عصبانیت و فرسودگی؛ تهدیدی برای زندگی مشترک

ده سال میشه که ازدواج کردم و پسر۸ ساله دارم و خیلی شلوغه از صبح تا شب تمام مسئولیتش با منه و رفتار مناسب باهاش ندارم و همش تحقیر و توهین میکنم و نگران آیندشم چون واقعا تقصیری نداره و من دارم باعث میشم هزار جور تروما تو آینده براش پیش بیاد،همسرم اصلا صحبت نمیکنه باهام و شب که میاد کارای فردیش رو انجام میده و میخوابه و صبح زود میره سرکار.رابطه جنسی هم نداریم،عصابم ریخته بهم چیکار کنم گفت جدا شیم؟
1 مرداد 1405 آخرین بروزرسانی: 4 مرداد 1405

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
با سلام.به نظر میاد تحت فشار و استرس هستید و در این موقعیت بهتره تصمیم گیری نکنید.در اولین فرصت به روانپزشک مراجعه کنید تا اضطراب کنترل بشه و سلامتیتون بدست بیاد و بعد تصمیم گیری کنید.
— دکتر زهره حسینی، متخصص اعصاب و روان ( روانپزشک ) مشاهده پاسخ کامل
1
با سلام
، شما وهمسرتان مشکلات زیادی با یکدیگر دارید که میتواند ریشه انها به قبل از ازدواجتان برگردد ویا شاید اوایل ازدواج ، آنچه مسلم است شما با هم حرف نمیزنید یک فهر همیشگی یا به قول دکتر گاتمن یک دیوار سنگی بین خودتان کشیده اید که دلایلش میتواند از بی توجهی اولیه ودلخوری های کوچک تا سایر موارد باشد ! شما بچه دار شدید تا شاید رابطه تان بهتر شود اما شرایط بدتر شد و از کودکتان دارید انتقام پدرش را میگیرید ! یعنی چه ؟ چرخه زندگی شما سه نفر به این شکل است : 1_ بی توجهی همسرتان به شما 2 _ مشکل در رابطه جنسی 3 _ بدرفتاری با کودک 4 _ دوباره دعوای شوهرتان با شما یا بی توجهی 5 _ مشکل در رابطه والی آخر واین وسط بیشترین آسیب را پسرتان میبیند راهکار : به روان شناسی که در حیطه زوج درمانی کار میکند به همراه همسرتان مراجعه کنید واگر ایشان نیامد به تنهایی هم میتوانید مراجعه کنید وبه روان شناس کودک هم مراجعه کنید زندگی شما دونفر باید آسیب شناسی شده و پس از شناخت دقیق ریشه های اصلی مشکل درمان آغاز شود
0
با سلام.
به نظر میاد تحت فشار و استرس هستید و در این موقعیت بهتره تصمیم گیری نکنید.
در اولین فرصت به روانپزشک مراجعه کنید تا اضطراب کنترل بشه و سلامتیتون بدست بیاد و بعد تصمیم گیری کنید.
0
سلام
خوشبختانه خودتون به این موضوع واقفید که ادامه این نوع رفتار میتونه چقدر آسیب زا برای فرزندتون باشه بهتره هرچه زودتر به زوج درمانگر مراجعه واختلافات را حل ویا به یک نتیجه منطقی برسید وآینده روازین گرداب خارج کنیدوبعد حتمابه روانشناس کودک در جهت تنظیم واصلاح رفتاربا پسرتون مراجعه کنید،فرزندتون نگران رابطه شما با پدرش هست وکارهایی که میکنه در جهت جلب توجه شماست ،بااو دوست ومهربان باشید وبیشتر وقت دونفره وگفتگو ی صمیمانه داشته باشیدوبا بغل کردن ونوازش کردن حس امنیت دهیدواز سرزنش وتوهین پرهیز کنید.
0
به نظر میرسد تحت فشار زیادی هستید که این فشار ها روی رفتارتان با پسرتان تاثیر گذاشته است.
قبل از تصمیم به جدایی از روانشناس برای بررسی فرسودگی ، وضعیت خلق و مشکلات زناشویی کمک دریافت کنید.
تصمیم برای جدایی بهتر است بعد از ارزیابی و تلاش برای بهبود رابطه گرفته شود.
0
عزیزم اولین و مهم ترین اقدام شما مراجعه به روانشناس هست تا با بررسی کامل شرایط شما ،دوره درمانی همه جانبه در نظر گرفته شود .و پیشنهاد میکنم به طرحواره درمانگر مراجعه کنید تا روابط شما و همسر هم ریشه یابی شوند
0
سلام
عزیز
مشخصه که اگاهی خوبی داری و از رفتارهات پشیمون هستی.
برای خودت حتما با یک روانشناس مشورت کن چون ممکنه این رفتار همسرت در بلند مدت باعث افسردگی و فرسودگی شما شده باشه که این به نوبه خودش در رفتار با فرزندت تاثیر گذار خودهد بود.
نکته بعد اینکه وقتی عصبانی میشی از موقعیت فاصله بگیر چند دقیقه نفس عمیق و بعد برگرد.
بعداز داد زدن حتما جبران کن( مامان اشتباه کرد داد زد تو مقصر نبودی من دارم تلاش میکنم بهترشم)
0
احتمالا خستگی مزمن و فرسودگی همراه با فشار روانی (و در برخی موارد افسردگی خفیف) باعث کاهش تحمل، پرخاش و دور شدن همسر شده است
0
سلام
وقت بخیر
تخصص بنده درمانگر فردی / زوج درمانی و سکس تراپی است
