بچه پنج سال و نیم و ضربه روحی خورده بچم عذاب وجدان دارم؟

با درود و احترام.
کودک شما هم زمان نیاز به ویزیت متخصص اعصاب و روان کودک، روانشناس کودک و گفتاردرمانگر دارد.
نگران نباشید، زودتر پیگیری‌های لازم رو انجام بدید، قبل از اینکه وارد کلاس اول بشه

سلام
حتما به یک روانشناس کودک مراجعه کنید

وقت بخیر، برقراری ارتباط با همسالان و دیگران بخش مهمی برای پرورش مهارت‌های اجتماعی هست.
متناسب با تمایل کودک سعی کنید او را وارد اجتماع کنید، در حال حاضر همان پیش دبستانی برای شروع می تواند کافی باشد.
بعد از کلاس‌های فوق برنامه را اضافه کنید و در صورت بروز اضطراب و ترس از مشاور کمک بگیرید.

درود
مادر گرامی.
از گفته شما می‌توان استنباط کرد محرومیت از ارتباط با همسالان و دیگران باعث عدم رشد نیافتگی هویت اجتماعی فرزندتان شده است که نشانگر و ابستگی شدید به والدین می باشد.
رشد نیافتگی هویت اجتماعی ناشی از فقدان رشد مهارت‌های ابرازگری و اجتماعی می باشد.
نکته مهم محرک شروع کننده و تشدید کننده و نگهدارنده آسیب پذیری والدین آسیب زا می باشند.
تغییرات گسترده درمانی از والدین شروع می شود.
نکات مهم ارائه شده مد نظر قرارگیرد:
1.وابستگی به کودک کمتر شود، فرصت‌های جستجوگری و ارتباط با محیط اطراف برای کودک تامین شود.
2.کودک وارد مهد کودک شود.
نگران ناسازگاری کودک نباشید بمرور زمان کودک با محیط عادت می کند.
صبوری و آرامش شما بسیار در رفتار‌های کودک تاثیر گذار خواهد بود.
3 توضیحات کافی به مربی کودک داده شود که کودک مورد توجه و مشارکت در فعالیت‌های گروهی قرار گیرد.
قرار گرفتن در محیط لذت بخش و آموزشی مهد کودک باعث رشد مهارت‌های فکری، عاطفی و اجتماعی کودک می شود.
توصیه می شود برای شناخت کافی از فرایند‌های رشد سنی کودکان و نوجوانان و شیوه‌های ارتباطی کارآمد والدین با فرزند از *خدمات روانشناسی و *مطالعات کافی بهره مند شوید
کانال مطب روانشناسی دکتر خیری پور را در و اتساپ دنبال کنید: https://whatsapp.com/channel/0029VbBaA4mFCCoaWnScBf3h

سلام
این وضعیت به خاطر کمبود ارتباط اجتماعی است
بیماری نیست
راهش زیادشدن بازی با همسن و رفتن مهد و بیرون رفتن است
دارو لازم نیست مگر روانشناس بگوید

درود بر شما.
کودک شما بخاطر ارتباط نداشتن با گروه همسالان نیاز به یادگیری مهارت‌های ارتباطی داره، با روانشناس کودک مشاوره بگیرید

سلام
فرزند شما بخاطر کمبود ارتباط اجتماعی با همسالان هویت اجتماعی به طور کامل شکل نگرفته برای حل این مشکل ارتباط با همسالان مهد کودک خانه بازی و محیط‌های اجتماعی نیاز است

سلام.
دوست عزیز؛
نگران نباشید؛ این یک ضربه روحی نیست بلکه نتیجه کم تجربگی اجتماعی و محدودیت محیطی است.
بچ‌های که تا 5 _ 6 سالگی ارتباط کم داشته، طبیعیه که کمی کودکانه تر رفتار کنه، نوک زبونی حرف بزنه یا از مشق بدش بیاد.
این‌ها با بازی، تعامل، مهد، پیش دبستانی و کار با روان شناس کودک کاملا قابل جبران است.
قرص برای بچه 5 ساله لازم نیست.
روانشناس به شما درست گفته: مشکل اصلی کمبود تجربه اجتماعی است، نه بیماری.
با بازی، تعامل با همسالان، بیرون رفتن و فعالیت‌های مناسب سنش، سریع تر رشد میکنه
هیچچیز از دست نرفته؛
فقط جلسات با روان شناس کودک را ادامه بدهید و محیطش را بازتر کنید.

سلام،
پسر شما از نظر ذهنی کنجکاو است (شعر حفظ می‌کند) و اجتماعی است.
این دو و یژگی، طلایی برای بهبودی او هستند.
شما می‌توانید با فراهم کردن محیطی غنی از محبت، بازی و فرصت تعامل با دیگران، به او کمک کنید تا به سرعت آنچه را که از دست داده، جبران کند.
مراجعه کنید.

با سلام
با توجه به توضیحاتی که دادید، بهتر است علاوه بر درمان‌های روانشناسی به روانپزشک کودک و نوجوان هم مراجعه نمایید تا از نظر اینکه فرزندتان نیاز به مصرف دارو دارد یا خیر نظر درمانی بدهند

سلام.
به نظر نمی‌اد مشکل خاصی باشه، در صورتی که در ادامه مشکلاتش با همسالان یا تکالیفش ادامه یافت به روانشناس کودک مراجعه کنید تا ارزیابی کاملی صورت بگیره.
پیروز باشید

با درود.
این رفتار‌ها بیشتر از اینکه «اختلال» باشد، نتیجه کمتجربگی اجتماعی و محدود بودن محیط زندگی است.
وقتی یک کودک سال‌ها بچه ندیده، بیرون نرفته و فقط در خانه بوده، کاملا طبیعی است که در بازی، گفتار و مهارت‌های درسی عقب بماند و انگار در «مرحله قبلی» گیر کند.
خبر خوب این است که این نوع عقبماندگی قابل جبران است.
این یک مشکل قابلبهبود است و با چند ماه کار درست، بچه کاملا جلو می‌افتد.

سلام
مشکل فرزند شما نگرانی حمایت و توجه بیش از حد شماست که در توضیحاتتون مشخصه.
اجازه بدید پسرتون مستقل و بزرگ بشه و ازش فاصله بگیرید.
نگرانی تون رو کنترل کنید.
از مشاور کمک بگیرید

سلام
مشکل فرزند شما نگرانی حمایت و توجه بیش از حد شماست که در توضیحاتتون مشخصه.

سلام
حتما به یک روانشناس کودک مراجعه کنید