کودک آزاری؟

سلام وقت بخیر.
امروز پسرم(۳.۵ساله)با پسرخالش (۸ساله)بازی میکردن اومدیم خونه گف مامان ما باهم جیش بازی کردیم ازش ک پرسیدم چجوری گف اون با جیش من بازی میکرد منم با جیش اون، کلیم باذوق تعریف میکرد.
با آرامش کلی براش توضیح دادم ک کار اشتباهی انجام دادن ولی نمدونم چکا کنم ک از سرش بیفته
19 تیر 1399

پاسخ پزشکان

0
سلام
به شما.
سعی کنید در درجه اول واکنش تند و هیجانی نشان ندهید.
با آرامش و بدون سرزنش، به کودکتان بیاموزید که قسمتی از بدن که توسط لباس زیر پوشانده می شود اعضای خصوصی بدن است و نباید توسط کسی غیر از پدر و مادر و پزشک دیده شود
0
با سلام
این موضوع خیلی نگران کننده نیست.
ذهنیتی که شما دارید در ذهن کودکتان نیست و ان را فقط بعنوان یک بازی تلقی کنید و واکنش تند و گناه آلود به کودکتان نشان ندهید.
برای او در مورد خصوصی بودن اندام تناسلی صحبت کنید.
سن 4 5 از نظر رشدی به مرحله احلیلی معروف است که مرکز لذت کودک الت تناسلی است که حالتی طبیعی است و با رفتار ارام والدین به خوبی طی می شود و بعد از ان کودک ان را منبع لذت تا نوجوانی که رنگی جنسی پیدا می کند نمی پندارد.
موضوع کودک شما جای نگرانی ندارد.
0
باسلام
این مدل بازی جنسی درکودکانی که تفاوت سنی کمی باهم دارند، کودک ازاری جنسی به حساب نمی اید.
این بازی‌های جنسی دراین سنین شایع است، ارامش خودتان راحفظ کنید و به کودک خود اموزش دهید که مناطق خصوصی بدن او را نباید به غیراز پدرومادر و پزشک، درمواقع لازم ببینند.
کتاب‌ها و مطالب اموزش جنسی درسنین مختلف برای جلوگیری ازسواستفاده ازکودکان وجود دارد، مطالعه کنید، ودرحد سن کودک خود به او اموزش دهید.
0
با سلام و وقت بخیر.
با توجه به سن هر دو کودک این مورد کودک آزاری محسوب نمی‌شود.
این موارد کنجکاوی در کودکان طبیعی محسوب می‌شود.
البته حتما لازم است در نهایت خونسردی و به دور از هیجان زدگی به کودک آموزش داده شود که بخش‌هایی که توسط لباس زیر پوشانده میشوند جز اندام خصوصی تو هستند و هیچ کس حق نگاه کردن و یا دست زدن به آنها را ندارد و اگر این اتفاق افتاد موضوع را به من بدون نگرانی و ترس اطلاع بده.
بیش از این نیازی نیست کاری انجام دهید.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

با توجه به توضیحات شما، احتمالاً فرزند شما ممکن است تحت آزار و تحقیر قرار گرفته باشد.
نشانه‌های آزار کودکان شامل تغییرات در رفتار، ترس و اضطراب اضافی، و مشکلات خوابی می‌شود.
برای مقابله با این موضوع، ابتدا با فرزندتان با آرامش صحبت کنید و سپس با مراجعه به یک متخصص روانشناسی یا روانپزشک مشورت کنید.
ایشان می‌توانند شما را راهنمایی کرده و راه‌حل‌های مناسبی برای حمایت از کودک شما ارائه دهند.
از نگرانی شما با سایر افراد خانواده نیز به اشتراک بگذارید تا با هم بهترین راه حل را برای کودکان پیدا کنید.

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.