راه جلوگیری از اختلال اضطراب در کودک چیست؟

سلام
عزیزم
مواردی رو که گفتید در سن 2/5 سالگی طبیعیه و جای نگرانی نیست
و با اضطراب بالینی فرق میکنه.
سابقه اضطراب توی خانواده یعنی فقط زمینه میتونه وجود داشته باشه نه اینکه حتما بچه هم درگیر می‌شه
تشخیص اضطراب معمولا بعد از
4-5 سالگی و وقتی علائم شدید و به صورت مداوم باشه مطرح می‌شه.
وقتی ناخن رو میجوه و یا با ناخن میکنه خیلی روی این قضیه به صورت مستقیم تمرکز و توجه نکنید و مدام نگید نکن، این کار بده، …. فعلا بهترین کار اینه ایجاد یک فضای آروم، واکنش منطقی به ترس‌ها، نام گذاری احساساتش و فشار نیاوردن.

سلام
باتوجه به علایمی که ذکر کردید بهتر هست از الان این موضوع رو پیگیری کنید

سلام،
این مواردی رو که برای پسرتون گفتین، در این سن غیر طبیعی نیست.
خوبه که از الان به فکر سلامت روان پسرتون هستید.
چند کار مهم باید انجام بدید: اول اینکه اگر شما و پدرش مشکل اضطراب و افسردگی و عصبانیت دارید، باید درمان بشید.
خانه بدور از دعوا و تنش باشه.
با صدای بلند و خشم با کودک صحبت نکنید.
در مورد فرزندپروری و تربیت فرزند، کتاب بخونید و از روانشناس کودک کمک بگیرید.

سلام
رفتار‌هایی که در پسرتان می‌بینید مثل ترس از صدا‌های بلند یا کندن پوست اطراف ناخن در این سن بیشتر نشانه حساسیت یا اضطراب خفیف دوران کودکی است تا یک اختلال پایدار کودکان دو تا سهساله هنوز در مرحل‌های هستند که سیستم عصبیشان در حال رشد است و واکنش‌ها به محرک‌های محیطی خصوصا صدا‌های ناگهانی یا غیرمنتظره می‌تواند شدیدتر باشد چون هنوز سازوکار آرامسازی خود را یاد نگرفتهاند
ترس از و سایل برقی معمولا طبیعی است مخصوصا وقتی ناگهانی روشن شوند یا صدای بلند بدهند ولی اگر این ترس بسیار شدید باشد مثلا موجب گریه طولانی یا اجتناب زیاد شود بهتر است با متخصص رشد و روانشناس کودک مشورت کنید تا مشخص شود در محدوده نرمال است یا نه
در مورد کندن پوست و ناخن این رفتار اغلب در کودکان نشانه اضطراب یا بیقراری لحظ‌های است نه نشانه بیماری ژنتیکی مستقیم اما چون در خانواده سابقه اضطراب وجود دارد حساسیت عصبی ممکن است ژنتیکی باشد یعنی زمینهی عصبی برای اضطراب وجود دارد ولی بروز اختلال واقعی وابسته به محیط تربیتی و نحوه مدیریت احساسات کودک است نه صرفا و راثت
اختلالات اضطرابی معمولا بعد از پنج یا شش سالگی قابل تشخیص دقیق میشوند چون در این سن کودک می‌تواند احساساتش را بیان کند و الگو‌های ثابت رفتاری پیدا می‌کند در سنین پایینتر بیشتر درباره «علائم هشدار اولیه» صحبت میکنیم نه «تشخیص قطعی»
علائم هشدار شامل موارد زیر است
واکنش شدید یا طولانی به محرک‌های معمولی مثل صدا یا جمع
مشکل در جدا شدن از والد
بیقراری یا رفتار‌های تکراری مثل مکیدن یا کندن ناخن
ختگی سریع یا تحریکپذیری مکرر
راه‌های پیشگیری و آرامسازی
محیط امن و پیشبینیپذیر فراهم کنید
وقتی صدایی بلند می‌شود قبل از آن توضیح دهید مثلا بگویید الان جاروبرقی روشن میکنیم صدای بلند دارد ولی ترسناک نیست
برای آرام کردن از تماس فیزیکی ملایم و گفتار آرام استفاده کنید
رفتار کندن پوست را بدون تنبیه ولی با جایگزین غیرآسیبرسان کنترل کنید مثلا به او توپ نرم یا اسباببازی کوچک بدهید تا در شرایط اضطراب با آن بازی کند
مطمئن شوید خواب کافی و تغذیه متوازن دارد چون این عوامل در تنظیم سروتونین و خلقوخو مهماند
در بیشتر موارد این حساسیت‌ها با رشد و احساس امنیت بیشتر کاهش پیدا می‌کنند اما اگر علائم طی ماه‌ها تشدید شوند یا رفتار‌های تکراری و ترس‌ها ادامهدار شوند مراجعه زودهنگام به روانشناس کودک بهترین تصمیم است تا از شکلگیری اضطراب پایدار جلوگیری شود

