هر تصمیمی میگیرم خانواده ربط میده به بیماریم،چیکار کنم؟

تجربه شما نشان می‌دهد که خانواده شما نگران سلامتی شما هستند و این امر می‌تواند ناشی از دلسوزی و محبت آن‌ها باشد، اما درک می‌کنم که این رفتار‌ها گاهی اوقات محدودکننده و ناخوشایند است.
برای مقابله با این مسئله، پیشنهاد می‌کنم رویکردی چندگانه داشته باشید:
1 آموزش: اطلاعات دقیق و مستند درباره اختلال دوقطبی به خانواده بدهید.
ممکن است آن‌ها تنها نگران دوره‌های مانیاکی یا افسرده‌گی شما باشند و ندانند که تحت درمان صحیح، می‌توانید زندگی نسبتاً عادی داشته باشید.
2 مشاوره خانوادگی: در صورت امکان، جلساتی با حضور مشاور یا روانپزشک خود ترتیب دهید تا خانواده‌تان بتوانند دید بهتری نسبت به وضعیت شما کسب کنند و یاد بگیرند چگونه حمایت مؤثرتری ارائه دهند.
3 استقلال شخصی: برای تقویت استقلال خود و اطمینان به خانواده‌تان در مورد توانایی‌های خود برای مدیریت سلامت خود، به طور مرتب گزارشی از وضعیت سلامت خود و رعایت دستورالعمل‌‌های پزشکی ارائه دهید.
4 حمایت گروهی: شرکت در گروه‌های حمایتی که افراد دیگر با اختلالات مشابه شرکت دارند، می‌تواند به شما کمک کند تا استراتژی‌های مقابله‌ای بهتری کسب کنید و احتمالاً تجربیات خود را با خانواده به اشتراک بگذارید.
به خاطر داشته باشید که این فرایند ممکن است زمان‌بر باشد و نیاز به صبر و پشتکار دارد.