ایا دخترم بیمورد قهر کرده در مان دارد؟

سلام
وقت بخیر امیدوارم حالتون خوب باشه.
اطلاعاتی که شما در اینجا درج نموده اید بسیار کلی و غیر قابل استناد می‌باشد لطفا.
شغل.تحصلات.سابقه مصرف مواد و دارو.
سابقه اقدامات اینچنینی رو دارن.
روابطش با شوهرش و اینکه ایا با شما زندگی میکنه یا با شوهرش.
از چه زمانی این مشکل پر رنگ شد یا همیشه اینجوری بودن.
رو توضیح دهید.
که بتونیم این مشکلو با همدیگه مرتفع کنیم

سلام
وقت بخیر.
قبل از تماس باید به دخترتون اطلاع میدادید در صورت موافقت ایشون با همسرش تماس میگرفتید.
الان این تماس به جای کمک به رابطه شون ممکن باعث بحث بیشتر شده باشد.
و دخترتون عصبانی از این عدم هماهنگی هست و برای همین تلفن جواب نمی‌ده یا نمی‌اد به منزلتون.
حس میکرده با هاتون درد و دل کرده و شما بدون اطلاع با همسرش تماس گرفتید.
نیت شما خیر و برای کمک بوده ولی باید اول به دخترتون میگفتید و میدید خوب هست تماس بگیرید یا رابطه رو بدتر میکنه.
زوج وقتی مشکل میخورند بهتر هست راهنمایی کنید از افراد متخصص کمک بگیرند.

سلام.
حمایت مالی والدین دلیل بر مداخلات در زندگی دختر و همسرش نمی باشد.
نادیده گرفتن حد و مرز‌های زوجین و نفوذ درساختار زندگیشان باعث گسستگی و اختلال روابط شان می شود.
درصورت مشکلات در زندگیشان زوجین با مذاکره و چاره اندیشی حلشان خواهند کرد لیکن مداخلات نادرست والدین باعث درگیری هیجانی بیشتر و گسستگی در روابط زوجین می شود.

سلام.
نیت شما از روی دلسوزی و بهتر شدن زندگیشون بوده ولی برداشتی که کردن دخالت در زندگیشون زوجی بوده، ممکنه به مرور زمان وضعیت بهتر بشه.
موارد اختلافی بهتره توسط زوج درمانگر حل شود.
پیروز باشید

سلام.
دوست عزیز؛
واکنش دخترتان می تواند ناشی از احساس دخالت، تهدید حریم زندگی زناشویی و فشار هیجانی باشد، حتی اگر نیت شما حمایت بوده باشد.
در این شرایط اصرار، نصیحت مستقیم یا طرف گیری معمولا فاصله را بیشتر می کند.
توصیه می‌شود حتما با روانشناس (ترجیحا خانواده یا زوج درمانگر) مشورت کنید؛ چون تنظیم مرز سالم بین والدین و زندگی فرزند متاهل مهارتی است که بدون راهنمایی تخصصی ممکن است به قطع رابطه عاطفی منجر شود.
روان درمانی کمک می کند راه ارتباط امن، غیرکنترلی و حفظ کننده رابطه مادر _ دختر را پیدا کنید.

سلام
بهتره حریم دخترتون رو بیشتر از قبل رعایت کنید و بهش حق بدید ممکنه مواردی باشه که نخواد یا نتونه بهتون بگه

با سلام
شما که اصرار به ازدواج بااین اقا را که نداشتید ؟
صبوری کنید و راهنمایی کنید که به ذرمانگر مراجعه نمایند
عدم انطباق نیاز‌های اساسی و بی مسئولیتی و.در رابطه دیده صلاح دراین است به زوج درمانگر مراجعه نمایند

سلام
وضعیتی که توصیف می‌کنید بیشتر از «بیادبی دختر» شبیه یک گرهی رابط‌های است که سال‌ها آرام شکل گرفته و حالا در قالب قهر و قطع تماس بیرون زده است.
اگر با همان شیوهی قبلی جلو بروید، احتمالا فاصله بیشتر می‌شود؛ بنابراین لازم است لحن و موضعتان را کمی تغییر دهید، نه اینکه حق را کاملا به او بدهید یا کاملا در موضع سرزنش بمانید.
اولین نکته این است که در این مقطع نصیحت، تذکر و توضیح دوباره کمکی نمی‌کند.
وقتی آدم عصبانی است، نصیحت را حمله میشنود، حتی اگر از سر دلسوزی باشد.
تلاش برای قانعکردن یا توجیه کار پدرش معمولا فقط مقاومت را بیشتر می‌کند.
فعلا بهتر است فضای هیجانی سرد شود و شما با پیام‌های کوتاه، آرام و غیرقضاوتی ارتباط را زنده نگه دارید، نه برای بحث.
مثلا یک پیام ساده مثل: «دخترم دلم برات تنگ شده، هر وقت آمادگی داشتی دوست دارم ببینمت» بدون ادامه دادن بحث.
دوم اینکه لازم است مرز بین حمایت مالی و کنترل رفتاری روشن شود.
وقتی خانه و ماشین دادهاید، طبیعی است که احساس حق نظارت پیدا کنید، اما از نگاه او این ممکن است شبیه کنترل و دخالت دیده شود.
اگر کمک‌ها مشروط به اطاعت باشد، معمولا نتیجهاش فاصله گرفتن است.
بهتر است کمک‌ها را از قضاوت جدا کنید؛ یعنی بگویید کمک کردهاید چون دوستش دارید، نه چون باید مطابق میل شما رفتار کند.
سوم اینکه عصبانیت او احتمالا فقط به باشگاه رفتن مربوط نیست؛ معمولا پشت چنین واکنشی احساس دیدهنشدن، تحقیر یا کنترلشدن وجود دارد.
اگر دوباره ارتباط برقرار شد، بهجای سؤال و جواب، اول گوش دادن واقعی را امتحان کنید؛ بگذارید بگوید چه چیزی ناراحتش کرده، بدون قطع کردن حرفش و بدون دفاع فوری از خودتان یا همسرتان.
چهارم اینکه درباره شوهرش و برنامه‌های شبانهاش بهتر است وارد قضاوت مستقیم نشوید.
اگر واقعا نگرانی دارید، آن را بهصورت نگرانی شخصی بگویید نه حکم اخلاقی، مثلا: «من نگران سلامتت میشوم وقتی دیر برمیگردی»، نه «این کارت غلط است».
اگر فعلا گوشی شما را رد تماس گذاشته، اصرار زیاد، تماس‌های مکرر یا پیغام‌های تند نتیجه معکوس می‌دهد.
یک یا دو پیام محبتآمیز کافی است؛ بعد صبر کنید.
فاصلهی کوتاه گاهی رابطه را نجات می‌دهد.
در نهایت، اگر این قهر طولانی شد یا الگوی قطع ارتباط زیاد تکرار می‌شود، گفتوگوی مشترک با یک مشاور خانواده می‌تواند بسیار کمککننده باشد تا سوتفاهم‌ها بدون جنگ قدرت باز شود.
هدف این نیست که چه کسی «حق» دارد، بلکه این است که رابطه مادر و دختر از حالت میدان جنگ به گفتوگو برگردد.

سلام
بهتره حریم دخترتون رو بیشتر از قبل رعایت کنید و بهش حق بدید ممکنه مواردی باشه که نخواد یا نتونه بهتون بگه