سلام
اختلال اضطراب بیشتر در اثر فضای تربیتی و ارتباطی ایجاد و تقویت می‌شه و دائمی هم نیست پس اگه روی رابطهتون تمرکز کنید مشکلی پیش نخواهدآمد.

سلام.
تجربه ی یکسری از ترس‌ها در این سنین طبیعی، مهم تر از ترسی که بچه داره (مثلا وقتی از صدای بلند میترسه)، نوع واکنش شماست، وقتی شما بهم بریزید و واکنش اضطرابی نشان بدید این حالت به فرزندتون هم متتقل می‌شه.

سلام
وقتتون به خیر حساسیت به اضطراب از آلان وجود داره و احتمال ابتلا وجود داره.
از نظر فرزند پروری سعی کنین هر روز براش وقت بزارین خودتون باهاش بازی کنین، کار‌های مثبتش رو تشویق کنین (مثل بغل کردن، قربون صدقه، خوراکی یا اسباب بازی دادن) به کار‌هایی ک درست نیستن بی توجهی فعال کنین یعنی از عمد توجه نکنین.
پیامد رفتارش رو از الان براش توضیح بدین اینکه مثلا تبلتش رو بشکنه پیامدش اینه ک دیگه نمی‌تونه تبلت داشته باشه و همون شکسته رو داره.
ولی برای اضطرابش از الان پیش روانشناس کودک ببرین.

با سلام
اینکه مادر فهیمی مثل شما به دنبال پیشگیری و درمان در فرزندش است، با توجه به زمینه ژنتیکی که در خانواده تان هست، بهتر است که برای بررسی دقیق تر ایشان را به روانپزشک کودک ببرید تا ارزیابی انجام شود

سلام.
ژنتیک مهم است ولی می‌توان با تغییر در محیط تربیتی، فرصت بالفعل شدن را نداد.
درصورتیکه خودتان هم اضطراب یا افسردگی دارید، حتما دنبال درمان باشید، چرا که مادر مضطرب یا افسرده، سبک فرزندپروری متفاوتی دارد.
محیط خانه را شاد نگه دارید.
صدا‌های حیوانات، و اصوات مختلف را از اینترنت دانلود کنید و به فرزندتان صدا‌ها را معرفی کنید.
قبل از ایجاد صدای ناگهانی و بلند، برای او توضیح دهید و اگر ترسید، با او همدلی کنید و نام احساسش را بگویید: الان ترسیدی.
روش جایگزین کندن پوست بگذارید.
در کل، نیاز به ویزیت کودک و شما، جهت شرح حال تکمیلی و معرفی روش‌های کنترل اضطراب مناسب فرزندتان وجود دارد.

سلام.
دوست عزیز، مواردی که توصیف کردید می‌تواند جنبه‌های اضطرابی داسته باشد.
ضروری است که حتما به روانشناس متخصص در حوزه کودک مراجعه کنید تا بررسی عمیق تری انجام شود

سلام.
بهتر است جهت ترزیابی دقیق به روانشناس کودک مراجعه کنید و تکنیک‌های لازم را جهت ایجاد یک دلبستگی ایمن آموزش ببینید.
پیروز باشید

سلام.
بهتر است جهت ترزیابی دقیق به روانشناس کودک مراجعه کنید و تکنیک‌های لازم را جهت ایجاد یک دلبستگی ایمن آموزش ببینید