آیا احتمال برگشت به زندگی در زندگی نباتی وجود دارد؟

باسلام.برادرم۳۶سال سن دارد.با مصرف مواد مخدربه مرور زمان هوشیاریش را از دست داد.و بیمارستان بهش آی سیو بستری شد.هر روز بدتر شد و با عکسهایی که از مغزش گرفته شد گفتن اکسیژن به مغزش نرسیده.ولی آخرین عکی هیچ ضایعه ای نشون نداد و هوشیاری اش بین۵تا۷متغیر است.گفتن زندگی نباتی دارد و باید ببریدش خونه.لطفا راهنمایی کنید چکار کنیم؟
0
با سلام.
زندگی نباتی یا سندرم آپالیک به حالتی میگویند که حرکات بیمار اگر وجود داشته باشد، بصورت غیر ارادی است و قوای عالی مغزی کارایی ندارد.
و بیمار در پاسخ به محرک‌های محیطی هیچ واکنشی نشان نمی‌دهد.
عملکرد‌هایی مثل ضربان قلب، تنفس، فشارخون و غیره که در اصطلاح پزشکی به عملکرد‌های خودکار یا خودمختار بدن معروفند، در این فرد بهطور عادی وجود دارد، اما او هیچگونه فعالیت مغزی خاصی ندارد.
فرد بیمار هیچگونه ارتباط معنیداری با محیط بیرون و اطرافیان برقرار نمی‌کند.
این حالت تقریبا در تمامی موارد به دنبال کمای عمیق و آسیب گسترده قشر مغز رخ می‌دهد.
زندگی نباتی ممکن است سال‌ها و حتی دهه‌های متمادی طول بکشد.
اگر این وضعیت بیش از یک ماه به طول بینجامد، به آن وضعیت نباتی پایدار میگویند که تقریبا می‌توان گفت احتمال بازگشت به حالت عادی بسیار ضعیف است.
هرچند مواردی هم بودهاند که حتی ماه‌ها پس از و قوع این وضعیت، با پیگیری و انجام مراقبت‌های کافی به حالت عادی بازگشتهاند.
در مورد بیمار شما این سوال مبهم است که بتدریج بکما رفته به چه معناست؟
توصیه می‌کنم اگر امکان دارد سوالتون رو اختصاصی طرح بفرمایید
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
در مواردی که فردی به دلیل آسیب دیدگی شدید مغزی یا کمبود شدید اکسیژن به حالت زندگی نباتی (Vegetative State) رسیده باشد، پیش‌بینی احتمال بازگشت وی به حالت عادی بسیار پیچیده و متفاوت است.
در حالت زندگی نباتی، فرد هنوز به حدی هوشیاری دارد که عملکرد‌های پایه مانند تنفس و بیدار شدن از خواب به صورت خودکار انجام می‌شود، اما آگاهی از محیط اطراف و تعامل هدفمند با آن از دست می‌رود.
نتایج صورت گرفته از آزمایش‌های تصویربرداری مغزی می‌تواند به ارزیابی وضعیت مغز و میزان آسیب دیدگی کمک کند.
با توجه به توضیحات شما که آخرین تصاویر ضایعه خاصی نشان نمی‌دهند، هنوز امکان امیدواری به بهبود وجود دارد، اگرچه این پروسه ممکن است طولانی و نیازمند پشتکار فراوان باشد.
مراقبت‌های ویژه در منزل و فیزیوتراپی مداوم می‌تواند به بهبود عملکرد‌ها کمک کند.
مشاوره با متخصصین مغز و اعصاب و کاردرمانی برای برنامه‌ریزی درمانی دقیق و هدفمند به شما توصیه می‌شود.