سلام دختری ۱۶ ساله هستم متاسفانه از بچگی این حسو داشتم که انگار تویه دنیایی پراز آشوب و اتفاقات ناگوار گیر افتادم اطرافم پراز خطره و هیچ دفاعی ندارم هرروز نگران از دست دادن سلامتیم نگران کسایی که میان تو زندگیم و افکار داغون کننده انگار که ذهنم همش باید رصد کنه محیط اطراف رو که یوقت تهدیدی برام نباشه شرایط مشاور هم ندارم دلیلش چیه؟ چکارکنم؟
1 بهمن 1404 آخرین بروزرسانی: 4 بهمن 1404
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام حسی که تو داری یعنی بدنت و ذهنت سالهاست در حالت «آمادهباش» زندگی میکنند. انگار مغزت باور کرده دنیا جای ناامنی است و تو باید همیشه مراقب خطر باشی. این حالت اسم علمی دارد؛ اضطراب فراگیر همراه با گوشبهزنگی مداوم. این نه نشانه ضعف است،
— دکتر مهدی قاسمی، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک و روانکاو مشاهده پاسخ کامل
0
سلام علتش نداشتن حس امنیت درونی هست. مشاور میتونه خیلی بهت کمک کنه. میتونی از 123 یا 4080 هم کمک بگیری.
سلام حسی که تو داری یعنی بدنت و ذهنت سالهاست در حالت «آمادهباش» زندگی میکنند. انگار مغزت باور کرده دنیا جای ناامنی است و تو باید همیشه مراقب خطر باشی. این حالت اسم علمی دارد؛ اضطراب فراگیر همراه با گوشبهزنگی مداوم. این نه نشانه ضعف است، نه واقعیت بیرونی؛ یک الگوی اضطرابی است که از کودکی در سیستم عصبیات شکل گرفته و حالا خودش را به صورت نگرانی برای سلامت، ترس از آدمها و افکار فاجعهساز نشان میدهد. کاری که از همین امروز کمککننده است این است که بدانی با افکارت لازم نیست وارد جنگ شوی. هر بار فکر تهدیدکننده آمد، لازم نیست ثابتش کنی یا ردش کنی؛ فقط توجهت را به بدن برگردان، نفس آرام، یا انجام یک کار ساده مثل نوشتن، موسیقی یا حرکت. همچنین استفاده طولانی از تلفن همراه و فضای مجازی قبل از خواب، این حالت هشدار مغز را شدیدتر میکند، پس محدود کردن آن کمک واقعی است. اما چون گفتی این احساس از کودکی همراهت بوده و هر روز ادامه دارد، توصیه مهم این است که توسط روانپزشک یا روانشناس ارزیابی شوی. حتی اگر امکان مراجعه خصوصی نداری، مراکز بهداشت، درمانگاههای دولتی یا خدمات مشاوره مدرسه میتوانند شروع درمان را برایت فراهم کنند. این وضعیت درمانپذیر است و لازم نیست با این ترس دائمی تنها زندگی کنی.
احتمالاً شما دچار یک اختلال اضطرابی (مثل اضطراب فراگیر) یا واکنش به استرس مزمن هستید؛ در بیشتر موارد این وضع قابل کنترل است و فعلاً جای نگرانی زیاد نیست، همدلانه کنارتان هستم. راهکارهای عملی: - تنفس شکمی: ۴ ثانیه دم، ۶ ثانیه بازدم را ۵ بار تکرار کنید تا ضربان و اضطراب کاهش یابد. -پیادهروی یا ورزش سبک روزی ۲۰ دقیقه برای کاهش تنش و تنظیم خواب. - هر روز ۱۰ دقیقه نگرانیها را روی کاغذ بنویسید و برای هر فکر، شواهد موافق و مخالف بنویسید. - محدود کردن کافئین و گوشی یک ساعت قبل خواب؛ خواب منظم کمک بزرگی است. علائم هشدار: - افکار یا تلاش به خودآسیبی یا خودکشی. - ناتوانی شدید در انجام کارهای مدرسه یا غذا/خواب بسیار کم یا زیاد. - درد قفسهسینه، تنگی نفس شدید یا غش. تخصص پیشنهادی: روانشناس بالینی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
