چرا هر وقت مادر و پدرم دعوا میکنن مادرم منو مقصر میدونه؟

خانواده هروقت دعوا میکنن، مادرم من رو مقصر میدونه میگه راحت شدی؟همینو میخواستی؟حتی اگه نخوای دعوا راه میندازی! پدرم هم هیچ وقت اشتباهش رو قبول نمیکنه! نمیخواستم وقتی میریم مهمونی شب رو اونجا بمونم،اصرار کردن و بدون قصد و نیتی به مادرم گفتم انگار زوریه و مادرم خیلی جدی گرفت و این حرفارو به من گفت و فقط پدرم به مهمونی رفت!خواستم از دل مادرم در بیارم جر و بحث کردیم و تهش گفت دیگه حق نداری جایی بمونی
4 خرداد 1405

پاسخ پزشکان

0
با سلام و احترام
احساسات شما قابل درکه و معلومه واقعا در اون شرایط اذیت می‌شوید.
مادر شما در دعوا نسبت به پدر از مکانیسم دفاعی جابه جایی استفاده می‌کند، یعنی ابراز خشم و عصبانیت به جایی که امن تر است، در واقع اون خشم نسبت به پدر است، اما چون جرات اینکار رو نداره، متاسفانه خشم و عصبانیت روی شما تخلیه می‌شود، خونسردی خودتان رو حفظ کنید، درک این شرایط و چرخه رو داشته باشید که علت چیست، دعوای اون‌ها تقصیر شما نیست، در شرایط آرام اگر براتون مقدور هست با پدر و مادرتون در این رابطه صحبت کنید، بگویید که واقعا دارید اذیت می‌شوید، احساسات خودتون رو نسبت به پدر یا مادر روی کاغذ بنویسید و کاغذ رو پاره کنید و دور بریزید، اگر احساس گریه داشتی اشکالی نداره کمی گریه کنید، تا هیجانات تون تخلیه بشه، اگر با این راهکار‌ها مشکلتون برطرف نشد با روانشناس یا به صورت حضوری یا آنلاین مشاوره بگیرید.
با آرزوی موفقیت
0
سلام.
احتمالا مادرتون سهم خودش رو در مشاجرات و اختلاف نظر‌ها نمی‌پذیره و سعی میکنه اون رو به عوامل بیرونی مثل شما نسبت بده که در این شرایط لازمه با زوج درمانگر مشاوره داشته باشند.
0
سلام و درود
گاهی ما توان تغییر رفتار اطرافیان خودمان رو نداریم اما شما با کمک یک روان شناس می تونید مهارتی کسب بکنید که با وجود همان رفتار‌ها آسیب کمتری دریافت کنید در این زمینه رویکرد درمانی ptc که نوعی روان درمانی عملی محسوب می‌شه می تونه با ارائه راهکار تخصصی در همان جلسه اول درمانی کمک بزرگی بکنه اگر تمایل به بر طرف شدن مشکل تون داشتید بنده با این رویکرد هم مشاوره تلفنی هم حضوری دارم می تونید تماس بگیرید
0
سلام و وقت بخیر.
درست میگی بعضی ادم‌ها مسئولیت هیچی رو نمی‌پذیرند حتی احساسات خودشون رو نه اینکه نخوان بر اساس یکسری مکانسیم ناخودآگاه و برای کاهش تنشی که دارند از روش‌های راحت تر استفاده می‌کنند مثلا میندازن کل حس و مسئولیتشون روی دوش دیگران و اینجوری آروم میشن به این میگیم فرافکنی و این یک مکانیسم ناخودآگاه که همگی کم و بیش ازش استفاده میکنیم.
از طرفی تو هم دیگه دختر بزرگی شدی و خیلی طبیعیه که بخوای تو امپراطوری شخصی خودت و بر اساس قوانین و باید و نباید‌های خودت زندگی کنی و این همون جایی است که مشکلات شروع می‌شه چون بالاخره فعلا مهمان خانواده هستی و دنیای ایده ال اون‌ها ممکنه زمین تا اسمون با تو فاصله داشته باشه.
اما خبر خوب اونجایی که اگر سعی کنی کمی گفتگو‌های همراه با ارامش رو بیشتر کنی و به دنیای همدیگه نزدیکتر بشی حتما میتونه این سال‌هایی که هنوز تو خونه پدری هستی رو با کمترین تنش و حتی با لذت و ارامش پشت سر بگذاری نمی‌گم کار راحتیه اما خیلیا خواستند و روابط را هم بهتر کردند.
drpournikdast.com/
0
با درود
در شرایطی که توصیف می‌کنید، به نظر می‌رسد شما درگیر یک الگوی «جابجایی تنش در خانواده» شدهاید؛ یعنی وقتی بین والدین تعارض یا فشار هیجانی ایجاد می‌شود، یکی از اعضا (گاهی فرزند) بهصورت ناآگاهانه تبدیل به هدف تخلیه خشم یا تنش می‌شود.
این به معنای مقصر بودن شما نیست، بلکه نشاندهنده مدیریت ناکارآمد تعارض در رابطه والدین است.
وقتی مادرتان شما را مقصر میداند یا حرف ساده شما را به شکل تهدید یا نیت منفی تعبیر می‌کند، معمولا این موضوع بیشتر از زاویه فشار روانی و حساسیت هیجانی او قابل توضیح است تا واقعیت رفتار شما.
در چنین شرایطی، درگیر شدن و تلاش برای حل دعوای والدین معمولا باعث می‌شود شما بیشتر آسیب ببینید، چون مسئولیت حل رابطه آنها با شما نیست.
اگر این الگو تکرار می‌شود، کمک گرفتن از روانشناس برای یادگیری مرزبندی عاطفی و کاهش فشار روانی می‌تواند برای شما بسیار مفید باشد.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً مادرتان شما را به‌عنوان محل تخلیه احساسات یا «گرفتن مقصر» می‌بیند؛ در بیشتر موارد والدینی که دچار تنش مزمن‌اند، ناخواسته فرزند را مقصر جلوه می‌دهند.
این رفتار بازتاب مشکل بین والدین است و ربطی به ارزش شما ندارد.
آرام باشید.
راهکار‌های عملی:
- نفس عمیق بکشید و از درگیری لفظی دور شوید تا اوضاع آرام شود.
- جملات کوتاه و خنثی بگویید (مثلاً «نمی‌خواستم اینطور بشه») و از دفاع طولانی خودداری کنید.
- در فرصت آرام یک یادداشت یا حرف کوتاه برای مادر بزنید تا سوءتفاهم را توضیح دهید.
- از یک بزرگ‌تر قابل اعتماد (خاله، عمو، آموزگار) برای میانجی‌گری کمک بگیرید.
علائم هشدار:
- احساس ناامیدی شدید یا فکر به آسیب‌رساندن به خود
- تهدید یا خشونت فیزیکی در خانه
- اختلال خواب، کاهش شدید اشت‌ها یا افت تحصیلی
تخصص پیشنهادی: روان‌شناس خانواده

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.