کنار آمدن با حال وخیم بعد از جدایی

سلام
عزیز همانطور که خودت اشاره کردی همه تلاشت را برای رابطه کردی ولی نشد ، بعد از جدایی از رابطه ای که چندین سال ادامه داشته ، مشکلات روانشناختی از قبیل افسردگی و ،،،،بسیار شایع هست ، برای عبور از این مسیر و روزهای سخت حتما نیاز به همراه داری ، با دکتر مشاور که خانم باشند صحبت کنید ، همین که هر از گاهی تحت نظر متخصص باشی به تو کمک میکنه که خیلی چیزها روشن بشه ، شناختی از خودت ، از آینده ، از اهداف و ،،،اگر امکان مراجعه حضوری ندارید میتونید مشاوره تلفنی دریافت کنید، عبور از این روزهای سخت به تنهایی ممکنه تو رو توی تله افکار منفی و ،،،، بندازه ، حتما اقدام کن

برای بررسی کامل شما باید تراپی یا روانکاوی انجام بدهید و اطلاعات دقیق در جلسه بررسی کنیم.

سلام
برای کنار آمدن با این قضیه ، درمان دارویی وجود دارد.
به روانپزشک مراجعه کنید.

سلام
درک میکنم که الان چه حسی میتونی داشته باشی، اما یادت باشه همیشه قرار نیست همه رابطهها به اتفاقاتی که ما میخوایم ختم شه.
داشتن مهارتهای ارتباطی در رابطه خیلی مهمه، حتما به یک روانشناس مجرب در این خصوص مراجعه کنید

سلام.
طرحواره رهاشدگی و سبک مقابله ای شما یعنی وابستگی در رابطه معمولا باعث خستگی و فشار روانی در طرف مقابل و ترک رابطه میشه.
برای اینکه بتونید این موضوع را در روابط بعدی مدیریت کنید باید طرحواره رهاشدگی خودتون رو درمان کنید.

سلام
عزیز
با توجه به چیزهایی که گفتی به نظر میرسه جدایی فقط از دست دادن یک رابطه نبوده بلکه ترس از رها شدن و احساس بیارزشی رو هم فعال کرده؛ به همین خاطر این حجم از درد کاملا قابل درکه.
الان مهمترین کار اینه که به جای برگشتن به رابطه یا موندن توی تنهایی روی درمان این الگوها (مثل طرحواره رهاشدگی، وابستگی و افسردگی) با کمک روانشناس بالینی کار کنی.
این احساسات همیشگی نیستند و با درمان مناسب و به موقع هم شدت غم کمتر میشود و هم کمکم میتونید هویت و آرامش خودتان را مستقل از یک رابطه دوباره بسازید
اگر انگیزه رفتن به جلسات روان درمانی رو ندارید از مشاوره انلاین استفادع کن حتما

با سلام
از شرایط پیش امده متاسفم مشکل هیجانی سخت و زمانبر بوده که هر چه سرمایه گذاری عاطفی بیشتر باشد در نتیجه اسیب ان نیز بیشتر هست و فرد چندین 5 مرحله طی می کند تا پذیریش صورت گیرد و شایعترین اختلالی که در سوگ عاطفی اتفاق می افتد افسردگی میباشد که نیازمند دارو میباشد اما در روان درمانی (اگر طولانی شده باشد و فراوانی بیاد اوردن کمتر نشده ) نیازمند رویکرد act و اسکیماست

سلام
وقت بخیر
شما شکست عاطفی را تجربه کردید که البته واکنش هایی که بیان کردید تا یک بازه زمانی طبیعی است اما اگر با گذشت زمان کاهشی در واکنش ها مشاهده نمی کنید قطعا نیاز است از درمان فردی بهره ببرید
خبر خوب اینکه رویکرد درمانی( ptc ) که نوعی( روان درمانی عملی ) محسوب میشه می تونه با ارزیابی دقیق شما و ارائه راهکار تخصصی در همان جلسه اول درمانی و البته بی نیاز از مصرف دارو به شما کمک بکنه تمایل به درمان با این رویکرد داشتید می تونید با بنده تماس بگیرید

متوجه نشدم که این مسائل و اختلالات به تشخیص خودتان بوده یا اینکه متخصصی تشخیص داده است.
به هر حال برای ارزیابی دقیقتر و رواندرمانی و دارودرمانی نیاز است به مرکز معتبری مراجعه نمایید تا هم رواندرمانی انجام شود و هم دارودرمانی.

