ایا حرف زدن با شخص خیالی نشانه بیماری هست؟

سلام،من ۱۷ سالم و من خیلی سریع عصبی می شم و از بچگی ادم خیلی خیلی کم حرفی بودم و هستم و چند وقتی میشه ک با خودم درباره هر چیزی به صورت زمزمه وار و پچ پچ حرف میزنم ،معمولا به خودم چیزی نمی گم و مکالمه بین خودم و افراد دیگه ست (با افرادی ک می شناسمشون )ایا این نشونه بیماریی هست؟؟
0
با سلام
حرف زدن با خود می تواند بیماری باشد ولی نه هر حرف زدنی . اگر شما با خودتان حرف می زنید و آکاهی به حالات خودتان ندارید می تواند در قالی توهم یا هذیان باشد ولی اگر شما زمانی که قادر به بیان احساساتتان نیستید و با حرف زدن با خودتان سعی در تفکر و یا تخلیه هیجانات خودتان داشته باشید این مشکل یک مشکل ارتباطی و ناشی از بازداری هیجانی و همانطور که خودتان گفتید عدم توانایی ارتباطی شماست.
برای بررسی بیشتر به یک روان شناس مراجعه کنید.
0
با سلام
حرف زدن با خود می تواند بیماری باشد ولی نه هر حرف زدنی . اگر شما با خودتان حرف می زنید و آکاهی به حالات خودتان ندارید می تواند در قالی توهم یا هذیان باشد ولی اگر شما زمانی که قادر به بیان احساساتتان نیستید و با حرف زدن با خودتان سعی در تفکر و یا تخلیه هیجانات خودتان داشته باشید این مشکل یک مشکل ارتباطی و ناشی از بازداری هیجانی و همانطور که خودتان گفتید عدم توانایی ارتباطی شماست.
برای بررسی بیشتر به یک روان شناس مراجعه کنید.
0
با سلام
و وقت بخیر.
با توجه به اینکه به رفتار خود بینش کامل دارید؛ به نظر تلاشی در جهت رفع مشکلات ارتباطی است.
لیکن تشخیص دقیق نیاز به مصاحبه بالینی ساختاریافته خواهد داشت.
0
با سلام
خدمت شما
جهت تشخیص نیاز به ارزیابی کامل تر هست، توصیه می‌کنم به صورت حضوری مراجعه نمایید.
0
با سلام
با توجه به اینکه شما به این مسئله و اقف هستید، احتمال وجود اختلال کم است ولی می تواند ناشی از پایین بودن اعتماد به نفس و یا موارد دیگری باشد و توصیه مراجعه حضوری به روانپزشک می گردد.
0
سلام.
بنظر نمی‌رسد مساله نگرانکنند‌های باشد
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
حرف زدن با شخصیت‌های خیالی ممکن است یک وسیله برای مدیریت استرس و اضطراب باشد و در بسیاری از موارد نشانه بیماری نیست.
این رفتار معمولاً در افرادی که احساس تن‌هایی یا اضطراب کردن از مکالمه با دیگران که خیالی‌اند نتیجه می‌شود.
اگر این رفتار نقش موثری در زندگی روزمره شما ایفا نمی‌کند و به کاهش کیفیت زندگی شما منجر می‌شود، مناسب است با یک متخصص اعصاب و روان مشورت کنید تا روش‌های مدیریت مناسب را برای شما تعیین کند.