چرا نمیتونم وارد رابطه احساسی بشم؟

با سلام و احترام
احساسات شما قابل درکه، اماظاهرا در تله‌های طرحواره ای گیر افتاده اید، ظاهرا یکی از طرحواره‌های شما، تله بازداری هیجانی هست، سبک مقابله ای اجتناب رو انتخاب کرده اید، احتمالا تله رها شدگی هم دارید، با سبک مقابله ای اجتناب، حتماباید مشاوره تخصصی بگیرید، این موضوع قابل بررسی تخصصی است تا این مشکل تعدیل شود و در روابط بین فردی به مشکل بر نخورید.
مشاور طرحواره درمانگر انتخاب بفرمایید.
با تشکر

سلام
رفتار شما نوعی واکنش دفاعی و محافظتی هست که باید دقیق بررسی و حل بشه.

سلام
وقتی ناخودآگاه عقب میکشید، لزوما به این معنی نیست که نمی‌خواهید رابطه داشته باشید.
گاهی آدم بیشتر از خود رابطه، از نزدیک شدن، آسیب دیدن، قضاوت شدن یا از دست دادن کنترل می ترسد و قبل از اینکه چیزی شروع شود، خودش فاصله ایجاد می‌کند.
اینکه حتی به کسی که دوستش دارید هم گارد می گیرید، نشان می‌دهد موضوع فقط پیدا نشدن آدم مناسب نیست.
انگار ذهن شما در لحظه نزدیک شدن، رابطه را بیشتر به شکل خطر تجربه می‌کند تا امنیت.
لازم نیست خودتان را مجبور کنید ناگهانی وارد رابطه شوید یا نقش آدم‌های خیلی اجتماعی را بازی کنید.
بهتر است اول فقط روی این تمرکز کنید که وقتی کسی نزدیک می‌شود، دقیقا چه حسی در شما فعال می‌شود.
ترس از رد شدن؟ وابسته شدن؟ قضاوت شدن؟ یا اینکه خودتان را کافی نمی‌بینید؟
اگر این الگو مدتهاست تکرار می‌شود و باعث تن‌هایی یا ناراحتیتان شده، صحبت با روانپزشک می‌تواند کمک کند ریشه این گارد‌ها را بهتر بشناسید.
چون معمولا این مدل فاصله گرفتن فقط مربوط به رابطه عاطفی نیست و در لایه‌های عمیقتری از اعتماد و نزدیکی شکل گرفته است.

سلام
وقتی ناخودآگاه عقب میکشید، لزوما به این معنی نیست که نمی‌خواهید رابطه داشته باشید.
گاهی آدم بیشتر از خود رابطه، از نزدیک شدن، آسیب دیدن، قضاوت شدن یا از دست دادن کنترل می ترسد و قبل از اینکه چیزی شروع شود، خودش فاصله ایجاد می‌کند.
اینکه حتی به کسی که دوستش دارید هم گارد می گیرید، نشان می‌دهد موضوع فقط پیدا نشدن آدم مناسب نیست.
انگار ذهن شما در لحظه نزدیک شدن، رابطه را بیشتر به شکل خطر تجربه می‌کند تا امنیت.
لازم نیست خودتان را مجبور کنید ناگهانی وارد رابطه شوید یا نقش آدم‌های خیلی اجتماعی را بازی کنید.
بهتر است اول فقط روی این تمرکز کنید که وقتی کسی نزدیک می‌شود، دقیقا چه حسی در شما فعال می‌شود.
ترس از رد شدن؟ وابسته شدن؟ قضاوت شدن؟ یا اینکه خودتان را کافی نمی‌بینید؟
اگر این الگو مدتهاست تکرار می‌شود و باعث تن‌هایی یا ناراحتیتان شده، صحبت با روانپزشک می‌تواند کمک کند ریشه این گارد‌ها را بهتر بشناسید.
چون معمولا این مدل فاصله گرفتن فقط مربوط به رابطه عاطفی نیست و در لایه‌های عمیقتری از اعتماد و نزدیکی شکل گرفته است.

سلام.
فارغ از مواردی که مطرح شد، بخشی از این مساله به خانواده و جامعه و آموزش‌هایی هست که به ما داده شده.
مثلا این که روابط پرخطر هستند و یا زندگی شما را در آینده دچار مشکل خواهد کرد.

با سلام،
این رفتار، یک عمل محافظتی، ذهنتون خطر رو پیش بینی میکنه و برای گریز از اون ترس، شما رو به سمت اجتناب میبره، این مورد نیاز به بررسی و ارزیابی بیشتر داره، به درمان گر مراجعه کنید و در اتاق درمان این مسئله رو بررسی کنید.