متاسفانه مسئله شما جابجایی خشم از همسر به فرزند است و همانطور که اشاره فرمودین آسیب شدیدی به فرزند شما وارد میشه توصیه میشه از جلسات زوج درمان حتما بهره ببرید اما اگر همسر شما بنا به هر دلیلی پایه شرکت در جلسات مشاوره نیستن به خود شما توصیه می کنم از جلسات درمانی بهره ببرید تا با ارائه راهکار تخصصی آسیب کمتری به زندگی فردی و زوجی و فرزند شما وارد شود تمایل داشتید می تونید با بنده تماس بگیرید
0
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه خودکشی یا آسیب به دیگران.
- رفتار یا تهدید به خشونت فیزیکی علیه همسر یا کودک.
- ناتوانی شدید در مراقبت از خود یا کودک و افت قابل توجه عملکرد روزانه
0
سلام.
از اینکه با صداقت درباره احساساتتان صحبت کردید، مشخص است که هم از شرایط خودتان رنج میبرید و هم نگران آسیب دیدن پسرتان هستید.
همین نگرانی نشان میدهد که برایتان مهم است مادر خوبی باشید.
آنچه توصیف میکنید فقط به رفتار پسرتان مربوط نیست؛ به نظر میرسد سالهاست زیر فشار مسئولیت فرزند، تنهایی در رابطه، نبود صمیمیت با همسر و فرسودگی عاطفی قرار گرفتهاید.
در چنین شرایطی، عصبانیت معمولا ریشه در خستگی و احساس تنهایی دارد، نه در بد بودن فرزندتان.
تا زمانی که درمان را شروع کنید، یک راهکار عملی این است که هر وقت احساس کردید میخواهید تحقیر یا توهین کنید، چند دقیقه از موقعیت فاصله بگیرید و بعد با او صحبت کنید.
همین مکث کوتاه میتواند از گفتن جملاتی که بعدا بابتشان احساس گناه میکنید، جلوگیری کند.
با توجه به اینکه هم رابطه زناشوییتان دچار مشکل شده، هم همسرتان صحبت از جدایی کرده و هم احساس میکنید از نظر روانی فرسوده شدهاید، توصیه میکنم هرچه زودتر از یک روانشناس کمک بگیرید و اگر امکانش وجود دارد، زوجدرمانی را هم در کنار درمان فردی شروع کنید.
این شرایط قابل تغییر است و هرچه زودتر برای آن اقدام کنید، هم به نفع شماست و هم به نفع فرزندتان.
0
شما و همسرتون در واقع طلاق عاطفی گرفتید فشار ناشی از نگهداری فرزند بین پدر و مادر باید تقسیم بشه ولی شما اینجا یک تنه تمام فشارها را تحمل میکند و همچنین فرزندتون که بین شما دو نفر قرارگرفته و قراره با جلب توجه شما این حس محبت را پیدا کند فرزند شما در حال آسیب دیدن هست و این برای آینده او بسیار خطرناک هست اگر تمایل به زندگی مشترک و ادامه رابطه با همسر دارید نزد زوج درمانگر بروید اما اگر حس میکنید دیگر تحمل این زندگی مشترک را ندارید جدا شوید و به تنهایی و با آرامش از فرزند خود مراقبت کنید درصورتیکه از برچسب طلاق و مسایل پیرامون آن نگرانید میتوانید به همین زندگی ادامه دهید اما با روان آرام از خود و فرزند خود نگهداری کنید
0
سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
از اینکه نسبت به رفتار خودتان با فرزندتان آگاه هستید و بابت آن احساس نگرانی میکنید، مشخص است که سلامت او برایتان اهمیت دارد و این نقطه شروع بسیار ارزشمندی است.
با این حال، با توجه به فشارهای زندگی، تنهایی در فرزندپروری و مشکلات جدی در رابطه با همسرتان، بهتر است در شرایط فعلی درباره جدایی تصمیم عجولانه نگیرید.
ابتدا لازم است وضعیت روحی خودتان و رابطه زناشویی بهصورت تخصصی بررسی شود.
پیشنهاد میکنم هرچه زودتر جلسات رواندرمانی را با یک روانشناس مجرب آغاز کنید و در صورت امکان همسرتان را نیز برای زوجدرمانی همراه کنید تا بتوانید با آرامش بیشتری درباره ادامه زندگی مشترک تصمیم بگیرید.
0
قبل از جدایی اول باید در یک فرصت 6 ماهه و در آرامش همه جنبه های خوب و بد موندن در رابطه یا جدایی را بررسی کنید .پیشنهاد می کنم زیر نظر متخصص زوج درمانی این نظارت رو انجام بدیدودوره آموزشی ترمیم پیوند زخم خورده منو گوش بدید.
کتاب بدن فراموش نمی کند رو حتما مطالعه کنید تا عوارش رنج دادن فرزندتون رو دقیقا بفهمید
0
سلام
دوست عزیز لطفا با دقت بخونید
یک زوج سالم، زوجی نیست که هرگز تعارض ندارد.
زوج سالم، زوجی است که یاد گرفته در لحظه تعارض انتخاب کند.
انتخاب: احترام به جای تحقیر، گفتوگو به جای سکوت تنبیهی، همدلی به جای قضاوت، ترمیم به جای فاصله