سلام
وقت بخیر
این علائم کاملا طبیعی هستند
شما دارید سوگ ناشی از شکست عاطفی را تجربه می کنید
ابتدا باید زیر نظر روانشناس سوگتان را تجربه کنید و اجازه دهید این دوران بگذرد
در عین حال باید روی فعال سازی شما از لحاظ رفتاری کار شود
سپس زیر نظر روانشناسی که طرحواره درمانی کار می کنند طوی طرحواره هایتان اقدامات مناسب انجام شود
از لحاظ شخصیت مرزی هم مصاحبه جامعی صورت گیرد تا تشخیص تایید یا رد شود

سلام.
بعد از پایان یک رابطه 6 ساله، مخصوصا وقتی وابستگی عاطفی زیادی وجود داشته، دو هفته زمان خیلی کمی برای کنار آمدن است.
احساس تنهایی، بیانگیزگی و حتی احساس شکست در این مرحله قابل درک است؛ اما تمام شدن این رابطه به معنی بیکفایتی شما نیست.
الان مهمتر از پیدا کردن رابطه جدید، این است که دوباره خودتان را جدا از رابطه پیدا کنید.
سعی کنید ارتباطتان را با یک یا دو دوست یا عضو خانواده حفظ کنید، حتی اگر حوصله ندارید، روزانه کمی از خانه بیرون بروید و کارهای کوچک و قابل انجام برای خودتان داشته باشید.
با توجه به سابقه افسردگی و مسائلی که درباره رهاشدگی و وابستگی گفتید، پیشنهاد میکنم حتما روانشناس را در این دوره همراه خودتان داشته باشید؛ بهخصوص درمانی که روی طرحواره رهاشدگی، وابستگی و استقلال عاطفی کار کند.
لازم نیست این دوره سخت را بهتنهایی تحمل کنید.
و اینکه الان میگویید «از مردها بیزارم» هم لازم نیست درباره آینده تصمیم بگیرید؛ فعلا به خودتان اجازه بدهید از رابطه فاصله بگیرید و روی ترمیم خودتان تمرکز کنید.

آنچه شما تجربه میکنید، برخورد همزمان «درد سوگ ناشی از جدایی» با «فعال شدن شدید طرحوارههای رهاشدگی و وابستگی» است که باعث شده تمام هویت شما با این رابطه گره بخورد.
احساس شکست و بیکفایتی، نتیجهی این است که شما تمام ارزش خود را از طریق «تایید دیگری» تعریف میکردید و حالا با قطع رابطه، دچار «خلا هویت» شدهاید. این که میگویید «هر کاری کردید اما جواب نداد»، نشاندهنده این است که شما سعی داشتید با «بیش از حد تلاش کردن»، حفرهی رهاشدگی خود را پر کنید، در حالی که این نیاز باید از درون و با «خودتنظیمی» درمان شود.
برای کنار آمدن، نباید فعلا روی «فراموش کردن او» تمرکز کنید، بلکه باید روی «بازسازی خود» کار کنید؛ یعنی پذیرش اینکه تنهایی، فرصتی برای ملاقات با «خود مستقل» شماست، نه یک مجازات.
پیشنهاد اکید من، شروع فوری «درمان تخصصی (بهویژه با رویکرد طرحوارهدرمانی یا DBT)» است تا بتوانید بدون نیاز به تکیه بر دیگران، امنیت درونی خود را بازسازی کنید.