سلام
وقتی ناخودآگاه عقب میکشید، لزوما به این معنی نیست که نمی‌خواهید رابطه داشته باشید.
گاهی آدم بیشتر از خود رابطه، از نزدیک شدن، آسیب دیدن، قضاوت شدن یا از دست دادن کنترل می ترسد و قبل از اینکه چیزی شروع شود، خودش فاصله ایجاد می‌کند.
اینکه حتی به کسی که دوستش دارید هم گارد می گیرید، نشان می‌دهد موضوع فقط پیدا نشدن آدم مناسب نیست.
انگار ذهن شما در لحظه نزدیک شدن، رابطه را بیشتر به شکل خطر تجربه می‌کند تا امنیت.
لازم نیست خودتان را مجبور کنید ناگهانی وارد رابطه شوید یا نقش آدم‌های خیلی اجتماعی را بازی کنید.
بهتر است اول فقط روی این تمرکز کنید که وقتی کسی نزدیک می‌شود، دقیقا چه حسی در شما فعال می‌شود.
ترس از رد شدن؟ وابسته شدن؟ قضاوت شدن؟ یا اینکه خودتان را کافی نمی‌بینید؟
اگر این الگو مدتهاست تکرار می‌شود و باعث تن‌هایی یا ناراحتیتان شده، صحبت با روانپزشک می‌تواند کمک کند ریشه این گارد‌ها را بهتر بشناسید.
چون معمولا این مدل فاصله گرفتن فقط مربوط به رابطه عاطفی نیست و در لایه‌های عمیقتری از اعتماد و نزدیکی شکل گرفته است.

سلام
وقتی ناخودآگاه عقب میکشید، لزوما به این معنی نیست که نمی‌خواهید رابطه داشته باشید.
گاهی آدم بیشتر از خود رابطه، از نزدیک شدن، آسیب دیدن، قضاوت شدن یا از دست دادن کنترل می ترسد و قبل از اینکه چیزی شروع شود، خودش فاصله ایجاد می‌کند.
اینکه حتی به کسی که دوستش دارید هم گارد می گیرید، نشان می‌دهد موضوع فقط پیدا نشدن آدم مناسب نیست.
انگار ذهن شما در لحظه نزدیک شدن، رابطه را بیشتر به شکل خطر تجربه می‌کند تا امنیت.
لازم نیست خودتان را مجبور کنید ناگهانی وارد رابطه شوید یا نقش آدم‌های خیلی اجتماعی را بازی کنید.
بهتر است اول فقط روی این تمرکز کنید که وقتی کسی نزدیک می‌شود، دقیقا چه حسی در شما فعال می‌شود.
ترس از رد شدن؟ وابسته شدن؟ قضاوت شدن؟ یا اینکه خودتان را کافی نمی‌بینید؟
اگر این الگو مدتهاست تکرار می‌شود و باعث تن‌هایی یا ناراحتیتان شده، صحبت با روانپزشک می‌تواند کمک کند ریشه این گارد‌ها را بهتر بشناسید.
چون معمولا این مدل فاصله گرفتن فقط مربوط به رابطه عاطفی نیست و در لایه‌های عمیقتری از اعتماد و نزدیکی شکل گرفته است.

سلام
رفتار شما نوعی واکنش دفاعی و محافظتی هست که باید دقیق بررسی و حل بشه.

سلام
رفتار شما نوعی واکنش دفاعی و محافظتی هست که باید دقیق بررسی و حل بشه.

سلام،
نیاز به تحلیل جامع داره،
به روانشناس مراجعه کنید.

سلام
ممکن زمینه اضطرابی باشد یه جورایی اعتمادت پایین باشد ارتباط هدفمندو در صورتیکه با ارزش‌های قلبی و شخصی شما مغایرت نداشته باشد و در صورتیکه قصد ازدواج داری و مزاحم سایر هدف هاتون نباشد به هر حال شرایط اولیه باید باشد سطحی از ارتباط شناختی، احساسی میتونه کمک کند
شخصیت و سلامت روان را با روانشناس ارزیابی کرد
در ضمن جهت مهارت در ارتباط مؤ ثر می‌توانی از کمک روانشناس استفاده کنید

سلام و درود
این آلارم و گارد گرفتن شما ریشه در یک مساله داره که در اتاق درمان با ارزیابی دقیق تر ریشه مساله پیدا می‌شه و با برطرف کردن آن به راحتی می تونید ارتباط برقرار کنید با رویکرد درمانی ptc که نوعی روان درمانی عملی محسوب می‌شه در همان جلسه اول مشکل تحت ارزیابی دقیق قرار خواهید گرفت و راهکار تخصصی به شما ارائه خواهد شد اگر تمایل داشتید می تونید تماس بگیرید در خدمت شما هستم

دوست گرامی
انچه پیش بینی می‌شه به نظر من
موضوعی تو یک سبک مراقبتی باشه
این سبک مراقبتی از کجا شکل گرفته
چرا سکل کرفته
اگر دورش نکنید چی می‌شه؟
دقیقا نگران چه موضوعی از اسیب هستید
به نظر من روان شناس میتونه پاسخ‌های خوبی برای این سوالات داشته باشه

