برای ترک اعتیاد به خودآزاری باید چه کنم؟

با سلام و احترام
براساس شرح حال شما این الگوی خودآسیبی برای تنظیم هیجانات شدید، همراه با افکار مزمن خودکشی، بهاحتمال زیاد نشاندهنده اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) است. درمان اصلی و بسیار مؤثر، رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) است که بهطور تخصصی برای این اختلال طراحی شده و مهارت‌های تحمل پریشانی و تنظیم هیجانی و مدیریت افکارخودآسیب رسان را آموزش می‌دهد.
لطفا برای ارزیابی بیشتر به روانشناس مراجعه کنید.

سلام.
دوست عزیز، مواردی که توصیف کردید، نیاز به بررسی عمیق و درمان تخصصی دارد.
توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس مراجعه کنید و جلسات مشاوره تخصصی روانشناختی را شروع کنید تا بتوانید به درمان عمیق، ریشه ای و پایدار برسید.
در نظر داشته باشد که روان درمانی یک فرآیند نسبتا طولانی است.
پس تا پایان ادامه دهید

سلام.
دوست عزیز، مواردی که توصیف کردید، نیاز به بررسی عمیق و درمان تخصصی دارد.
توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس مراجعه کنید و جلسات مشاوره تخصصی روانشناختی را شروع کنید تا بتوانید به درمان عمیق، ریشه ای و پایدار برسید.
در نظر داشته باشد که روان درمانی یک فرآیند نسبتا طولانی است.
پس تا پایان ادامه دهید

سلام
وقت بخیر
ممکن مسئله شخصیت درد سر ایجاد می‌کند یا نوسات خلق و هیجان و تمایل به خود زنی همانطور که گفتید نوعی آرامش ایجاد می‌کندکه راه سالمی نیست نیاز هست مراجعه داشته باشید و ارزیابی بگیرید و در صورت نیاز راهکار‌های درمانی دنبال کنید

با درود
بهتر است با یک روانشناس مشاوره داشته باشید

سلام و درود
به شما توصیه می کنم هر چه سریعتر به روان شناس مراجعه داشته باشید مساله شما نیاز به ارزیابی دقیقی داره رویکرد درمانی ptc که نوعی روان درمانی عملی محسوب می‌شه می تونه این ارزیابی رو در جلسه اول درمانی انحام بده و بی نیاز از مصرف دارو با ارائه راهکار تخصصی به شما کمک شایانی بکنه اگر تمایل به درمان داشتید می تونید تماس بگیرید

سلام و وقت بخیر
دوست عزیز.
علایمی که توصیف کردید میتوناد دلایل متفاوتی داشته باشد.
ابتدا با یک روانشناس صحبت بفرمایید تا ارزیابی دقیق و همه جانبه ایی از شما داشته باشد.
در صورت تمایل یک تست شخصیت بدهید برای بالا رفتن خودآگاهی بیشتر و آگاهی از ابتلا به اختلالات احتمالی.

احتمالا خودآزاری راهی برای کاهش احساس اضطراب یا درد هیجانی و احساس کنترل در لحظات بسیار آزاردهنده است؛ در بیشتر موارد این رفتار موقتی و قابل درمان است و امکان بهتر شدن وجود دارد.

با سلام و وقت بخیر.
اول از همه بگم که این تناقضی که توصیف کردید، یعنی ترس از درد در کنار جستجوی آن، اصلا چیز عجیبی نیست.
ذهن انسان در لحظه‌های طوفانی دنبال هر راه فراری می‌گردد که سریع‌ترین تسکین را بدهد، و متاسفانه خودآزاری برای بعضی افراد همین نقش را پیدا می‌کند.
درد فیزیکی توجه ذهن را از درد هیجانی غیرقابل تحمل منحرف می‌کند.
چهار سال با این افکار زندگی کردید و هنوز کاری نکرده اید این سبک منفعلانه نیز خودش چیزی است که باید دیده شود.
اما موقتا در لحظه بحران، سرد کردن پوست با یخ یا آب سرد همان مسیر عصبی را فعال می‌کند بدون آسیب.
این جایگزین موقت است، نه درمان.
تاخیر انداختن در آن لحظه، حتی ده دقیقه، اغلب شدت تکانه را کاهش می‌دهد.
شناسایی محرک‌های مشاجره و کار روی آنها در فضای امن درمانی، ریشه ماجرا را هدف می‌گیرد.
اما صادقانه بگویم، این سطح از درد و این مدت زمان، نیازمند همراهی یک متخصص است.
لذا مراجعه حضوری را جدی بگیرید.
Drpournikdast.com

با درود
تجرب‌های که توصیف می‌کنید از نظر روانشناختی «تناقض» نیست؛ معمولا در خودآزاری، فرد بهجای تحمل هیجان‌های بسیار شدید (مثل خشم، فشار یا تنش در مشاجره)، از درد جسمی بهعنوان یک راه سریع برای کاهش فشار هیجانی و بازگرداندن کنترل استفاده می‌کند.
به همین دلیل ممکن است درد یا سوزش در لحظه، بهطور موقت احساس آرامش ایجاد کند، حتی اگر بعدا پشیمانی یا شرم به دنبال داشته باشد.
این الگو می‌تواند شبیه یک چرخه تقویتی (شبیه اعتیاد رفتاری) شود، چون مغز یاد می‌گیرد که این رفتار سریع‌ترین راه کاهش تنش است، اما در بلندمدت مشکل را حل نمی‌کند.
با توجه به اینکه گفتید افکار خودکشی هم چند سال همراه شما بوده، این موضوع نیاز به ارزیابی جدی و تخصصی فوری توسط روانپزشک یا روانشناس دارد، چون نشاندهنده فشار هیجانی بالا و خطر خودآسیبی است.
در کنار درمان، یادگیری مهارت‌های جایگزین برای تخلیه خشم و تنظیم هیجان (مثل تکنیک‌های DBT، تنفس، یا جایگزین‌های امن برای تخلیه تنش) می‌تواند بسیار کمککننده باشد.
اگر این میل به خودآزاری شدید شد، مهم است که در آن لحظه تنها نمانید و سریع از یک فرد امن یا خدمات اورژانسی کمک بگیرید.
پیشنهاد می‌کنم حتما با مراجعه حضوری به روانشناس اوضاع و احوال را هموار نمایید.