جدا کردن جای خواب کودک در ۱سالگی آسیب میزنه به کودک؟

سلام و وقت بخیر.
حفظ آرانش مهم‌ترین اصل بهبودی هست.
موفق باشید.

با توجه به توضیحات تون، کاری که انجام میدید مناسب سن پسرتون هست و به خودی خود آسیبزا نیست.
واکنش مثبت او در دو شب اول نشانه خوبیه.
مهم‌ترین چیز حفظ آرامش، ثبات در روتین جدید و پاسخگویی مناسب به نیاز‌های شبانه کودک هست، خصوصا چک کردن‌های مکرر برای ایجاد امنیت بسیار مهم است.
به حس مادری خودتون اعتماد کنید.
اگر متوجه اضطراب شدید، ترس مداوم، گریه‌های طولانی مدت (مثلا بیش از
10-15 دقیقه) شدید، میتونید سرعت انتقال رو کمی کندتر کنید، مثلا چند شب دیگه کنار تختش بمونیدتا عمیق ترخوابش ببره بعد کم کم این زمان رو کم کنید . با روانشناس کودک مشاوره کنید

با سلام
با احتساب شرایط محیطی و مراقبتی عادی جدا کردن جای خواب کودک در این سن می تواند برای فرزندتان مناسب باشد.
از یک آیفون هم می توانید استفاده کنید که صدا‌های اتاق کودک را به شما برساند.
در هر صورت به گونه ای رفتار کنید که این فردیت نوظهور کودکتان آسیب نبیند.

سلام و عرض ادب.
جدا خوابوندن در این سن مشکلی نداره فقط درصورتی که کودک تون در شب شروع به گریه کرد سعی کنید در کم ترین زمان به نیازهاش رسیدگی کنید و اینکه ایمنی فیزیکی اتاقی که کودک در اون قرار داره رو رعایت کنید

سلام
دوست عزیز
اول می خوام بپرسم علت اینکه در این سن می خواهید بچه را جدا کنید چیست؟
چون کودک در این سن نیاز به حضور دائمی مادر را دارد و نیاز دارد تا در کنار مادر احساس امنیت کند و در کمترین زمان به نیاز‌هایش پاسخ داده شود.
بهتر است تا زمانی که کودک نیاز به شیر مادر دارد در کنار مادر بخوابد بعد از ان به اهستگی این جدایی انجام شود.

سلام.
مهم احساس امنیت و اطمینان کودک نسبت به مادر است که می دانند مادر همیشه مراقب و پاسخگوست.
می دانند در دشوار‌ترین شرایط زندگی حضور مادر با ایمن بودن و آرامش بخشی همراه است و چنانچه از این حس ایمن بودن، مهربانی و آرامش بخشی مادر تامین شود که چنین احساسی درونی و نهادینه خواهد شد و خود به مراقبت و التیام بخشی خویش بپزدازد

سلام
دوست عزیز؛
جدا کردن محل خواب کودک در یک سالگی اگر با آرامش، تدریجی و همراه با حضور و اطمینان دادن شما باشه، مشکلی ایجاد نمی‌کنه و حتی به استقلال کودک کمک می کنه.
اما چون کودک هنوز نیاز عاطفی بالایی به حضور فیزیکی مادر داره، باید با حساسیت به واکنش‌های هیجانی اش توجه کنید.
اگر بی قراری، اضطراب یا اختلال در خواب زیاد شد، بهتره روند جداسازی رو آهسته تر کنید.
مراجعه به روانشناس کودک ضروریه چون به شما کمک میکنه با اصول روانشناختی، هم استقلال فرزند رو تقویت کنید و هم امنیت عاطفی اش رو حفظکنید روان درمانی کودک و والد می تونه از بروز اضطراب‌های پنهان در آینده پیشگیری کنه.

طبق علم روانشناسی کودک تا دوسالگی حالت همزیستی با مادر رو داره.
بنابراین اقدام رود شما برای جدایی کودک می تونن به احساس امنیت کودک و رشد دلبستگی او لطمه بزنه.

با سلام
به مرور بهتر است که محل خواب ایشان را از شما جدا کنید تا بتواند عادت ایجاد شود

سلام و عرض ادب.
-12 تا 18 ماهگی می‌تواند شروعی برای این کار باشد
-جدا شدن باید گام به گام و تدریجی باشد
-هنوز اولویت باید امنیت و رفع نیاز‌های کودک در اسرع وقت باشد
البته در برخی تحقیقات جدید در کودکانی که در سنین بسیار بالاتر هم جدا میشوند، مشکلاتی را قبلا اشاره میشد را مشاهده نکرده اند!!!

سلام
عزیزم جدا کردن در این تایم گرچه مقداری زود هست اما
اگر کودک در زمان خواب احساس امنیت و آرامش داشته باشه، جدا کردن جای خواب از یک سالگی بهطور اصولی مشکلی ایجاد نمی‌کنه، بهخصوص اگر بهتدریج و با حضور کوتاهمدت مادر انجام بشه.
اینکه هنگام خواب کنارشه و بعد از خواب به اتاق خودش منتقل می‌شه و شما هم مرتب سر میزنید، روش مناسبیه و به احساس امنیتش کمک میکنه.
تا زمانی که با اضطراب از خواب نمی‌پره یا نشونه‌های و ابستگی شدید و اضطراب جدایی نداره، میتونید همین روال رو ادامه بدید.
مهم‌ترین اصل در این سن، پاسخدادن به نیاز‌های عاطفی و جسمی کودک به موقع و با آرامشه