سلام.
دوست عزیز در مرحله اول به احتمال بسیار زیاد شما دلبستگی اجتنابی داری یعنی میخوای وارد رابطه بشی ولی به محض اینکه طرف مقابلت خواست نزدیک تر بشه شما دوری می کنی.
تو آدم بدی نیستی ولی صرفا سبک دلبستگی تو این شکلی است.
سعی کن با هرکسی که وارد رابطه شدی به مرور زمان این موضوع را با طرف مقابلت در میان بگذاری و به خودتون فرصت بدید.
این قابل درمانه نزد یک مشاور متخصص.

سلام.
دوست عزیز در مرحله اول به احتمال بسیار زیاد شما دلبستگی اجتنابی داری یعنی میخوای وارد رابطه بشی ولی به محض اینکه طرف مقابلت خواست نزدیک تر بشه شما دوری می کنی.
تو آدم بدی نیستی ولی صرفا سبک دلبستگی تو این شکلی است.
سعی کن با هرکسی که وارد رابطه شدی به مرور زمان این موضوع را با طرف مقابلت در میان بگذاری و به خودتون فرصت بدید.
این قابل درمانه نزد یک مشاور متخصص.

سلام
دوست عزیز در مرحله اول به احتمال بسیار زیاد شما دلبستگی اجتنابی داری یعنی میخوای وارد رابطه بشی ولی به محض اینکه طرف مقابلت خواست نزدیک تر بشه شما دوری می کنی.
تو آدم بدی نیستی ولی صرفا سبک دلبستگی تو این شکلی است.
سعی کن با هرکسی که وارد رابطه شدی به مرور زمان این موضوع را با طرف مقابلت در میان بگذاری و به خودتون فرصت بدید.
این قابل درمانه نزد یک مشاور متخصص.

سلام
دوست عزیز
احتمالا این موضوع به خاطر ترس از صمیمیت و و ابستگی و رابطه هست.
توی ذهن شما احتمالا ناخواسته رابطه برابر می‌شه با طرد شدن، گرفتار شدن، تحقیر، کافی نبودن و بنابر این ذهنت بهت میگه برای کنترل کردن این مسائل اصلا نباید وارد رابطه بشی.
توی جلسات درمان باید بررسی و حل بشن بنابراین به یک درمانگر مراجعه کن.

با درود
اینبار رد نکن، فقط مکث کن: بهجای نه فوری، بگو: «میخوام بیشتر آشنا بشیم.»
تعامل را خیلی کوچک شروع کن: یک گفتوگوی کوتاه، بدون هدف رابطه.
واکنش بدنت را چک کن: اگر تپش قلب/فشار/انقباض داری، یعنی اضطراب فعال شده.
گاردت را نشکن، فقط 10٪ نرمتر کن: لازم نیست صمیمی شوی، فقط از فرار کامل جلوگیری کن.
الگوی فکریات را بنویس: «اگر نزدیک شوم چه اتفاق بدی می‌افتد؟»
اگر این الگو قدیمی و شدید است
بهتر است با یک رواندرمانگر روی دلبستگی، اضطراب اجتماعی، و ترس از آسیب کار کنی.
روان شناس به شما کمک می‌کند تا اعتماد به نفس و عزت نفس شما تقویت شود و ارتباط موثری برقرار کنید

با درود
رد نکن، فقط مکث کن: بهجای نه فوری، بگو: «میخوام بیشتر آشنا بشیم.»
تعامل را خیلی کوچک شروع کن: یک گفتوگوی کوتاه، بدون هدف رابطه.
واکنش بدنت را چک کن: اگر تپش قلب/فشار/انقباض داری، یعنی اضطراب فعال شده.
گاردت را نشکن، فقط 10٪ نرمتر کن: لازم نیست صمیمی شوی، فقط از فرار کامل جلوگیری کن.
الگوی فکریات را بنویس: «اگر نزدیک شوم چه اتفاق بدی می‌افتد؟»
اگر این الگو قدیمی و شدید است
بهتر است با یک رواندرمانگر روی دلبستگی، اضطراب اجتماعی، و ترس از آسیب کار کنی.

سلام.
دوست عزیز؛
این واکنش‌ها می تواند نشانه ترس از صمیمیت، اضطراب در رابطه، و یا الگو‌های دفاعی ناخودآگاه در شما باشد.
و به معنی عجیب بودن شما نیست.
توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس متخصص در حوزه درمان شناختی _رفتاری و طرحواره درمانی مراجعه کنید.
مراجعه به روانشناس و شروع روان درمانی کمک می کند ریشه این گارد‌ها شناخته شود و یاد بگیرید بدون ترس و آسیب، وارد ارتباط سالم شوید.