با سلام و خداقوت برای جلو گیری از پر خوری چ کنم؟ زیاد غذا میخورم اما حس سیری مدت کمی دارم و یکسره باید خوراکی . غذایی چیزی بخورم تا حس ضعفم برطرف بشه و زود به زود خسته و بیحال میشم و این پرخوری باعث اضافه وزنم بخصوص ناحیه شکم و پهلو شده چ کنم ک این مشکلم برطرف بشه و بتونم وزن کم کنم؟
21 بهمن 1404
پاسخ پزشکان
1
سلام و عدههای غذایی رو افزایش و حجم هر و عده رو کم کنید. تحت نظر متخصص تغذیه و رژیم درمانی باشید
این الگو معمولا ناشی از پرخوری عصبی، اضطراب، افت قند واکنشی یا کمبود خواب است. و عدههای منظم پروتئیندار، کاهش قند ساده، فعالیت بدنی و درمان اضطراب کمککنندهاند؛ آزمایش قند و تیروئید هم پیشنهاد میشود.
افزایش مصرف فیبر موادغذایی و یا مصرف مکملهای حاوی فیبر میتونه به ایجاد احساس سیری کمک کنه. میزان انسولین خون هم باید چک بشه. اگر انسولین خون بالا باشه دجار مقاومت به انسولین هستید و باید درمان بشه. برای اطلاعات بیشتر به اینستاگرام من مراجعه کنید. dr_s_hassanzadeh
با سلام. با توجه به مواردی که مطرح کردید (وزن 115 کیلوگرم، احساس ضعف مداوم و خستگی بعد از غذا)، به نظر میرسد بدن شما در یک چرخه بیولوژیک معیوب گرفتار شده است که احتمالا ناشی از «مقاومت به انسولین» یا «افت قند خون واکنشی» است. در این حالت، با وجود اینکه ذخایر انرژی (چربی) کافی دارید، سلولهای شما نمیتوانند از آن استفاده کنند و مدام پیام گرسنگی و ضعف صادر میکنند. برای شکستن این چرخه و کاهش وزن، راهکارهای زیر را به دقت دنبال کنید: ### 1. اصلاح ترکیب و عدههای غذایی (قانون پروتئین و فیبر) علت اصلی اینکه زود گرسنه میشوید، مصرف کربوهیدراتهای ساده است که قند خون را سریع بالا و پایین میبرند. * پروتئین را افزایش دهید: در هر و عده حتما از منابع پروتئینی (مرغ، ماهی، تخممرغ، حبوبات) استفاده کنید. پروتئین دیرتر هضم شده و هورمونهای سیری را فعال میکند. * ترتیب خوردن: همیشه ابتدا سالاد و سبزیجات، سپس پروتئین و در آخر کربوهیدرات (برنج یا نان) را بخورید. این کار باعث میشود جذب قند خون کند شده و از افت قند بعدی که عامل «ضعف» شماست، جلوگیری شود. ### 2. مدیریت حس ضعف و خستگی آن حس «سنگینی و خوابآلودگی» که بعد از ناهار دارید (و در سوابق ذکر کردید)، نشانه افزایش شدید انسولین است. * حذف ریزهخواری: هر بار که یک تکه کوچک خوراکی میخورید، انسولین ترشح میشود و چربیسوزی متوقف میگردد. سعی کنید تعداد و عدهها را به 3 و عده کامل برسانید و بین آنها فقط آب، چای یا قهوه تلخ بنوشید. * آب قبل از غذا: نیم ساعت قبل از غذا دو لیوان آب بنوشید. گاهی مغز سیگنال تشنگی را با گرسنگی اشتباه میگیرد. ### 3. بررسیهای پزشکی ضروری با توجه به اضافه وزن و تجمع چربی در ناحیه شکم، حتما موارد زیر را بررسی کنید: * آزمایش خون: سطح انسولینناشتا ($Fasting: Insulin$) و آزمایش $HbA1C$ را چک کنید. مقاومت به انسولین باعث میشود بدن نتواند از چربیهای شکمی به عنوان سوخت استفاده کند و شما مدام احساس ضعف کنید. * تیروئید و ویتامین D: کمبود این دو مورد میتواند متابولیسم را کند و اشتها را به صورت کاذب زیاد کند. ### 4. راهکار عملی برای شروع ورزش چون فرمودید قصد شروع ورزش دارید اما بیحال هستید: * ورزش را با پیادهروی سبک (روزانه 20 دقیقه) شروع کنید، اما نه بلافاصله بعد از غذا. بهترین زمان برای شما زمانی است که قند خون در حالت پایدار قرار دارد. * استرس و کمخوابی مستقیما هورمون «کورتیزول» را بالا میبرند که عامل اصلی چربی شکمی و میل به شیرینی است. خواب شبانه را تنظیم کنید. نکته نهایی: اگر با وجود رعایت این موارد، همچنان میل به خوردن غیرقابل کنترل است، ممکن است نیاز به داروهای تنظیمکننده اشتها یا حساسکننده به انسولین (زیر نظر پزشک) داشته باشید تا این سد اولیه شکسته شود.
احتمالاً مشکل شما مربوط به پرخوری عصبی یا ناپایداری قند خون است. در بیشتر موارد این ترکیب باعث خوردن مکرر و احساس ضعف میشود و با تغییر رفتار تغذیهای و حمایت روانی قابل بهبود است؛ نگران نباشید. راهکارهای عملی: - و عدههای منظم کوچک با پروتئین و فیبر (تخممرغ، ماست پرچرب کم، سبزی، حبوبات) برای احساس سیری بیشتر. - حذف قندهای ساده و تنقلات پردردسر، جایگزین میوه و آجیل خام در اندازه معقول. - نشانهها و احساسات قبل و بعد از پرخوری را روزنامهوار بنویس تا محرکها مشخص شوند. -آب کافی، خواب منظم و ورزش سبک روزانه (۳۰ دقیقه پیادهروی) برای کاهش خستگی و کنترل اشتها. علائم هشدار: - غش یا سرگیجه شدید و تکرارشونده. - درد قفسه سینه یا تنگی نفس ناگهانی. - افکار یا برنامههای خودآسیب یا ناتوانی در کنترل خوردن بهصورت خطرناک. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.