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً خستگی مزمن و فرسودگی همراه با فشار روانی (و در برخی موارد افسردگی خفیف) باعث کاهش تحمل، پرخاش و دور شدن همسر شده است.
در بیشتر موارد با تغییرات کوچک و کمک تخصصی می‌توان جلوی بدتر شدن رابطه و آسیب کودک را گرفت و نیازی به تصمیم ناگهانی جدایی نیست.
راهکارهای عملی:
- قبل از هر واکنش تند، توقف کرده و ۵ نفس عمیق بکشید و ۵ دقیقه از موقعیت فاصله بگیرید.
- روزی ۱۵–۳۰ دقیقه وقت خصوصی برای استراحت یا پیاده‌روی کنار بگذارید تا انرژی‌تان بازگردد.
- فهرستی از کارها و مسئولیت‌ها تهیه کنید و حداقل چند ساعت در هفته برای نگهداری کودک یا امور خانه کمک بگیرید.
- یک گفت‌وگوی کوتاه و ساختارمند با همسر در زمان آرام برنامه‌ریزی کنید، با جملات «من احساس می‌کنم...» و بدون سرزنش.
- وقت مشاوره فردی یا زوجی یا مراجعه به یک روان‌پزشک برای ارزیابی و درمان را پیگیری کنید.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه خودکشی یا آسیب به دیگران.
- رفتار یا تهدید به خشونت فیزیکی علیه همسر یا کودک.
- ناتوانی شدید در مراقبت از خود یا کودک و افت قابل توجه عملکرد روزانه.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.

برای همین موضوع، تست استاندارد هست

رایگان · غربالگری، نه تشخیص