشه که بتونه ترس ها و اضطراب های تو را آروم کنه وبفهمتت
و اگر احتمال دیدنش هست، فعلا سعی کن تنها باهاش روبهرو نشی.
مهمتر از همه، تو مقصر چیزی که در کودکی برات اتفاق افتاده نیستی.
0
سلام
عزیزم.
خیلی مهمه بدونی آن اتفاقها تقصیر تو نبوده؛ تو کودک بودی و مسئولیت کاملا با فردی بوده که از تو سواستفاده کرده.
اینکه میگی «آسیب زیادی ندیدم» هم ترست و احساساتت رو بیاهمیت نمیکنه.
با توجه به اینکه 15 سالته و هنوز از احتمال دیدنش اضطراب داری، بهتره این موضوع رو تنها نگه نداری.
اگر در خانواده کسی هست که بهش اعتماد داری، حتی یک نفر، بهش بگو.
اگر گفتنش به خانواده برات امن یا راحت نیست، میتونی از روانشناس کمک بگیری.
اگر احتمال دیدنش وجود داره، تنها با او روبهرو نشو و حتما کنار یک فرد قابل اعتماد باش.
ترسی که داری قابل درمان و قابل مدیریت است و لازم نیست بهتنهایی با این خاطره زندگی کنی.
0
سلام
با توجه به شرایط،بهتر است با یک روانشناس کودک و نوجوان صحبت کنید.
او راهکار مناسب را به شما پیشنهاد میدهد.
0
سلام.
با توجه به تجربه تروماتیک گذشته بهتر است در فضای اتاق درمان در مورد این موضوع با روانشناس صحبت کنید.
اگر در این مورد افکار مزاحم یا افکار منفی یا احساس گناه در مورد خودتان دارید لازم است بدانید شما نقشی در اون اتفاق نداشتید و اون صرفا اتفاق بر شما حادث شده و الان شما توان دفاع از خودتون رو دارید و دیدن اون فرد به معنای این نیست که قرار دوباره اون اتفاق برای شما بیفتد.
پیروز باشید
0
سلام
وقت بخیر
با توجه به ترومایی که شما تجربه کردید اگر تکرار این افکار زیاد است و باعث اختلال در کارکردهای شما شده توصیه می کنم از جلسات مشاوره بهره ببری
خبر خوب اینکه رویکرد درمانی ptc که نوعی روان درمانی عملی محسوب میشه می تونه با ارائه راهکارهای تخصصی در همان جلسه اول درمانی و البته بی نیاز از مصرف دارو به شما در برطرف شدن افکار اضطرابی کمک بزرگی بکنه مراجعان متعددی با ترومایی شبیه شما داشتم که خدا را شکر به مدداین رویکرد درمانی توانستیم نتایج خوبی را با همکاری خودشون در پروسه درمان رقم بزنیم تمایل داشتید می تونید با بنده تماس بگیرید
0
سلام
وقت بخیر
بابت تجربه ناگواری که داشته اید متاسفم
برای درمان ترومایی که پشت سر گذاشته اید تحت نظر روانشناس درمان شوید
برای جلوگیری از آسیب دوباره باید تمهیداتی در نظر گرفته شود
مثل تنها نبودن با چنین افرادی و در جریان گذاشتن اعضای معتمد خانواده
0
سلام.
عزیزمو
اول از همه بدانید آنچه در کودکی برای شما اتفاق افتاده تقصیر شما نبوده و اینکه الان با فکر دیدن آن فرد دچار استرس می شوید، واکنشی قابل درک بعد از تجربه سواستفاده است.
حتی اگر فکر می کنید آسیب جسمی ایجاد نشده، اثر روانی این تجربه می تواند سال ها بعد خودش را نشان دهد.
بهتر است موضوع را با یک روانشناس متخصص نوجوان و تروما در میان بگذارید؛ درمان تخصصی میتواند به کاهش ترس، اضطراب و واکنش های ناشی از این تجربه به شنا بسیار کمک کند.
اگر احتمال می دهید ممکن است دوباره با آن فرد روبه رو شوید، تنها با او مواجه نشوید و حتما یک بزرگسال امن و قابل اعتماد را در جریان بگذارید.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً احساس اضطراب شما ناشی از واکنش روانی به تروما و همچنین ترس از دیدن فرد آزارگر است.
در بیشتر موارد این واکنش‌ها طبیعی و قابل‌درمان‌اند؛ مهم است تنها نمانید و کمک بگیرید.
راهکارهای عملی:
- تنفس عمیق و آرام: چند نفَس عمیق و شمردن تا ۴ هنگام دم و بازدم برای کاهش حمله‌ی اضطراب.
- تکنیک زمین‌گیری: پنج چیز قابل‌دیدن، چهار چیز قابل‌لمس، سه چیز قابل‌شنیدن تا به حال حاضر برگردید.
- برنامه امنیتی: به یک دوست یا بزرگسال قابل‌اعتماد بگویید کجا می‌روید و از مسیرها یا مکان‌هایی که احتمال دیدار هست اجتناب کنید.
- جستجوی کمک حرفه‌ای: تماس با مشاور یا روان‌شناس و در صورت نیاز معرفی به متخصص.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه خودکشی یا آسیب به خود
- حملات اضطرابی یا پانیک که مانع تنفس یا عملکرد روزمره می‌شود
- اختلال شدید خواب یا غذا خوردن، یا تغییر ناگهانی در رفتار که قابل کنترل نیست
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشکی کودک و نوجوان

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.

برای همین موضوع، تست استاندارد هست

رایگان · غربالگری، نه تشخیص