رابطه جنسی - وقت بخیرمیخواستم بپرسم که بعد از 7؟

ابتدا همدلی: شرایطی که شما توصیف کردید برای هر زوجی استرس‌زا و دردناک است.
اینکه بعد از 7 ماه رابطه‌تان شبیه رابطهٔ خواهر و برادر شده و همسرتان از تماس فیزیکی واقعی اجتناب می‌کند، خارج از «طبیعی» برای بیشتر زوج‌ها نیست و باید جدی گرفته شود.
در ادامه عوامل احتمالی و راهکار‌های عملی و پزشکی آورده شده است.
1 علل شایع
- علل روانی: افسردگی، اضطراب، استرس شغلی یا مالی، تجربهٔ تروما یا تجاوز جنسی گذشته، ترس از صمیمیت، خجالت یا شرم، احساس گناه یا تردید دربارهٔ رابطه. گاهی مشکلِ ارتباط (کینه، خشم، حس نکردن حمایت) سبب کاهش میل می‌شود.
- علل پزشکی و دارویی: کاهش هورمون جنسی (مثلاً تستوسترون در مردان، اختلالات هورمونی در زنان)، کم‌کاری تیروئید یا هایپرتیروئیدی، دیابت، خستگی مزمن، درد‌های مزمن، مصرف دارو‌هایی مثل برخی ضدافسردگی‌ها (SSRIs)، برخی دارو‌های فشارخون، ضدروان‌پریشی‌ها، مواد مخدر یا الکل.
- مسائل هویتی/جنسی: در مواردی فرد ممکن است درگیر سردرگمی هویتی یا تمایلات جنسی متفاوت باشد که بیان نکرده است.
- دین، فرهنگ و آموزش جنسی: باور‌ها و تابو‌های تربیتی یا ترس از گناه می‌تواند میل را سرکوب کند.
- مسائل جنسی مشخص: درد هنگام رابطه، اختلال نعوظ یا کاهش تحریک جنسی که تجربهٔ منفی ایجاد می‌کند.
2 چه کار‌هایی باید انجام دهید (گام‌به‌گام و عملی)
- گفت‌وگوی آرام و بدون متهم‌کردن: از «من» صحبت کنید («من وقتی این‌طور می‌شویم احساس تنها بودن دارم») به جای «تو همیشه…». زمان مناسب و بدون حواس‌پرتی انتخاب کنید.
- از فشار و اجبار خودداری کنید: فشار جنسی یا اصرار می‌تواند وضعیت را بدتر کند و باعث اجتناب بیشتر شود.
- تشویق به مراجعهٔ پزشکی: از همسرتان بخواهید یک چکاپ کلی انجام دهد (پزشک عمومی/داخلی). شامل بررسی دارو‌ها، آزمایش‌هایی مانند TSH (تیروئید)، تستوسترون (در آقایان)، پرولاکتین، قند خون (HbA1c) و در صورت نیاز سایر آزمایش‌ها.
- ارزیابی روانپزشکی/روان‌درمانی: افسردگی و اضطراب را باید شناسایی و درمان کرد.
درمان دارویی یا روان‌درمانی می‌تواند میل جنسی را بازگرداند.
- زوج‌درمانی یا درمانگر جنسی: یک درمانگر تخصصی در مسائل جنسی (sex therapist) یا زوج‌درمانگر می‌تواند به بازسازی صمیمیت، تمرین‌های تدریجی (sensate focus) و آموزش مهارت‌های ارتباطی کمک کند.
- تغییرات سبک زندگی: خواب کافی، ورزش منظم، کاهش الکل و مواد، تغذیه مناسب و کاهش استرس می‌تواند تاثیر مثبت داشته باشد.
- تمرینات تدریجی برای بازسازی صمیمیت: زمان‌های غیرجنسی برای لمس و در آغوش گرفتن بدون انتظار رابطهٔ جنسی، بوسیدن طولانی، ماساژ و نزدیک‌شدن تدریجی به تماس جنسی.
3 چه علائمی فوراً نیاز به مراجعهٔ سریع دارد
- نشانه‌های افسردگی شدید (ناامیدی، افکار خودکشی)؛ در این صورت فوراً کمک پزشکی یا خدمات اورژانسی بگیرید.
- اگر همسرتان رفتار‌های پرخطر (الکل/مواد سنگین) یا تغییرات ناگهانی شخصیت دارد.
- اگر اجبار، خشونت یا آزار جنسی وجود دارد، امنیت خود را در اولویت قرار دهید و کمک بگیرید.
4 اگر همسرتان همکاری نمی‌کند
- خود شما می‌توانید ابتدا یک معاینه پزشکی و مشاوره فردی بگیرید تا بدانید چه گزینه‌هایی دارید و چگونه بهتر گفتگو را هدایت کنید.
- پیشنهاد یک جلسهٔ زوجی به عنوان «جلسهٔ آزمایشی» بدون الزام ادامه دادن.
- تعیین مرز‌ها و انتظارات: اگر کاهش میل جنسی طولانی و غیرقابل‌حل باشد، باید دربارهٔ آیندهٔ رابطه تصمیم‌گیری کنید.
این تصمیم باید با آگاهی و در صورت نیاز با کمک درمانگر گرفته شود.
5 نکات عملی برای گفت‌وگو
- از جملات ساده و غیراتهامی استفاده کنید: «نگرانم چون فاصله‌مان بیشتر شده»، «دوست دارم کمکت کنم، آیا چیزی هست که اذیتت کند؟»
- از سوالات باز استفاده کنید: «وقتی به لمس فکر می‌کنی چه احساسی داری؟» نه «چرا با من نیستی؟»
خلاصه: کاهش میل جنسی همسرتان می‌تواند علت‌های متعدد پزشکی، روانی یا رابطه‌ای داشته باشد.
بهترین مسیر: گفت‌وگوی آرام، تشویق به چکاپ پزشکی، ارزیابی‌های روانی و در صورت نیاز مراجعه به زوج‌درمانی یا درمانگر جنسی.
اگر وضعیت همراه با علائم خطر یا خشونت است، فوراً کمک بگیرید.
اگر مایلید، می‌توانید اطلاعات بیشتری دربارهٔ جنسیت همسرتان، دارو‌هایی که مصرف می‌کند، تغییرات اخیر در زندگی یا هر علامت جسمی/روانی را بفرستید تا راهنمایی دقیق‌تر و شخصی‌شده‌تری بدهم.